การเมืองไทย ๕

   เรานึกภาพการเมืองไทยที่ควรจะเป็นอย่างไร เราต้องเข้าใจนิสัยคนไทย สภาพสังคมไทย ที่คนไทยส่วนใหญ่ อยู่กันได้อย่างมีความสุข ระบบการเมืองปัจจุบัน มีปัญหาอย่างไร และนำ ปัญหาอะไรมาอยู่สังคมบ้าง คนไทยส่วนมาก ใช่ก้าวร้าวดุดัน ลำหักลำโค่น แบบคนอเมริกัน กระนั้นหรือเปล่า แต่เราคิดว่าระบบการเมือง ที่ส่งผลต่อสังคมปัจจุบัน บีบคนไทย ให้มีวิธีคิด แบบอเมริกันมากขึ้น หรือใครว่าไม่จริง แล้วตอนนี้ดูเหมือนเราจะมีีกรุงเทพมากขึ้น ทุกวันนี้ หลายคนก็พูดว่า เชียงใหม่่ก็เหมือนกรุงเทพ หาดใหญ่ ขอนแก่น ภูเก็ต นครราชสีมา พิษณุโลก นครสวรรค์ อุดรธานี ไม่นาน ก็จะกลายเป็นกรุงเทพไปอีก หากเรายังอยู่กันอย่างนี้ หัวเมืองใหญ่ ในท้องถิ่นต่างๆ เหล่านี้ จะกลายสภาพ เป็นกรุงเทพ ไปหมด แล้วโดยมาตรฐานวัฒนธรรมไทยแล้ว วัฒนธรรมแบบกรุงเทพทุกวันนี้  เรารับกันได้หรือ หรือจะอยู่กันไปอย่างนี้ สังคมเสื่อมทราม ไหลลงเหวไปเรื่อย เราคิดลึกๆว่า เมื่อถึงวันนั้น ระบบที่มีอยู่ทุกวันนี้ ไม่สามารถ ตอบสนอง ความจำเป็น ความต้องการ ของท้องถิ่นทั้งหลายนั้นได้เลย หากเราไม่เปลี่ยนระบบ ที่เป็นอยู่อย่างทุกวันนี้เสียที  อีกสิบ ยี่สิบปีข้าง หน้า เด็กเล็กทุกวันนี้ เขาจะอยู่กันอย่างไร เขาจะเป็นคนอย่างไร ความเป็นไทยที่เรา พ่อเรา ปู่เรา บรรพบุรุษเรา สร้างสมมา กำลังจะล่มไป ละลายไปเฉยๆกระนั้นหรือ แล้วเราจะอยู่เฉยๆ ไม่คิด ไม่ทำอะไรกัน บ้างเลยหรือ

       การเลือกตั้งที่ผ่านมา เราคิดว่าการพูดเรื่องซื้อเสียงเป็นเรื่องไร้สาระ ผลการเลือกตั้งที่ ออกมา คนเหนือ คนอิสาน เลือกพลังประชาชน คนใต้ กทม. ภาคตะวันออก เลือกประชาธิปัตย์ แล้วต่อไป หากเมื่อไหร่ที่คุณทักษิณ แก่ตาย ล้มหายตายจากไป ประชาธิปัตย์ทะเลาะกันเอง จนแตกออกไปอีก จะมีพรรคท้องถิ่น อีกกี่พรรค แล้วเราจะประนีประนอม ผลประโยชน์ท้องถิ่น กับ ผลประโยชน์ประเทศ ชาติส่วนรวมอย่างไร หากเราไม่วางแผนซะก่อน   ข้าราชการ และ นักการเมือง บางกลุ่ม ยังไม่เข้าใจ ประชาชนด้วยซ้ำไป อาศัยโหนกระแสผู้นำไปงั้นๆ  การเลือกตั้งครั้งนี้ แม้เราไม่ชอบใจ ผลการเลือกตั้งนัก แต่ลึกๆ เราก็ดีใจที่คนไทย รู้จักเลือกรูปแบบ การเมืองที่ตนต้องการ จะถูกจะผิด ใครจะมาตัดสิน  แต่ที่สำคัญคือ นี่คือประชาธิปไตย เขาพอใจจะเลือกอย่างนี้ จะถูกจะผิด มันชีวิตเขา 

