เปิดหัวใจใส่ความสุข

วันศุกร์

w a n s u k : เปิดหัวใจใส่ความสุข ให้ทุกๆ วันเป็นวันสุข
Permalink : http://www.oknation.net/blog/wansuk

วันเสาร์ ที่ 5 เมษายน 2551

วันสุข...ข อ ง วั น ศุ ก ร์ . . . ที่เกาะกูด

Posted by wansuk , ผู้อ่าน : 465 , 21:20:08 น. | หมวดหมู่ : โอเค้..โอเค เนชั่น

พิมพ์หน้านี้

วันสุข...ข อ ง วั น ศุ ก ร์ วันศุกร์ที่ 28 เมษายน หมู่เฮา blogger OK Nation ชุดใหญ่ ยกพลขึ้นเกาะตอนบ่ายแก่ๆ 1...หิ่งห้อยนับร้อยนับพัน ส่องแสงระยิบ ระยับกัน สว่างไสวไปทั้งต้นลำพู ค่ำๆ หลังทานอาหาร ครูทรายรุ้งมีโปรแกรมพาไปชมหิ่งห้อย วันศุกร์ตื่นเต้น หวังจะได้เห็นหิ่งห้อยระยิบระยับไปทั้งป่า ระหว่างทางก็มีบินให้เห็นบ้าง แค่นี้ก็รู้สึกเต็มตื้นอยู่ในอก นานแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้พบกันเจ้าหิ่งห้อยน้อย "สวนหิ่งห้อย" มีป้ายแนะนำ พร้อมรั้วล้อม เดินคลำทางไปเรื่อยๆ หนีบ minmint ไปด้วย ข้างหน้ามีหิ่งห้อยเกาะอยู่หนึ่งต้น ชื่นชมกันอยู่สักพัก ก็เดินย้อนกลับมาอีกทาง มีรถมาจอดหลายคัน คนเยอะขึ้น เสียงงึมงัมอยู่ในความมืด ข้ามสะพานเข้าป่ามาหน่อย มีเกาะอยู่อีกหนึ่งต้น ยืนดูกันจนจะกลับอยู่แล้ว เสียงพี่ชายนายอหนึ่งฯ แว่วมา มองไม่เห็นตัวกลมกลืนกลับความมืดมาก "อนึ่งฯหลงฝูง ยืนคุยอยู่กับกลุ่มโน้น นึกว่าพวกเรา คุยกับเขารู้เรื่องด้วยนะ" เล่าไปขำไป นึกถึงลูกหลาน.... ต่อไปคงไม่มีให้ดู มีให้เห็นสักตัวคงกระโดดกันตัวลอย กลับออกมาด้วยความรู้สึกผิดนิดๆ ที่เราไปรบกวนความสุข สงบของพวกเค้า เดินกลับมาที่รถ หิ่งห้อยก็บินออกมาจากต้นไม้ที่เกาะอยู่กระจายกันไปคนละทิศละทาง คุณบี๋บ่น "ดูซิ! น่าสงสารจัง" 2...พู่กันสัญจร ช่วงสายๆ หลังจากทานอาหารแล้ว กลุ่มพู่กันสัญจรก็ขนสัมภาระมาตรงจุดที่จะทำกิจกรรม แต่ละคนมาดศิลปินทีเดียว พอจัดสถานที่เรียบร้อยแล้ว ต่างก็หามุมนั่งวาดภาพระหว่างรอเด็กๆ วันศุกร์กับคุณบี๋ก็ไปเรียบๆ เคียงๆ ยืนมองศิลปินชายท่านหนึ่งอยู่ สักพักเห็นคุณบี๋เธอทำคิ้วผูกโบว์ มองไปมาระหว่าง ภาพที่ศิลปินท่านนั้นวาด และวิวข้างหน้าที่ซึ่งมีหญิงสาวทอดกายอยู่บนเก้าอี้นอนตัวยาว ฉากหลังเป็นลำคลอง และทิวป่าโกงกาง คุณบี๋...เอื่อนเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย บวกกับความเป็นคนตรงไปตรงมาของเธอ "คุณเก่งจังเลย ตาคุณมองหญิงอยู่ แต่วาดออกมาเป็นต้นไม้ได้" "มองกี่ครั้ง สายตาคุณก็อยู่ที่สาว แล้วทำไมมันออกมาเป็นต้นไม้ได้ล่ะ" เหล่าพู่กันหัวเราะขำโดยพร้อมพียงกัน โดนใจคุณดิน "ขอบคุณที่พูดแทน" พอเด็กมาถึง กลุ่มพู่กันสัญจรก็เริ่มกิจกรรมโดยอิสระ อย่างมืออาชีพ Blogger ท่านอื่นๆ ก็แยกย้ายกันไปทำกิจกรรม 3...