วันพุธที่ 19 พฤศจิกายน 2551
- wansuk
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : wansuk_june@yahoo.co.th
- วันที่สร้าง : 2007-09-19
- จำนวนเรื่อง : 46
- จำนวนผู้ชม : 18365
- จำนวนผู้โหวต : 98
- ส่ง msg :
- นิทรรศการ....สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยานิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์... ( ม้าน้ำ )
- อเมริกันถังแีตก ( toni )
- ธรรมชาติ กำเนิด - โอเคเนเจ้อร์ ( driftworm )
- วันนี้(19 พย) พระราชพิธีบรรจุสารีรคาร(อัฐฺิ) สมเด็จพระพี่นางเธอกัลยาณีวัฒนาฯเวลา ๑๗.๐๐น. ( Visaninee )
- ความรู้รอบตัว ( แมวตาเพชร )
- เพราะหน้ากากแดงที่ลอยบนฟ้ากับหนังเรื่องนั้น The Fall ( kikuno )
- ชอบเพลงนี้ไหม๊...แบบ bossa ( แจกันสีเขียว )
- บารัค โอบามา...ชัยชนะของความกล้าและความหวัง ( ปี๊นปี๊น )
- น้ำตกกะทิง ( ลูกทาสสู้ตาย )
- 3สมาคมสื่อจี้บอร์ดอสมท ชี้แจงต่อสาธารณะ กรณีปลด "วสันต์" ( Canไทเมือง )
วันศุกร์
w a n s u k : เปิดหัวใจใส่ความสุข ให้ทุกๆ วันเป็นวันสุข
Permalink : http://www.oknation.net/blog/wansuk
Permalink : http://www.oknation.net/blog/wansuk
วันอาทิตย์ ที่ 8 มิถุนายน 2551
ภูกระดึง ... ๑ ไ ป ลุ ย ท า ก
Posted by
wansuk
,
ผู้อ่าน : 714
, 10:56:28 น.
| หมวดหมู่ :
เดินทาง...วันนี้
พิมพ์หน้านี้
      ไม้ดอก ไม้ใบ ระหว่างทางขึ้น เปาะภู เอื้องดิน ชูช่อรับฤดูฝน เปลี่ยนมาเป็นชุดทะมัดทะแมง กางเกงลายพราง เสื้อยืดแขนยาวสีดำ หลังจากไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ผานกแอ่น รีบกลับมาทานข้าวเช้า เข้าที่พักอีกรอบ เตรียมตัวเข้าป่าปิด ไป ลุ ย ท า ก ... กันเถอะพวกเรา... พี่แป๋ม...เปลี่ยนเสื้อเป็นแขนยาวสีขาว "จะได้เห็นทากชัดๆ" อ้าว! เสื้อเราดำปิ๊ด ยังดีที่แขนยาวเหมือนกัน จัดของลงกระเป๋าสะพายติดตัว ชุดกันฝน ขวดน้ำ ยาฉีดกันทาก ยาดม ห่อข้าวของใครของมัน "ถุงกันทากใส่ไปเลยไหมคะ" "ใส่ไปเลย" พี่แป๋มบอก ใส่ถุงเท้าสองชั้น แล้วหยิบถุงกันทากมาสวม "ของวันศุกร์ทำไมมันยาวจัง ดูรุงรัง" ดึงขึ้น ดึงลงอยู่พัก ไม่เข้าที่ซักที เสร็จแล้วก็ลงมารออยู่ที่หน้าบ้านพัก เดินวอร์มไปพรางๆ minmint ยังคิดไม่ตก จะไปดีไหนหน้อ! พี่แป๋ม...