.... วันนี้คุณดูแล คนที่คุณรักหรือเปล่า 

.......ถ้าวันนี้ลืม  พรุ่งนี้เอาไหม่นะ .....

"ว๊าก... เสียงให้มันดังหน่อยไม่ได้หรือไงยัง"

"เก็บ .. เสียงไว้ที่ไหน  ..ในแก้มหรือไง ยัยหวาน"

"ก็แก้ม หวานป่องนี่ค่ะ เวลาออกเสียง ลมมันก็ต้องผ่านแก้มหวานก่อน"

" เก่งหรอ ...เถียงรุ่นพี่หรือเรา"   

อืม  ไว้เราเป็นรุ่นพี่เมื่อไหร่  เจอกันมั่งก็แล้วกัน

.................................

ถ้าจะถามความในใจลึก.. ลึก ว่า คิดถึงพี่ไท ... บ้างไหม.

... คิดถึง แบบไหนนะ...

คิดถึง พี่ไท ในบางครั้งที่ว่างจริง..จริง..

ก็ แอบคิดถึง พี่ไท ในวันคืนหวาน..หวาน

แล้วบอกตัวเองว่า  เก็บไว้ในความทรงจำ

เอาไว้คิดถึงให้อมยิ้มเล็ก ๆ ยามที่โลกแห่งความเป็นจริงมันไม่ค่อยจะชวนยิ้มนัก

............................

ในเช้าวันนึง วันสดใส วันอำลาสถาบัน

มีช่อดอกมะลิวางอยู่บนโต๊ะของฉัน สวยสดราวกับเพิ่งเด็ดออกมา

เออแปลก ยังไม่ทันพินิจพิจารณา  ก็มีมือยื่นมาส่งดอกไม้ให้อีกช่อหนึ่ง

"ช่อนี้หอมแน่นอนครับ เขี้ยวกระแต หวานรู้จักไหม" 

ไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าใคร

ผู้ชายคนแรกที่เอาหัวใจฉันไป  คนแรกที่ทำให้ฉันร้องไห้

"พี่ไม่เคยลืม ... หวาน..เลยนะครับ"

เพียงคำพูดเท่านั้น แต่ทำไมสะเทือนใจฉันนักหนา