วันศุกร์...กับบัดดี้พายคยัก รอบแรก "blogger เลือกบัดดี้ได้เลยครับ" อาจารย์ศุภศรุตยืนกำกับอยู่ เด็กๆ แต่ละคนจ้องตาไม่กระพริบ ประมาณว่า "เลือกผมเถอะ ได้โปรด" ทำไงดี "เอานะเด็กๆ พี่จะหลับตาสุ่มเอา ใครโชคดี ก็ไปด้วยกันนะ" คลำ คลำไป เด็กๆ หัวเราะคิ๊กคัก ....เจ้าตัวนี้หูนิ่มดี ไม่ดื้อชัวร์ "ออกมานี่เร้ว" "พายเรือเป็นเปล่าเรา" "ไม่เป็นครับ" "จ า ร ย์ ..เจ้าตัวนี้ พายเรือไม่เป็น" "ไม่รู้ละ...ก็เลือกแล้วนี่ ช่วยกันเองครับ" ตกลงให้น้องพายหน้า วันศุกร์พายหลัง ขาไปชวนกันคุยกะหนุงกะหนิง ใจเย็น น้องพายไม่เป็น แต่ก็ไม่ตื่นเต้นทำตามคำแนะนำเป็นอย่างดี มาดนิ่มเชียว จันทร์วารีพายอยู่ข้างๆ ขากลับลำอื่นพายจ้ำกันใหญ่ เรามัวแต่คุยกันอยู่ ไม่ทันแล้ว ...ถึงทีหลังเพื่อน Clip VDO รอบสอง เหลือน้องที่ไม่ได้พายอยู่ 2 คน เลือกเจ้าตัวเล็กกว่ามา ถามเหมือนเดิม "พายเรือเป็นไหมครับ" "เป็นครับ" ดีหน่อยรอบนี้เมื่อยแล้ว น้องจะได้ช่วยผ่อนแรง ท่าทางแอคทีฟมาก พอเรือออก ไอ้น้องตั้งหน้าตั้งตาพายจ้ำ แต่ไม่รู้จังหวะมันเป็นยังไงเรือจะกลับหลังหันท่าเดียว "เฮ้ย ! ใจเย็นๆ ไอ้น้อง" วันศุกร์ก็พายงัด พายงัด ให้หัวเรือมันตรง ไอ้ตัวเล็ก จ้ำพรวด จ้ำพรวด อีตอนจะเลี้ยวเรือกลับ มันดันไม่ยอมกลับ พายกันไปคนละทาง …งัดไม่ไหวแล้ว! "ไอ้น้อง ห ยู้ ด ด ด... ก่ อ น เอาพายขึ้นเลย เดี๋ยวกลับเรือให้ได้ก่อน" พอกลับเรือได้ ไอ้ตัวเล็กมันจ้ำต่อ มีวันศุกร์เป็นหางเสือ หนักไปทางทำหัวเรือให้ตรงเข้าไว้ "ไอ้น้อง...ถามจริง พายเรือเป็นเปล่า" "เป็นครับ" ยังยืนยันว่าเป็นจริงๆ เอ! หรือเราจะพายไม่เป็นเองหว่า ชักไม่แน่ใจแล้ว พี่เฟิงสุ่ย ดูตั้งอกตั้งใจมาก นอนพาย แบบใจเย็น นานอีกหน่อยคงหลับ นางฟ้าของชาลี(น้องเจ) พี่อะหนึ่งดูจะงงๆ รึเปล่า พี่สุภาวัลย์ ตอนแรกว่าจะไม่พาย กลัวจะมีผลกับสุขภาพ สุดท้ายก็อดใจไม่ไหว คุณชาลีพาน้องไปดู ระบบนิเวศน์ของป่าโกงกาง 4...น้องคิว วันศุกร์ อาจารย์ศุภศรุต ช่วยกันจับปูใส่กระด้ง หลังจากแข่งพายคยักในคลองเจ้าเสร็จ Blogger หนุ่มน้อย ทั้งหลายก็พายเรือคยักออกมาที่ปากคลองสู่ชายทะเล ฝ่าคลื่น ฝืนลมกันพอแรง อาจารย์ศุภศรุต เริ่มจัดระเบียบหาทีม เรือ 5 ลำ ลำละ 2 คน พายหัว พายท้าย มีหลักไม้ไผ่อยู่ในทะเล(ให้น้องยืนจับไว้) ห่างไปกว่า 200 เมตร แข่งผ่านไป 2 รอบ แพ้คัดออก เหลืออยู่ 3 ทีม แข่งรอบที่สาม ทีมนึงมีการเปลี่ยนมือพาย เอาเจ้าตัวอ้วนมาลงแทน เรือพร้อมออกตัวแต่ละทีมจะมีเพื่อนช่วยดันท้าย 2คน อาจารย์เป่านกหวีดปี๊ดดดดดดดด....