-1-
 เมื่อลัดเลาะจากเขตราษฎร์บูรณะ ไปตามถนนสุขสวัสดิ์เข้าสู่เขตอำเภอพระประแดง และเลี้ยวซ้ายไปตามถนนนครเขื่อนขันธ์ เพื่อข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ณ บริเวณท่าเรือข้ามฟากตรงด้านหน้าที่ว่าการอำเภอพระประแดง ใครก็ตามที่นานๆ ครั้งจะใช้เส้นทางนี้อาจจะรู้สึกแปลกใจ เมื่อสายตาเผชิญกับสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาขนาดมหึมา ตัดข้ามจากฝั่งสมุทรปราการ ตัดผ่านพระประแดง ก่อนจะทอดยาวข้ามไปเชื่อมถนนพระราม 3 เขตยานนาวา ฝั่งกรุงเทพมหานคร

สะพานแห่งนี้ เชื่อมบริเวณ ถนนปู่เจ้าสมิงพราย ถนนสุขสวัสดิ์และพระราม 3 ด้วยเส้นทางขนาดใหญ่  8 เลน จะส่งผลให้เชื่อมพื้นที่สมุทรปราการกับเขตยานนาวา โดยมีทางขึ้น-ลงบนถนนสุขสวัสดิ์ เชื่อมกับฝั่งพระประแดง และทางด้านใต้ลงไป สะพานแห่งที่สองกำลังก่อตัวขึ้นอย่างเร่งรีบ เชื่อมสมุทรปราการตอนล่าง ตัดกับถนนสุขสวัสดิ์ที่ทอดยาวออกไปถึงอำเภอพระสมุทรเจดีย์

สะพานเชื่อมแผ่นดินทั้งสองแห่ง จะไปเชื่อมต่อกับทางด่วนสายใหม่ขนาด 8 เส้นทางจราจร จากพระประแดง เชื่อมกับวงแหวนรอบนอกและพระราม 2 ออกสู่สมุทรสาคร

สะพานแห่งแรก ตัดผ่านส่วนที่เรียกกันติดปากว่า 'กระเพาะหมู' ตรงส่วนแคบที่สุดของโค้งน้ำที่เรียกกันว่า บางกะเจ้า โดยมีกำหนดเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 9 มิถุนายนนี้ ส่วนแห่งที่สองคงอีกไม่นาน

ทั้งสองแห่งจะเป็นสะพานที่นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงมากมาย อย่างน้อยชีวิตของผู้คนบริเวณนั้น ย่อมเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ในช่วงเวลาจากนี้อีกไม่นานนัก

                                                        -2-
 ขณะที่เราข้ามไปอีกฝั่งแม่น้ำ ผ่านท่าเรือข้ามฟากหน้าที่ว่าการอำเภอพระประแดง และมองไปอีกฝั่ง ก็จะสะดุดตากับป้ายอักษรไทยรุ่นเก่าขนาดใหญ่ มีข้อความว่า 'ท่าเรือเภตรา' จากนั้นเราต้องผ่านช่องเก็บเงินเพื่อเสียค่าบริการเรือข้ามฟาก แต่สิ่งที่แสดงให้เห็นว่าผู้คนใช้เป็นเส้นทางสัญจรประจำวันค่อนข้างหนาแน่น คือ ช่องเก็บเงินมีถึง 4 ช่อง ที่มีพนักงานแต่งชุดสีแดงนั่งเฝ้าคอยบริการแลกเหรียญตลอดทั้งวัน

แต่เมื่อเดินออกไปถึงบริเวณถนนปู่เจ้าสมิงพราย เราก็จะพบพนักงานกลุ่มหนึ่งแต่งชุดเหมือนกัน แต่ตรงบริเวณนี้ ซึ่งเป็นสุดปลายทางของถนนปู่เจ้าสมิงพราย เป็นจุดบริการรถยนต์และจักรยานยนต์ข้ามฟาก หรือเรียกกันว่า 'ท่าเรือแพขนานยนต์'

