บ้านของหัวใจ..หวาน

9  กุมภาพันธ์ 51

แด่.. ผู้ที่เป็น ที่รักเสมอ

 พ่อ - แม่   

กุหลาบดอกนี้  ให้พี่ที่รักของ -หวาน- 

พี่ที่มีความรักให้เสมอ.... ไม่ว่าชีวิตนี้เราจะห่างกันสักกี่ก้าว

ให้ พี่ชายอารมณ์ดี ที่น่ารักเสมอ  เป็นพี่ชายที่คอยสอนทุกอย่าง

ให้เพื่อนสาวที่น่ารักเสมอ  พี่มดแดง   พี่สาวที่รู้ใจไปซะหมดทุกเรื่อง

เพื่อนผู้เป็นเหมือนยาม  เฝ้าหวาน  ดูแลหวานตลอด 

เพื่อนที่แค่มองตา  ไม่ต้องมีคำพูด  หวานก็รู้ว่า พี่รักหวาน

เพื่อนชอบ  กุหลาบขาว  แต่หาไม่เจอ   เอาสีนี้ไปก่อนนะ 

สีขาว ไว้ให้แฟนนายมอบให้นายนะ  เพื่อนขม

เพื่อนที่แสนจะรู้ทันกันซะทุกเรื่อง

ความรัก  ไม่ใช่สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิต

แต่ ความรัก  เป็นสิ่งที่ทำให้  ชีวิต  มีค่ามากที่สุด

ในขณะที่  ลมหายใจ ยังเดินทางถึงกัน  เว้นระยะให้ช่องว่างเหมาะสมกัน

ความรักจะงอกงามได้

อดีต 

อย่ายึดติดกับ อดีต  แต่จงไม่ลืมที่จะนำอดีต ติดตัวไปด้วย

เรื่องบางเรื่องแม้ไม่  หอมหวาน  แต่ มีค่า มากนัก

ความรักเป็นความชุ่มฉ่ำของชีวิต  ที่ทำให้เส้นทางสว่างใสและไม่เงียบเหงา

ชีวิตเดินทางตลอดเวลา  หัวใจก็เหมือนกัน

แต่ในขณะที่ชีวิตค้นหาอะไรต่อมิอะไร-มากมาย  หัวใจกลับต้องการเพียงแค่คนๆ หนึ่ง

คนที่ทำให้ชีวิต   ....  มีความสุขกับการเดินทาง

และทำให้หัวใจ...ได้หยุดพัก

อย่าวิ่งตามใคร  ถ้าไม่แน่ใจว่า.... จะตามเขาได้ทัน

อย่าฝืนใจใคร  ถ้าไม่มั่นใจว่า... เขาจะเต็มใจด้วย

หนึ่งชีวิตของคนเรา   ถ้าได้รู้สึกถึงความรักแบบไม่ครอบครองบ้างก็คงจะดีไม่น้อย

ความรักแบบเงียบกริบ  สอนให้คนปล่อยวาง  และหัวใจอ่อนโยน  ไม่ปรารถนาอะไรมากไปกว่า

การได้รัก และมากที่สุดก็คงจะเป็นแค่ให้อีกฝ่ายได้รับรู้ว่า  - รัก

หลับตาลงเถิด... ฉันจะเห่กล่อมบทเพลงให้เธอได้ฟัง

ท่วงทำนองแสนเศร้า  แต่ฉันรู้-เธอคงไม่หวั่นไหว

หลับตาเสียเถิด  คนดีของฉัน

ทุกคนมีเส้นชัยของตัวเอง  แต่คนที่เข้าเส้นชัยก่อน  ใช่ว่าจะคว้าความรักที่ดีได้ก่อนเสมอไป

คนดี

เธออาจไม่ปรารถนาต่อการครอบครอง  เป็นเจ้าของชีวิตใคร

หากหัวใจ  ...  ยินดีแล้ว

ที่จะให้เธอพันธนาการ

..... ด้วยชีวิต

ด้วยรัก

หวาน-ดาวเหงา

นำดอกกุหลาบสวย-สวย  มาฝากพี่-พี่  เพื่อน-เพื่อน   ให้หอมกรุ่น ในเดือนแห่งความรัก

..สายลม..

ไม่รู้ว่านานเท่าไร  ที่ฉันและเธอห่างไกลตั้งแต่วันนั้น 

อยากขอแค่เพียงสักวัน ให้เราได้มาพบกันเหมือนวันเก่า

แม้ไม่อาจเป็นดั่งใจที่ต้องการ  เราต่างรู้  คงไม่นานเกินเฝ้ารอ  จะจำไว้เสมอ 

เมื่อใดที่สายลมพัด  ดั่งมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ  

ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน  ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน

เพราะรักแท้ก็เหมือนลมที่โอบกอดฉัน  แม้มองไม่เห็นแต่ฉันรู้สึกถึงเธอ

แค่นึกว่าได้เจอกัน  หรือว่าพบในฝัน  ฉันก็สุขใจเหลือเกิน 

ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอ  จะเป็นแบบเดิมและคิดถึงกันหรือเปล่า

แม้ไม่อาจเป็นดั่งใจที่ต้องการ เราต่างรู้  คงไม่นานเกินเฝ้ารอ  จะจำไว้เสมอ 

 เมื่อใดที่สายลมพัด  ดั่งมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ

ลมจะพัดมาจากทิศใดก็ตาม   สายลมเป็นดั่งเป็นสายใยเชื่อมใจเราไว้ไม่ขาด

ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างไกล

ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน  ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน

เพราะรักแท้ก็เป็นเหมือนลมที่โอบกอดฉัน

แม้มองไม่เห็นแต่ฉันรู้สึกถึงเธอ

แม้มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้เสมอ

ศิลปิน  เจนนิเฟอร์ คิ้ม  เพลง สายลม