สองทีมออกตัวไปแล้ว หันกลับมาดูทีมตรงกลางยังอยู่กลับที่ เพื่อน 2 คนช่วยกันออกแรงดัน แต่ไม่เขยือน เพราะฝีพายเป็นเจ้าตัวอ้วน มันหนักทำให้เรือติดพื้นทราย ...น้องคิวยืนขำ ก๊าก ก๊าก "หยุด หยุด หยุด เอาใหม่ ตั้งจุดสตาร์ทออกมาหน่อย" อาจารย์ชี้จุดให้ เอา! เจ้าอ้วนไม่ยอมลงจะให้เพื่อนดันอยู่อีก "ลงมาก่อน" น้องคิวเดินไปดึงลงมา ระหว่างที่แข่งรอบนี้กันอยู่ มองออกไปในทะเล อ้าว! เรือโผล่มาจากไหนอีกลำ ดูจาไม่ใช่เด็ก พี่มะอึก กับพี่สุภาวัลย์ นี่นา จะลงแข่งกับเค้าด้วยรึ ! พายออกไปป่วนเล่นซะงั้น นั่น! อีกลำ พลิกคว่ำคะมำหงายอยู่ มีเด็กกว่า 10 คนรุมขี่ เย้ เย้ อย่างสนุกสนาน "เรือคยักกลายเป็น บานาน่าโบ๊ทไปแล้ว" น้องคิวบอก อาจารย์ยืนมอง แล้วก็ส่ายหัว ดูมันจะออกไปไกลแล้ว เลยเดินออกไปตามให้เด็กๆให้กลับเข้ามา แข่งรอบที่สามเสร็จพอดี เด็กๆกลับเข้ามาที่ชายหาดหมด อ้าว! ไม่มีคนจับหลัก อาจารย์เลยถือไม้ไผ่อันยาวเดินโยกเยกออกไปในทะเลอีกรอบ (หนุ่มน้อยของเรา ท่าจะเหนื่อยแล้ว) ทีนี้ก็เหลือวันศุกร์กับน้องคิว สองคน จัดการแข่งรอบสุดท้าย จำเด็กไม่ได้สักคนว่าใครบ้างที่เข้ารอบ ให้เค้าจำกันเองอย่างอาจารย์บอก "เอาเร้วววว! สองทีมสุดท้ายเข้ามา" ...ทีมแรกพร้อม ...ทีมที่สองพร้อม น้องคิวโก้งคอเตียมจะเป่านกหวีดเต็มที่...แต่ "พี่ๆ อันนี้แข่งรอบชิงชนะเลิศแล้วใช่ไหมครับ" น้องจากทีมแรกถาม "ใช่" วันศุกร์ชักงง "แต่ไอ้ทีมนี้มันไม่ใช่นะครับ มันตกรอบไปแล้ว ผมต้องแข่งกับไอ้สองคนโน้นครับ" มองตามมือไอ้น้องคนนี้ไป ภาพที่เห็นคือ เรือคยักคว่ำอยู่ มีเด็กสองคนขี่ อีก 4-5 คนช่วยกันดัน... เ อ า อี ก แ ล้ ว! น้องคิวร้องเรียกแต่ไม่ได้ยิน ต้องวิ่งไปตามมาอีก ในทะเล...อาจารย์ยังยืนจับหลักอยู่ อย่างมั่นคง ขนาดระยะไกล 200 เมตร ยังเห็นเครื่องหมายคำถามอันเบ่อเร่อบนใบหน้าว่าเกิดอะไรขึ้น(ว่ะ) เริ่มใหม่...น้องคิวเป่านกหวีด สองทีมพุ่งออกไป พอไปถึงหลักที่มีอาจารย์จับอยู่ ทีมแรกเลี้ยวอ้อมทางซ้าย ทีมสองเลี้ยวอ้อมทางขวา พอมาจ๊ะเอ๋กัน พายมันก็ตีกันมั่ว ไม่รู้คนถือหลักโดนลูกหลงมั่งปล่าว ทีมแรกล้มคว่ำไป เพราะความลน งัดท้ายอย่างแรงตกทะเล แพ้ไปเรียบร้อย น่าเสียดาย...ที่จริงสองคนเขาช่วยกันดีมาก เข้าที่หนึ่งมาตลอด ผมแพ้คร้าบ! ได้ที่สอง ภาพแข่งคยักในทะเล วันศุกร์ยืมมา จำไม่ได้ของใครบ้างขอบคุณนะคะ (ไม่ได้เอากล้องไป คาดว่าต้องอยู่กับน้ำตลอด) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ร ว ม ภ า พ เกาะกูด วิวสวย มิตรภาพงดงาม ... บ๊ า ย บ า ย ...เ ก า ะ กู ด ....แล้วพบกันใหม่นะ ขอบคุณ...คุณครูทุกท่าน ขอบคุณเด็กๆ ขอบคุณชาว OK Nation สำหรับน้ำใจและไมตรีที่งดงาม รวมถึงท่านที่ไม่ได้เดินทางไปกับเราด้วยนะคะ