      โดยส่วนตัว เรานับถือคุณชวน แต่เราเซ็งแกมากที่ชอบอ้างเรื่องการซื้อเสียง มาเป็นประเด็นทุกที เมืองไทย พ.ศ.นี้ เราไม่เชื่อแล้วว่า อำนาจการซื้อเสียงมีส่วนโน้มน้าวผลการเลือกตั้งได้อีกต่อไป โอเคอาจบางที่ บางเขต แต่ยุคนี้ คนเลือกพรรค นักรัฐศาสตร์สายคมช. สายอนุรักษ์นิยมควรจะวิเคราะห์ ทำไม พรรค พลังประชาชน จึงได้คะแนนเสียงถล่มทะลาย ในภาคเหนือและอิสาน ขณะที่สาย ทักษิณเอง ต้องใคร่ครวญ ทำไมเจาะยางภาคใต้ไม่ได้  ใช่เพราะวัฒนธรรมการทำมาหากิน วิธีคิด ปรัชญาการดำเนินชืวิต แตกต่างกันหรือไม่ เราเขียนไว้หลายที่ เราต้องเลิกคิดซะทีว่า คนไทยเป็น อันหนึ่งอันเดียวกัน เราต้องรับความจริงว่า เป็นไปไม่ได้ ที่จะให้คนปางช้างที่ลำปางคิดแบบเดียวกับ ชาวประมงชายฝั่ง ที่ปัตตานี ชาวไร่อ้อยที่กำแพงเพชรคิดเหมือนกับคนอุบลฯที่มาขับแท๊กซี่ในกรุงเทพ เราต้องคิดถึง ระบบการเมือง แบบแยกย่อย กระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นมากขึ้น แล้วเราจะมองเห็นภาพ

     เราเห็นภาพอะไร เราลองนึกถึงภาพลุงวัยหกสิบคนนึง ขับแท๊กซี่ในกรุงเทพ พักอยู่แฟลตคลองจั่น แกต้องส่งเงินเข้าสหกรณ์สองแห่ง สหกรณ์แท๊กซี่บางกะปิ และสหกรณ์แฟลตคลองจั่น แกขับรถไป เติมน้ำมันหรือแก๊สที่ปั๊มของสหกรณ์แท๊กซี่์ แกกลับบ้าน กลับมาที่แฟลต ซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อ ใต้ถุนแฟลต ซึ่งเป็นของสหกรณ์แฟลตคลองจั่น

     เราเห็นภาพอะไร ลองนึกถึงจังหวัดภาคกลางอย่างชัยนาท ชาวนาทำนา ซื้อปุ๋ยจากสหกรณ์ชาวนา เกี่ยวข้าวโดยใช้วิธีเช่ารถเกี่ยวข้าวของสหกรณ์  ส่งข้าวไปสีที่โรงสีของสหกรณ์ ซื้อของกินของใช้ที่ร้านสหกรณ์ เราคิดไปไกลกว่านั้น สหกรณ์ชาวนาชัยนาท ทำสัญญาขายข้าวกับสหกรณ์ที่แฟลตคลองจั่น หรือตั้ง บริษัทส่งขายข้าวไปต่างประเทศเอง หรือไกลไปกว่านั้น โรงสีมีแกลบเหลือ จดทะเบียนบริษัท สร้างโรงไฟฟ้าที่ใช้แกลบเป็นเชื้อเพลิงเอง เรากังวลปัญหาสิ่งแวดล้อม สหกรณ์ชาวนาว่าจ้าง มหาวิทยาลัยท้องถิ่นศึกษา จัดสร้างระบบบำบัดน้ำเสีย ควันเสียเอง 

