พิมพ์หน้านี้
|
บ้านของหัวใจ 7 มีนาคม 2551 เพื่อนของฉัน ชื่อ "ทะเล" ....ปิดเทอมแล้วคะ.. ไปเที่ยวทะเลกันดีกว่านะคะ ท่าจะดีนะคะ ไปเรื่อย..เรื่อย พอถึงทะเล จะกระโดดลงจากรถ แล้วก็วิ่งลงไปสัมผัสเค้า และบอกเค้าว่า "ฉันคิดถึงเธอ เหลือเกิน ไม่ได้มาหาเธอนานแล้วนะ เธอยังคงอยู่ที่เดิม ทำหน้าที่ เจ้าของบ้านที่ดี มีดนตรีบรรเลง เป็นเสียงคลื่น รอการมาเยือนของหัวใจทุกดวงที่รักเธอ"
อิสระที่อยากได้ จงพอใจที่จะอยู่อย่างคนโสด ความรักที่อยากมี จงเต็มใจที่จะถูกผูกมัด
หลายต่อหลายครั้ง ที่หวานนั่งคิดถึงคำตอบของตัวเอง และความพอดี ระหว่าง "อิสระ" และ "พันธนาการ" เราอยากมีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้ ไปไหนก็ได้ แต่... ถ้าในความ "อิสระนั้น มีใครสักคนอยู่ข้าง..ข้าง ก็คงจะดีนะคะ และคง ไม่มีความสมบูรณ์แบบได้ขนาดนั้น
ความรักคือ กำลังใจ ความผูกพัน และยิ้มได้เมื่อนึกถึง...... และความรักยินดีที่จะอยู่กับเราไปชั่วชีวิต แค่นี้ก็ เพียงพอแล้วคะ
พอตะวันชิงพลบ ออกไปเดินเท้าเปล่า สัมผัสผืนทราย และเฝ้ามองตะวันตกดินกันคะ หวาน ณ ดาวเหงา
ปล. เช้าวันนี้ นั่งจิบกาแฟ ร้อน..ร้อน อยู่ที่ออฟฟิค บุรุษไปรษณีย์ท่านเดิม มาหน้าบ้าน ยื่นโปสการ์ดใบน้อยส่งให้หวาน อืมม์ กาแฟถ้วยนี้ หอมด้วยมิตรภาพเลยคะ "เพื่อนเจ" ขอบคุณค่ะ สำหรับโปสการ์ด ปล. เพื่อนขม ขอบคุณค่ะ สำหรับ BG ปลาหมึกที่จัดให้ งามแต้..แต้ |