วันสุข...ข อ ง วั น ศุ ก ร์

วันศุกร์ที่ 28 เมษายน หมู่เฮา blogger OK Nation ชุดใหญ่ ยกพลขึ้นเกาะตอนบ่ายแก่ๆ

1...หิ่งห้อยนับร้อยนับพัน ส่องแสงระยิบ ระยับกัน สว่างไสวไปทั้งต้นลำพู

ค่ำๆ หลังทานอาหาร ครูทรายรุ้งมีโปรแกรมพาไปชมหิ่งห้อย วันศุกร์ตื่นเต้น หวังจะได้เห็นหิ่งห้อยระยิบระยับไปทั้งป่า ระหว่างทางก็มีบินให้เห็นบ้าง แค่นี้ก็รู้สึกเต็มตื้นอยู่ในอก นานแค่ไหนแล้วที่เราไม่ได้พบกันเจ้าหิ่งห้อยน้อย

"สวนหิ่งห้อย" มีป้ายแนะนำ พร้อมรั้วล้อม เดินคลำทางไปเรื่อยๆ หนีบ minmint ไปด้วย
ข้างหน้ามีหิ่งห้อยเกาะอยู่หนึ่งต้น ชื่นชมกันอยู่สักพัก ก็เดินย้อนกลับมาอีกทาง มีรถมาจอดหลายคัน คนเยอะขึ้น เสียงงึมงัมอยู่ในความมืด ข้ามสะพานเข้าป่ามาหน่อย มีเกาะอยู่อีกหนึ่งต้น ยืนดูกันจนจะกลับอยู่แล้ว เสียงพี่ชายนายอหนึ่งฯ แว่วมา มองไม่เห็นตัวกลมกลืนกลับความมืดมาก

"อนึ่งฯหลงฝูง ยืนคุยอยู่กับกลุ่มโน้น นึกว่าพวกเรา คุยกับเขารู้เรื่องด้วยนะ" เล่าไปขำไป

นึกถึงลูกหลาน.... ต่อไปคงไม่มีให้ดู มีให้เห็นสักตัวคงกระโดดกันตัวลอย
กลับออกมาด้วยความรู้สึกผิดนิดๆ ที่เราไปรบกวนความสุข สงบของพวกเค้า เดินกลับมาที่รถ หิ่งห้อยก็บินออกมาจากต้นไม้ที่เกาะอยู่กระจายกันไปคนละทิศละทาง คุณบี๋บ่น "ดูซิ! น่าสงสารจัง"

2...พู่กันสัญจร

ช่วงสายๆ หลังจากทานอาหารแล้ว กลุ่มพู่กันสัญจรก็ขนสัมภาระมาตรงจุดที่จะทำกิจกรรม แต่ละคนมาดศิลปินทีเดียว พอจัดสถานที่เรียบร้อยแล้ว ต่างก็หามุมนั่งวาดภาพระหว่างรอเด็กๆ วันศุกร์กับคุณบี๋ก็ไปเรียบๆ เคียงๆ ยืนมองศิลปินชายท่านหนึ่งอยู่ สักพักเห็นคุณบี๋เธอทำคิ้วผูกโบว์ มองไปมาระหว่าง ภาพที่ศิลปินท่านนั้นวาด และวิวข้างหน้าที่ซึ่งมีหญิงสาวทอดกายอยู่บนเก้าอี้นอนตัวยาว ฉากหลังเป็นลำคลอง และทิวป่าโกงกาง คุณบี๋...เอื่อนเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย บวกกับความเป็นคนตรงไปตรงมาของเธอ

"คุณเก่งจังเลย ตาคุณมองหญิงอยู่ แต่วาดออกมาเป็นต้นไม้ได้"

"มองกี่ครั้ง สายตาคุณก็อยู่ที่สาว แล้วทำไมมันออกมาเป็นต้นไม้ได้ล่ะ"

เหล่าพู่กันหัวเราะขำโดยพร้อมพียงกัน โดนใจคุณดิน "ขอบคุณที่พูดแทน"

พอเด็กมาถึง กลุ่มพู่กันสัญจรก็เริ่มกิจกรรมโดยอิสระ อย่างมืออาชีพ Blogger ท่านอื่นๆ ก็แยกย้ายกันไปทำกิจกรรม

3...วันศุกร์...กับบัดดี้พายคยัก

รอบแรก

"blogger เลือกบัดดี้ได้เลยครับ" อาจารย์ศุภศรุตยืนกำกับอยู่

เด็กๆ แต่ละคนจ้องตาไม่กระพริบ ประมาณว่า "เลือกผมเถอะ ได้โปรด"

ทำไงดี "เอานะเด็กๆ พี่จะหลับตาสุ่มเอา ใครโชคดี ก็ไปด้วยกันนะ"

คลำ คลำไป เด็กๆ หัวเราะคิ๊กคัก ....เจ้าตัวนี้หูนิ่มดี ไม่ดื้อชัวร์ "ออกมานี่เร้ว"

"พายเรือเป็นเปล่าเรา"

"ไม่เป็นครับ"

"จ า ร ย์ ..เจ้าตัวนี้ พายเรือไม่เป็น"

"ไม่รู้ละ...ก็เลือกแล้วนี่ ช่วยกันเองครับ"

ตกลงให้น้องพายหน้า วันศุกร์พายหลัง ขาไปชวนกันคุยกะหนุงกะหนิง ใจเย็น น้องพายไม่เป็น แต่ก็ไม่ตื่นเต้นทำตามคำแนะนำเป็นอย่างดี มาดนิ่มเชียว จันทร์วารีพายอยู่ข้างๆ

ขากลับลำอื่นพายจ้ำกันใหญ่ เรามัวแต่คุยกันอยู่ ไม่ทันแล้ว ...ถึงทีหลังเพื่อน

Clip VDO

รอบสอง

เหลือน้องที่ไม่ได้พายอยู่ 2 คน เลือกเจ้าตัวเล็กกว่ามา ถามเหมือนเดิม

"พายเรือเป็นไหมครับ"

"เป็นครับ" ดีหน่อยรอบนี้เมื่อยแล้ว น้องจะได้ช่วยผ่อนแรง ท่าทางแอคทีฟมาก

พอเรือออก ไอ้น้องตั้งหน้าตั้งตาพายจ้ำ แต่ไม่รู้จังหวะมันเป็นยังไงเรือจะกลับหลังหันท่าเดียว

"เฮ้ย ! ใจเย็นๆ ไอ้น้อง" วันศุกร์ก็พายงัด พายงัด ให้หัวเรือมันตรง ไอ้ตัวเล็ก จ้ำพรวด จ้ำพรวด

อีตอนจะเลี้ยวเรือกลับ มันดันไม่ยอมกลับ พายกันไปคนละทาง …งัดไม่ไหวแล้ว!