ออกมาเตรียมสัมภาระที่ระเบียง สวมถุงกันทาก ยาวขึ้นไปถึงโคนขา ... ยาวเหมือนของเราแฮะ! ไอ้ที่ลงไปกองอยู่ข้างล่างรีบดึงขึ้นมาใหม่ พี่แป๋ม...หยิบรองเท้าคู่เทห์ หุ้มข้ออีกต่างหากมาสวม มัดเชือกอย่างแน่นหนา kito รัดส้น ของวันศุกร์ เปิดให้ทากเข้าได้ทุกช่องทาง ฮึ! อย่างน้อยก็มีถุงกันทากละน้า! นั่น! พี่เค้าใส่ถุงมือด้วย "ต้องใส่ถุงมือด้วยเหรอ" "ใช่ ต้องจับ ต้องปีน จะได้ไม่เจ็บมือ" "minmint หยิบเจ็คเก็ตให้หน่อย ถุงมืออยู่ในกระเป๋าเสื้อ" มินท์ยังเดินไป เดินมา ไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไรดี พี่แป๋ม...เก็บชายเสื้อไว้ในถุงมือเรียบร้อย วันศุกร์ก็ตามซิ กันทากได้ด่านนึงละน่ะ! เสื้อพี่เค้าคอปิดมิดชิด ตายละหว่า! เปิดโล่งเลยเรา แบบนี้ทากก็กระโดดเกาะคอสบายเลยซิ "minmint หยิบผ้าพันคอให้หน่อย" ตัวขี้เกียจเกาะแล้ว ไม่ยอมถอดรองเท้า "แบบนี้ดีไหมพี่" เอาผ้ามาคลุมหัว ปลายพันรอบคอแบบอิสลาม หันไปมองหน้าพี่แป๋ม เห็นทำหน้าปูเลี่ยน ปูเลี่ยน จะขำก็ไม่ขำ "อย่าเลย เกะกะ รุงรังเปล่าๆ" "แล้วทำไง สงสัยต้องเดินท่านี้" เอามือกุมคอไว้แล้วทำท่าเดิน ไก่กะกาว ขำกันใหญ่ ชายตามองไปที่พี่แป๋มอีก อ๊ะ! เอาเสื้อใส่ไว้ในกุงเกง เฮ้อ! ต้องถอดถุงมือออกอีก จับชายเสื้อยัดๆเข้าไป แล้วใส่ถุงมือใหม่ ไม่ลืมรวบแขนเสื้อเข้าไปด้วย พี่แป๋ม...หยิบหมวกมาสวม ใส่แว่นตา ไม้เท้าอยู่ในมือ ฉีดยากันทากปิดท้าย....ชัวร์ปึ๊ก ทุกคนพร้อมที่จะก้าวเท้าออกเดิน "เดี๋ยว เดี๋ยว ก่อน minmint ไปด้วย" จากทางเดินรถเริ่มแยกสู่ทางเดินเท้า เข้าแถวเรียงหนึ่ง ผ่านป่า ผ่านทุ่ง มีดอกกระเจียว กระดุมเงิน ดอกเล็ก ดอกน้อยไม่รู้ชื่อขึ้นอยู่ประปราย ผ่านผา ผ่านลำธาร ผ่านน้ำตก บรรดาตากล้องแวะถ่ายภาพกันเป็นระยะ       เดิน ...เดิน...