  มหาวิทยาลัยออกนอกระบบ ครับใช่ แบบเมืองนอก แต่มหาวิทยาลัยเมืองนอก มีระบบหารายได้จากท้องถิ่น จากศิษย์เก่า ไม่ใช่จากการ นำที่ดิน ไปให้เอกชนเช่าหารายได้อย่างที่บางมหาวิทยาลัยทำอยู่ ความผูกพัน ความรับผิดชอบต่อสังคม ซึ่งหน่วยการศึกษาต้องมี ไม่มีใครพูดถึง หรือไม่ก็ทำกันไปงั้นๆ

    เราเชื่อว่าระบบที่ว่าเหมาะกับนิสัยคนไทย แบบคนไทย ค่อยเป็นค่อยไปก็ได้ ปล่อยสิ ปล่อยชาวบ้านเขาทำกันเอง ไม่ต้องไปแจม ไม่ต้องไปสนับสนุน แค่ปล่อยให้เขาโตกันเอง เพียงแค่อย่าไปกีดกัน บอนไซเขาเท่านั้น หลายคนคงไม่ทราบ มีสหกรณ์ท้องถิ่นกี่สิบแห่งในเมืองไทย ที่มีเงินหมุนเวียน หลายร้อยล้าน แต่ต่อยอดทางธุรกิจไม่ได้ เพราะโดนกีดกันด้วยกฏหมาย ไร้สาระบางฉบับ กลัวชาวบ้านไม่ฉลาด โดนผู้บริหารสหกรณ์หลอกเอา เงินตัวเองถ้าโง่ให้เขาหลอกเอา ก็ให้เขาหลอกไปเถอะ แต่ไม่ใช่มากีดกันกันแบบนี้   หรือใครยังมองภาพไม่ออก เราจะขยายภาพ ให้ดูอีก ว่าอะไรจะเกิดขึ้น แค่แก้กฏหมายสหกรณ์บ้าๆ ไม่กี่ฉบับ เราเคยไปธุระงานที่สวีเดนมาหนนึง ไม่ได้ไปดูงานมากมาย เหมือนราชการทั้งหลาย แต่เรารู้ว่า ในเมืองเล็กๆนึง มีสหกรณ์แยกย่อยนับสิบนับร้อย สหกรณ์เหล่านั้น หุ้นกันเองคร่อมกันไปมาจนมั่วไปหมด แต่ทั้งหมดเป็นเจ้าของโดยชาวเมืองนั้นแหล่ะ มีโรงไฟฟ้า มีร้านค้าสะดวกซื้อแบบเซเว่น มีห้างใหญ่แบบโลตัส มีโรงไฟฟ้าเอง มีโรงงานอุตสาหกรรม ของตัวเองซึ่งตอนนี้จ้าง CEO ระดับประเทศ ระดับทวีป มาบริหาร บริษัทลูกของสหกรณ์ บริษัทหนึ่ง ข้ามไปจดทะเบียนในตลาดหุ้นฝรั่งเศสด้วยซ้ำไป โดยพื้นฐาน เราเชื่อว่า คนไทยไม่โง่หรือน่าจะฉลาด กว่าคนสวีเดนด้วยซ้ำไป   แต่เพราะไอ้ระบบงี่เง่านี้แหล่ะ ที่ทำให้เรายังต้องลำบาก มาฟังใคร ก็ไม่รู้บอกอย่างโน้น บอกอย่างนี้ จอดรถหน้าบ้านตัวเอง โดนตำรวจ บ้านอยู่ไหน ก็ไม่รู้มาให้ใบสั่ง หรือคนไทย เรารักบ้านตัวเองน้อยไป คิดเถอะครับ เราจะทำยังไงกับบ้านเรากับชุมชนเรา สหกรณ์วินมอเตอร์ไซค์แถวสามจังหวัดภาคใต้ สร้างบ้านให้สมาชิกกันเองได้ด้วยซ้ำไป ปล่อยเราเถอะ ให้เราได้เติบโตในวิถีเราเถอะ  อำมาตย์ ขุนศึก และนักการเมืองทั้งหลาย คายสิทธิ หน้าที่ ที่ท่านชอบอ้างออกมาบ้างเถอะ ก่อนที่ท่านจะทำกันซะ เมืองไทย มันเละเทะ ไปมากกว่านี้