"ไอ้น้อง ห ยู้ ด ด ด... ก่ อ น เอาพายขึ้นเลย เดี๋ยวกลับเรือให้ได้ก่อน"

พอกลับเรือได้ ไอ้ตัวเล็กมันจ้ำต่อ มีวันศุกร์เป็นหางเสือ หนักไปทางทำหัวเรือให้ตรงเข้าไว้

"ไอ้น้อง...ถามจริง พายเรือเป็นเปล่า"

"เป็นครับ" ยังยืนยันว่าเป็นจริงๆ

เอ! หรือเราจะพายไม่เป็นเองหว่า ชักไม่แน่ใจแล้ว

พี่เฟิงสุ่ย ดูตั้งอกตั้งใจมาก

นอนพาย แบบใจเย็น นานอีกหน่อยคงหลับ

นางฟ้าของชาลี(น้องเจ)

พี่อะหนึ่งดูจะงงๆ รึเปล่า

พี่สุภาวัลย์ ตอนแรกว่าจะไม่พาย กลัวจะมีผลกับสุขภาพ สุดท้ายก็อดใจไม่ไหว

คุณชาลีพาน้องไปดู ระบบนิเวศน์ของป่าโกงกาง

4...น้องคิว วันศุกร์ อาจารย์ศุภศรุต ช่วยกันจับปูใส่กระด้ง

หลังจากแข่งพายคยักในคลองเจ้าเสร็จ Blogger หนุ่มน้อย ทั้งหลายก็พายเรือคยักออกมาที่ปากคลองสู่ชายทะเล ฝ่าคลื่น ฝืนลมกันพอแรง

อาจารย์ศุภศรุต เริ่มจัดระเบียบหาทีม เรือ 5 ลำ ลำละ 2 คน พายหัว พายท้าย

มีหลักไม้ไผ่อยู่ในทะเล(ให้น้องยืนจับไว้) ห่างไปกว่า 200 เมตร แข่งผ่านไป 2 รอบ แพ้คัดออก เหลืออยู่ 3 ทีม

แข่งรอบที่สาม ทีมนึงมีการเปลี่ยนมือพาย เอาเจ้าตัวอ้วนมาลงแทน เรือพร้อมออกตัวแต่ละทีมจะมีเพื่อนช่วยดันท้าย 2คน อาจารย์เป่านกหวีดปี๊ดดดดดดดด....สองทีมออกตัวไปแล้ว หันกลับมาดูทีมตรงกลางยังอยู่กลับที่ เพื่อน 2 คนช่วยกันออกแรงดัน แต่ไม่เขยือน เพราะฝีพายเป็นเจ้าตัวอ้วน มันหนักทำให้เรือติดพื้นทราย ...น้องคิวยืนขำ ก๊าก ก๊าก

"หยุด หยุด หยุด เอาใหม่ ตั้งจุดสตาร์ทออกมาหน่อย" อาจารย์ชี้จุดให้

เอา! เจ้าอ้วนไม่ยอมลงจะให้เพื่อนดันอยู่อีก "ลงมาก่อน" น้องคิวเดินไปดึงลงมา

ระหว่างที่แข่งรอบนี้กันอยู่ มองออกไปในทะเล อ้าว! เรือโผล่มาจากไหนอีกลำ ดูจาไม่ใช่เด็ก

พี่มะอึก กับพี่สุภาวัลย์ นี่นา จะลงแข่งกับเค้าด้วยรึ ! พายออกไปป่วนเล่นซะงั้น

นั่น! อีกลำ พลิกคว่ำคะมำหงายอยู่ มีเด็กกว่า 10 คนรุมขี่ เย้ เย้ อย่างสนุกสนาน

"เรือคยักกลายเป็น บานาน่าโบ๊ทไปแล้ว" น้องคิวบอก

อาจารย์ยืนมอง แล้วก็ส่ายหัว ดูมันจะออกไปไกลแล้ว เลยเดินออกไปตามให้เด็กๆให้กลับเข้ามา

แข่งรอบที่สามเสร็จพอดี

เด็กๆกลับเข้ามาที่ชายหาดหมด อ้าว! ไม่มีคนจับหลัก อาจารย์เลยถือไม้ไผ่อันยาวเดินโยกเยกออกไปในทะเลอีกรอบ (หนุ่มน้อยของเรา ท่าจะเหนื่อยแล้ว) ทีนี้ก็เหลือวันศุกร์กับน้องคิว สองคน จัดการแข่งรอบสุดท้าย จำเด็กไม่ได้สักคนว่าใครบ้างที่เข้ารอบ ให้เค้าจำกันเองอย่างอาจารย์บอก

"เอาเร้วววว! สองทีมสุดท้ายเข้ามา"

...ทีมแรกพร้อม

...ทีมที่สองพร้อม

น้องคิวโก้งคอเตียมจะเป่านกหวีดเต็มที่...แต่

"พี่ๆ อันนี้แข่งรอบชิงชนะเลิศแล้วใช่ไหมครับ" น้องจากทีมแรกถาม

"ใช่" วันศุกร์ชักงง

"แต่ไอ้ทีมนี้มันไม่ใช่นะครับ มันตกรอบไปแล้ว ผมต้องแข่งกับไอ้สองคนโน้นครับ" มองตามมือไอ้น้องคนนี้ไป

ภาพที่เห็นคือ เรือคยักคว่ำอยู่ มีเด็กสองคนขี่ อีก 4-5 คนช่วยกันดัน... เ อ า อี ก แ ล้ ว!