เดิน ปีน... ปีน... ปีน มาสัก 3-4 กิโล ถุงกันทากล่นไปกองอยู่ที่ข้อเท้า ถุงมือถอดออกทีละข้าง ตั้งแต่ 2 กิโลที่แล้ว เสื้อหลุดหลุ่ยปลิ้นออกมาอยู่นอกกางเกง .... "ตกลงเราจะไปหล่มสักกันนะครับ" "เตรียมตัวป้องกันทากกันให้ดี" เจ้าหน้าที่ชี้ไปที่เจ้ากาวที่ไม่ได้ใส่ถุงกันทาก "ทาแชมพูแล้ว ไปเติมหน่อยแล้วกัน" "เพื่อนบอกมานะนี่ ทดสอบดูว่าจะใช้ได้หรือเปล่า" วันศุกร์นึกในใจ "ไม่น่ามีแล้วมั้ง ผ่านที่ชื้นๆมาตั้งไกลยังไม่เจอทากสักกาตัว" เลี้ยวซ้ายขึ้นภูเขา ฝ่าดงอ้อ ดงไผ่ไปพักใหญ่ ดึงแขนเสื้อมาปิดถึงปลายนิ้ว ... ป้องกันใบไผ่ ใบอ้อบาด แสบๆ คันๆ ดีนัก ใครที่ใส่เสื้อแขนสั้นมาก็โชคร้ายหน่อย เฮ้อ! ลืมอีกแหละว่ามีถุงมือ เสียงผู้หญิงกลุ่มหน้าวี๊ดว้าย "โฮ! ทากเป็นร้อยเลย วิ่ง วิ่ง วิ่ง พวกเรา วิ่ง อย่าหยุด" วันศุกร์หยุดกึก "คนข้างหน้าเจอทากแล้ว เอาไงดี ดูป่ามันแห้งๆ ไม่น่ามีทากเลย" Minmint พี่แป๋ม ไก่กับเจ้ากาว ปิดท้ายอยู่ห่างไปราว 100 เมตร "mint ข้างหน้ามีทาก เราจะวิ่งไปก่อน ตามมานะอย่าหยุด" minmint ตอนนั้นอ่อนแรงเต็มทีแล้ว วันศุกร์ออกวิ่ง เอาแขนบังหน้าไว้กันใบอ้อบาด หัวซุก หัวซุน มาราว 200 เมตร "อ้าว! ทางหายไปไหน" หยุด...แต่ซอยเท้าวิ่งอยู่กับที่ กลัวไอ้ตัวกระดึบ กระดึบ มันเกาะ "พี่ พี่เกียรติ อยู่หนายยยยยยยยยยย" ร้องเรียกพี่ที่อยู่ข้างหน้า "อยู่นี่ ทางซ้าย" วิ่งต่อไปตามเสียง พ้นแนวดงอ้อ บนหินก้อนใหญ่ มีคนขึ้นไปยืนอยู่บนนั้นเกือบสิบคน ปัด-ดีด-จับทากกันให้วุ่ยวายไปหมด วันศุกร์กระโดดขึ้นไปเกาะบ้าง "ช่วยดูข้างหลังหน่อยพี่" "ตัวอะไรไม่รู้ ... อ้อ! หนอน" จ๊าก! ที่ขาตัวนึง ดีดออกไปทันทีทันใด ชนิดที่เจ้าทากน้อยยังไม่ทันตั้งตัวเลย อึ๋ย! ไปตกตรงไหนล่ะนี่ บนหัวรึเปล่าหว่า! ในเวลานั้นลืมไปแล้วว่ามียาฉีดทากอยู่ ดีดออกไปให้มันพ้นๆอย่างเดียว Minmint เจ้าไก่ เจ้ากาว พี่แป๋ม เดินมาถึงพอดี ช่วยกันสำรวจ เจ้าไก่เจอเข้าไปหลายตัว เจ้ากาวจับออกให้ ไม่กลัวเลย ส่วน minmint พอมาถึงก้อนหินก็นั่งแปะ ไม่สนใจอะไรแล้ว ทากเทิกช่างมัน แรงหมด หมดแรง "ผมว่าจะรอดแล้วนะ วันนี้" เสียงคุณสมชายเจ้าหน้าที่ของเราบ่น - - - - - - - - - - @ - - - - - - - - - - -  พี่แป๋ม กับพี่เกียรติเพลินกับการถ่ายภาพผีเสื้อ  ระยะ 3 กิโลแรก ยังยิ้มร่า       พันธุ์ไม้และแมลงระว่างทางขึ้นจนถึงที่พักบนภู มีให้ชมตลอดทาง           อัสดงแรกบนภูกระดึง งามวิจิตร                   |
