พิมพ์หน้านี้
|
วันศุกร์...ค น ตั ด ฟื น
ขอบคุณภาพจาก BG อะหนึ่ง "ถ่านใกล้หมดแล้ว พรุ่งนี้เราไปตัดไม้มาเผาถ่านกันนะลูก" เราสามคนพี่น้องหันมามองหน้ากันแล้วซ่อนยิ้ม เป็นที่รู้ว่าถ้าได้ไปตัดไม้ก็ต้องได้เล่นน้ำคลอง สายของวันใหม่ แม่เดินนำหน้าพร้อมขวานและมีดในมือ
ที่นี่จะคึกคักในช่วงบ่ายแก่ๆ่ ชาวบ้านจะเอาออกเรือไปหาปูหาปลา แล้วจะกลับมาก่อนรุ่ง แม่พายเรือออกมาไม่ไกลนัก ในฝั่งตรงข้าม... ป่าโกงกางขึ้นอยูหนาแน่น น้ำยังลงไปไม่มาก จึงนำเรือลัดเลาะเข้าไปตามคููน้ำในป่าโกงกางได้ไม่ยาก สายตาของแม่สอดส่ายหาต้นโกงกางที่ยืนต้นตาย หรือไม่ก็กิ่งก้านที่เกะกะ แห้งเฉา ตัดส่งให้เราสามพี่น้องขนมาวางไว้ริมฝั่ง อันไหนที่เกินกำลังแม่ก็จะยกออกมาเอง ระหว่างรอแม่ตัดไม้ก็เล่นน้ำ คลุกโคลน จับลูกน้ำ (เป็นวุ้นใส เกาะอยู่ตามหาดเลน) ไปพลาง ...ช่วยกันเอาไม้ฟืนโกงกางที่ตัดไว้ลำเลียงลงเรือ พายตรงไปยังเตาเผาถ่านขนาดกลางของป้าที่อยู่ริมคลอง 2-3 วันต่อมาเมื่อพ่อกับแม่ว่างจากการงาน ก็มาช่วยกันเอาไม้ฟืนโกงกางเข้าเตาเผา วางเลียงแนวตั้งจนเต็มเตา ที่หน้าเตาจะมีช่องสำหรับสุมไฟ เพื่อให้ภายในเตาร้อน สุมไฟกันทั้งวันทั้งคืน
รักษาอุณหภูมิอย่างดี ประมาณ 2-3 วัน กว่าถ่านจะสุกได้ที่ จึงปิดเตาอบถ่านให้สุกอย่างทั่วถึง ...ช่วงที่ต้องเฝ้าเตาเผาถ่าน ซึ่งอยู่ห่างจากหมู่บ้านมาก เราพี่น้องจะชอบกันนัก เหมือนกับได้เปลี่ยนบรรยากาศมาเที่ยวเล่นริมคลอง เปลี่ยนที่นอนมานอนในเพิงที่มีแต่หลังคา สายลมพัดผ่านเย็นสบาย ถ้าเป็นในยามหน้าหนาวพ่อจะทำโรงฟางให้นอน (เพิงที่มุงหลังคา กั้นฝาและปูพื้นด้วยฝางข้าว) อุ่นสบายดีนัก จันทร์กระจ่างในยามค่ำคืน แสงนวลเย็นสาดส่อง สว่างไสวราวกับกลางวัน ยามไหนเดือนมืด...ดวงดาวดาระดาดเต็มฟากฟ้า รอบด้านตามแนวป่าหิ่งห้อยกระพริบระยิบระยับ --------------------------------------------- 26 กรกฎาคม 2551 "มาทางนี้ค่ะ ขุดหลุมไว้แล้ว" "ปลูกระยะห่างกันอย่างน้อย 1 เมตรนะครับ" "ไปเอาต้นกล้ามาอีกเร้วววว หมดแล้ว" ................................... ........................... ...........................................
................... สองด้าน ในช่วงชีวิตที่ต่างวัน ต่างวัย ต่างเวลา ต่างสถานที่ เมื่อมองย้อนกลับไป ...ไม่ได้รู้สึกว่า ลุกล้ำล่วงเกินธรรมชาติ ่เรา ... อยู่ร่วมกับธรรมชาติ' รู้คุณ และใช้ประโยชน์จากธรรมชาติตามความจำเป็น เหมาะสม ป่าไม้ ป่าชายเลน ...ให้ชีวิต ให้กำเนิดสรรพสิ่ง...กุ้ง หอย ปู ปลา ก่อเกิด...ความรู้สึกที่จะปกป้องหวงแหน ผืนแผ่นดิน ช า ว บ า ง ขุ น ไ ท ร (อ.บ้านแหลม จ.เพชรบุรี) "รักผืนป่า รักวิถีชีวิตดั้งเดิม" อย่าเอาเปรียบธรรมชาติ อย่ากอบโกยอย่างคนเห็นแก่ตัว จงอยู่ร่วมกันอย่างพึ่งพา แล้วธรรมชาติก็จะ ...รั ก คุ ณ ...ป ก ป้ อ ง คุ ณ ...อยู่กับคุณ ตลอดไป
|