น้องคิวร้องเรียกแต่ไม่ได้ยิน ต้องวิ่งไปตามมาอีก

ในทะเล...อาจารย์ยังยืนจับหลักอยู่ อย่างมั่นคง ขนาดระยะไกล 200 เมตร ยังเห็นเครื่องหมายคำถามอันเบ่อเร่อบนใบหน้าว่าเกิดอะไรขึ้น(ว่ะ)

เริ่มใหม่...น้องคิวเป่านกหวีด สองทีมพุ่งออกไป พอไปถึงหลักที่มีอาจารย์จับอยู่ ทีมแรกเลี้ยวอ้อมทางซ้าย

ทีมสองเลี้ยวอ้อมทางขวา พอมาจ๊ะเอ๋กัน พายมันก็ตีกันมั่ว ไม่รู้คนถือหลักโดนลูกหลงมั่งปล่าว

ทีมแรกล้มคว่ำไป เพราะความลน งัดท้ายอย่างแรงตกทะเล แพ้ไปเรียบร้อย

น่าเสียดาย...ที่จริงสองคนเขาช่วยกันดีมาก เข้าที่หนึ่งมาตลอด

ผมแพ้คร้าบ! ได้ที่สอง

ภาพแข่งคยักในทะเล วันศุกร์ยืมมา จำไม่ได้ของใครบ้างขอบคุณนะคะ
(ไม่ได้เอากล้องไป คาดว่าต้องอยู่กับน้ำตลอด)

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ร ว ม ภ า พ
เกาะกูด วิวสวย มิตรภาพงดงาม

...

บ๊ า ย บ า ย ...เ ก า ะ กู ด ....แล้วพบกันใหม่นะ

ขอบคุณ...คุณครูทุกท่าน

ขอบคุณเด็กๆ

ขอบคุณชาว OK Nation สำหรับน้ำใจและไมตรีที่งดงาม

รวมถึงท่านที่ไม่ได้เดินทางไปกับเราด้วยนะคะ

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน | แจ้งเตือนเรื่องไม่เหมาะสม

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 30
รมย์รวินท์ วันที่ : 13/04/2008 เวลา : 23.24 น.
http://www.oknation.net/blog/romrawin

น่าเที่ยวจริงๆค่ะ

ความคิดเห็นที่ 29
ศุภศรุต วันที่ : 12/04/2008 เวลา : 10.55 น.
http://www.oknation.net/blog/voranai
เรื่องราวหลากหลายในมุมมองของนักมานุษยวิทยา

ให้สงกรานต์ คือฟ้าใหม่ ที่สุขสันต์
ผ่านสู่วัน แห่งโชคลาภ และสุขี
จากอรุณแห่งทิวา ฟ้าราตรี
ขอให้มี ความสุขสันต์ นิรันด์ผล

ขอทวยเทพ นักษัตร ในชั้นฟ้า
ช่วยโปรยพา วารีใส สู่กมล
ให้มีศรี มีศักดิ์ ในหมู่ชน
ทุกแห่งหน คนรัก พิทักษ์นาน

ความคิดเห็นที่ 28
มาลีรัตน์ วันที่ : 11/04/2008 เวลา : 23.51 น.
http://www.oknation.net/blog/maleerat

ภาพมีชีวิต งานเขียนมีชีวา เนื้อหาสมบูรณ์ +1 จ้า

ความคิดเห็นที่ 27
ก้อนหิน8887 วันที่ : 11/04/2008 เวลา : 13.05 น.
http://www.oknation.net/blog/TonKaew

เจ้าวันศุกร์ ค่ะ
ก้อนหินออกโปรแกรมทัวร์สีชมพูเบื้องต้นแล้วนะคะ(สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามความสนใจของสมาชิกค่ะ )
ตามlink นี้ค่ะ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/lovetour/2008/04/11

ความคิดเห็นที่ 26
ก้อนหิน8887 วันที่ : 11/04/2008 เวลา : 13.05 น.
http://www.oknation.net/blog/TonKaew

ความคิดเห็นที่ 25
wansuk วันที่ : 11/04/2008 เวลา : 13.03 น.
http://www.oknation.net/blog/wansuk

...สวัสดีจ๊ะนัน วันที่ 20 มีแตะบอลอีกหรือคะ ไม่ทราบเลย
ไปดีไหมน๊า

...น้ำกะแม้ว สบายดีนะคะ สงกรานต์อยู่บ้านจ๊ะเก็บแรงไว้
เที่ยวหลังสงกรานต์

...มินมินท์เจอกันหลังไมค์แล้วนะคะ

.................................................................