 การก่อสร้างแพขนานยนต์เกิดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ.2515 โดยห้างหุ้นส่วนจำกัดเภตรา เปิดให้บริการรถยนต์และคนที่จะข้ามฟากไป-มาฝั่งพระประแดงกับสมุทรปราการ แต่เมื่ออุตสาหกรรมสมัยใหม่เป็นไปอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้จำนวนผู้อยู่อาศัยและยวดยานเพิ่มขึ้น จนในปี พ.ศ.2519 บริษัทนาวาสมุทร เปิดให้บริการแพขนานยนต์ขึ้นอีกแห่งในบริเวณใกล้เคียงกัน

 ผู้คนและยวดยานผ่านไปมาค่อนข้างหนาแน่น โดยเฉพาะในช่วงเช้า-เย็น บรรยากาศอันคึกคักและจอแจ ทั้งบนท้องถนนบนชายฝั่งที่มีรถยนต์จอดรอเพื่อลงเรือและบริเวณท้องน้ำที่บรรดาแพขนานยนต์วิ่งสวนกันขวักไขว่ไปมา คนกลุ่มนี้เองที่จะได้รับผลกระทบเป็นกลุ่มแรก เมื่อสะพานเปิดใช้อย่างเป็นทางการ แพขนานยนต์จะกลายเป็นอดีตในไม่ช้า อาจเหลือเพียงท่าเรือคนข้าม
 

                                                                  -3-
 ในโลกยุคโลกาภิวัตน์ เกิดการเปลี่ยนแปลงในระดับโลกอย่างมีนัยสำคัญ นั่นคือ โลกรีบเร่ง(runaway world) ทุกอย่างจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเพื่อสนองตอบการเปลี่ยนแปลงระดับโลก

 การพัฒนาของโลกยุคใหม่ เกิดสิ่งที่เรียกว่า เครือข่าย (network) ซึ่งผู้ที่อยู่ในเครือข่ายนี้เท่านั้นที่จะสามารถก้าวตามการเปลี่ยนแปลงของโลกได้ หาไม่แล้วก็จะถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง จมปลักอยู่กับการด้อยพัฒนาและยากไร้

ไทยถือว่าเป็นจุดหนึ่งบนเครือข่ายระดับโลก และการเปลี่ยนแปลงตามโลกที่กำลังหมุนไปอย่างเร็วจี๋ เราจะต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งใหญ่ และสิ่งหนึ่งที่จำเป็นต่อการเปลี่ยนแปลงเพื่อไม่ให้ 'ตกขบวน' กระแสการพัฒนา คือ โครงสร้างพื้นฐาน อาทิ สนามบิน ถนน สะพาน ฯลฯ ยิ่งเราร่วมขบวนการพัฒนาของโลกมากเท่าใด การเปลี่ยนแปลงก็ยิ่งเกิดขึ้นมากเท่านั้น

รวมถึงวิถีชีวิตของผู้คน
                                                                 -4-
 สะพานทั้งสองแห่งจะส่งผลให้เกิดความเข้มข้นของการสัญจรไปมา และการเปลี่ยนแปลงเพื่อนำไปสู่ความทันสมัย ซึ่งไม่เพียงแต่ชาวพระประแดงและสมุทรปราการเท่านั้น แต่ยังส่งผลถึงพื้นที่ที่ห่างไกลออกไป เท่าที่คนเราจะสามารถเดินทางไปได้

 ทั้งนี้ เพื่อดึงทุกส่วนเข้าสู่เครือข่ายเดียวกัน โดยมีศูนย์กลางของประเทศคือกรุงเทพฯ และกรุงเทพฯ ก็เป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเล็กๆ ท่ามกลางเครือข่ายอื่นในโลก

 สะพานทั้งสองแห่งจึงเป็นผลพวงจากการวิ่งตามกระแสโลกนั่นเอง

(จากคอลัมน์ บ้านเมืองมีอดีต ฉ.วันอาทิตย์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ.2549)