คิดถึงน้องๆ เพื่อนๆ มากเลย สุขสันต์วันสงกรานต์นะคะขอบคุณทุกท่านค่ะ

ความคิดเห็นที่ 24
ชวนชม วันที่ : 11/04/2008 เวลา : 12.23 น.
http://www.oknation.net/blog/ideagu

สวัสดีจ้า..
วันนั้นเสียดายไม่ได้เจอกันเลย
คิดถึงอยู่นะ

วันที่ 20 ไปดูบอลรึเปล่า
ถ้าไปจะได้เจอกันไง

รักษาสุขภาพด้วยนะ...เป็นห่วง

ความคิดเห็นที่ 23
Sainam วันที่ : 11/04/2008 เวลา : 09.23 น.
http://www.oknation.net/blog/sainam

ดีค่ะพี่วันสุข

คิดถึงจังเยยยยย สงกรานต์ไปเที่ยวไหนคะ....น้ำกะแม้วยังไม่จัดโปรแกรมเลย

แวะมาช้าไม่ว่ากันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 22
minmint วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 18.25 น.
http://www.oknation.net/blog/paradiso

ขอบพระคุณมากที่ใส่การอ่านบทกวี " ความรัก " ของท่าน
อาจารย์เนาวรัตน์ พงศ์ไพบูลย์ ไว้ให้ขโมยโดยสะดวก....

เข้ามาดูรูปอีครั้ง ชอบภาพวิวดูสงบอบอุ่นเหมือนคนถ่าย...
โดยเฉพาะภาพเรือนน้อยริมนำ้ กับ ขอนไม้ใกล้ฝั่ง...ฯลฯ

อยากชวนไปปีนภูกระดึง 17 -19 พ.ค นี้ ต๋อยไปกับเค้านะ
ไปพิศูจน์สังขารกัน ได้เข้าป่าปิดมีผู้คุ้มกันด้วย เคลียร์คิวด่วน.

ความคิดเห็นที่ 21
Ch.Minivet วันที่ : 10/04/2008 เวลา : 12.38 น.
http://www.oknation.net/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life

อ่านแล้ว..นึกเสียดาย ไม่มีโอกาสได้ไป

... ... ...

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

ความคิดเห็นที่ 20
หมีปิศาจ วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 12.16 น.
http://www.oknation.net/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

เล่าได้เห็นภาพจริงๆ ครับ ว่าจับปูใส่กระด้งกันขนาดไหน

เห็นในคลิป ถึงจะรู้ว่าภายกันไกลเหมือนกันนะนี่ จ้ำกันใหญ่เลย
โหวตให้แล้วนะครับ

ความคิดเห็นที่ 19
วิตามินบี วันที่ : 09/04/2008 เวลา : 02.47 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature Save Nature Save Life

ภาพใสแจ๋วเลย

ความคิดเห็นที่ 18
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 08/04/2008 เวลา : 08.47 น.
http://www.oknation.net/blog/rinn

มาอ่านเรื่องเกาะกูดจากบ้านไหน ๆ

ก็รู้สึกสนุกสนานไปด้วยทุกที

ความคิดเห็นที่ 17
vickie วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 16.47 น.
http://www.oknation.net/blog/vickie
เด็ดดอกไม้ สะเทือนถึงดวงดาว

สนุกสนานเจงๆ ทั้งภาพ เรื่องเรื่องเล่า ทั้งความเปิ่นของผู้ชายผิวเข้ากับความมืด จนดูไม่ออกใครกลุ่มใคร 5 5 5
ดูปล้วดูอีก ก็เสียดายแฮะ

ความคิดเห็นที่ 16
buppha วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 06.26 น.
http://www.oknation.net/blog/supermom

อรุณสวัสดิ์ค่ะ................งง

ดูเรื่องเกาะกูดกี่ครั้งก็เป็นสุข.................และ ..........เสียดาย

ความคิดเห็นที่ 15
สายธาร วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 04.21 น.
http://www.oknation.net/blog/cyberfrogy
" สวดมนต์เป็นนิจ อธิษฐานจิตเป็นประจำ อโหสิกรรมเสียก่อน และเราก็แผ่เมตตา ให้สรรพสัตว์ทั้งหลาย "

เห็นภาพเกาะกูด..แล้วเสียดายทุกครั้งที่ไม่ได้ไปเยือน...

กลับมาแย้วครับ...เที่ยงนี้เจอกันนะ

ความคิดเห็นที่ 14
somkamol วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 10.12 น.
http://www.oknation.net/blog/somkamol

ตั้งใจเป็นคน..ปากกับใจตรงกันน่ะคะ..อิอิ

ความคิดเห็นที่ 13
มะอึก วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 09.10 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom

วันอาทิตย์ ก็มาอ่านเรื่องของวันศุกร์อีกรอบ

ความคิดเห็นที่ 12
อะหนึ่ง วันที่ : 06/04/2008 เวลา : 02.34 น.
http://www.oknation.net/blog/mindhand
..อนึ่ง....คิดถึงพอสังเขป.. ..อะหนึ่ง..

2 วีรกรรมเปิ่น...เล่าเองดีกว่า
เปิ่น 1
ตอนลงไปถ่ายรูปกล่องของขวัญ ใต้ท้องเรือ
โดนพี่คนเรือปิดประตู อะหนึ่ง ตะโกนเสียงดัง
"อย่าเพิ่งปิดครับ...มีคนอยู่ข้างล่าง"
พี่แกก็ไม่ได้ยิน กว่าอะหนึ่งจะตะเกียกตะกาย
ยกฝาประดู พาตัวเองขึ้นมาได้
แทบกระอัก...ก็ฝาประตูมันหนักจะตาย

เปิ่นนี้ไม่มีใครเห็น เพราะทุกคนยกของเสร็จ
ก็รีบเข้าไปหลบแดดในร่มกันหมดแล้ว
----------------
เปิ่น 2
อะหนึ่งชวนคุยกับคนข้างๆ เป็นตุเป็นตะ
"ผมเคยไปดูหิ่งห้อย ที่สมุทรสงคราม มันบินอยู่ต่ำ ใต้ต้นลำพู"
"แต่ที่เกาะกูด หิ่งห้อยบินอยู่สูงจัง"
ไอ้คนข้างๆ ก็เออออกับเราไปด้วย
"ใช่ๆ...ที่สมุทรสงคราม ต้องนั่งเรือไปชม"

คุยกันตั้งนาน หันหน้ามาดู ต่างคนต่าง...งง
คนละฝูง(กลุ่ม)กันนี่หว่า....

เปิ่นนี้ ไม่มีใครรอ....จำไว้!!!

ความคิดเห็นที่ 11
minmint วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 23.59 น.
http://www.oknation.net/blog/paradiso

อ่ิมตา อิ่มใจค่ะต๋อย ต๋อยเก่งมากที่ทำกิจกรรมทุกรูปแบบ
แล้วยังถ่ายรูปไปด้วยได้ มุมภาพดีค่ะ ได้สารที่ต้องการครบ
เทใจให้โหวต ด้วยรักและคิดถึงนะคะ

ความคิดเห็นที่ 10
วิตามินบี วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 23.47 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature Save Nature Save Life

ชอบกิจกรรมของเด็กๆค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9
จันทร์วารี วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 22.06 น.
http://www.oknation.net/blog/waranin
คือ..จันทร์วารี : สวัสดี.. ม่านหมอกและหยาดน้ำค้าง/กลุ่มเขียนข้าว

อ่านเรื่องเกาะกูดทีไร มีความสุขทุกที

เมื่อไหร่เราจะไปอีกดีค่ะ พี่วันศุกร์

ความคิดเห็นที่ 8
ทิวสน วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 22.02 น.
http://www.oknation.net/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

มาอ่านมาชมเรื่อง ผ่านอีกมุมหนึ่ง จากเลนส์เจ้าของบ้านนี้ครับ

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 7
มะอึก วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 21.46 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom

คริปดูได้ครับ
ภาพไกลไปนิดหนึ่ง
เสียงให้สัญญาณนกหวีด มะอึกเป่านี่ครับ....
เสียงชัดเชียวแต่ไม่เห็นหน้า.....

ความคิดเห็นที่ 6
wansuk วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 21.45 น.
http://www.oknation.net/blog/wansuk

...เจอกันจ้ะ น้องน้ำ

...เอาเกาะกูด มาตอบแทนภาพสวยๆ ของหนูดินสอฯ ที่ตะรุเตา-หลีเป๊ะไงคะ

ความคิดเห็นที่ 5
Sainam วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 21.40 น.
http://www.oknation.net/blog/sainam

พี่วันสุข...เป็นกิจกรรมที่ประทับใจมากค่ะ....

คิดถึงนะคะ...วันที่เจ็ดนี้จะเจอกันป่าวคะ

ความคิดเห็นที่ 4
ดินสอขอเขียน วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 21.35 น.
http://www.oknation.net/blog/noieakthai

ขอบคุณสำหรับบรรยากาศทริปนี้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3
wansuk วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 21.31 น.
http://www.oknation.net/blog/wansuk

สวัสดีค่ะ clip ดูได้ไหมเอ่ย ใครก็ได้ช่วยบอกที ของวันศุกร์มีปัญหา

...พี่สุภาวัลย์ ยังไม่เบื่อนะคะ เอาอีกเอาอีก
...ไปอ่านก๊อซซิป ของพี่มะอึกก่อนนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2
Supawan วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 21.27 น.
http://www.oknation.net/blog/supawan

เอ็นทรี่นี้ ครบทุกกิจกรรมเลยนะคะ .. อ่านเพลินค่ะ เหมือนอยู่ในเหตุการเลย ..

สงสัยตัวเอง .. ทำไมเขียนสั้นๆ เหมือนคนอื่นไม่ได้ก็ไม่รู้ .. ถนัดแต่ทำเรื่องไม่เป็นเรื่องให้เป็นซีรี่ย์ยาวๆ .. กะว่าจะเขียนอีก 3 ตอนจบค่ะ .. ทนอ่านหน่อยนะค ..

ความคิดเห็นที่ 1
มะอึก วันที่ : 05/04/2008 เวลา : 21.23 น.
http://www.oknation.net/blog/panakom

รอ...ร้อ...รอ....
รออ่าน
.

ก๊อซซิปแล้วด้วย
.

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน