วันว่าง ๆ กับใจเปลี่ยว ๆ ....

พักผ่อนอยู่บ้านเฉย ๆ ก็ใช่ว่าจะมีความสุขดี...เสียที่ไหน!!

จิตใจสับสน...วุ่นวายด้วยเรื่องราวมากมายที่รออยู่ข้างหน้า

แต่จะคิดไปก็ใช่ว่าจะเกิดประโยชน์...

ใช้เวลานี้ทำสิ่งที่มีความสุขให้กับตนเอง และคนอื่น ๆ ดีกว่ากันเยอะเลย... 

ฉันจึงใช้โอกาสนี้มอบสิ่งดี ๆ ให้กับเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

วันแรก....

ฉันฝ่าฟันอากาศร้อน แทบเหงื่อแตกพลั่ก!!

ดั้นด้นไปย่านอนุสาวรีย์ (หลายคนคงคิดว่าไม่ไกล แต่สำหรับฉันต้องนั่งรถไปตั้ง 5 ต่อ)

ตั้งจิตตั้งใจ..ไปมอบเทปเปล่า เพื่อนำไปใช้บันทึกหนังสือเสียงให้คนตาบอด

ณ มูลนิธิของคนตาบอดไทย

แม้ว่าเทปเปล่าสมัยนี้จะหาได้ยากเย็น...

แต่ความตั้งใจแน่วแน่..ก็หาเจอจนได้

แล้วก็เพิ่งมารู้ทีหลังว่า จะบริจาคเป็น ซีดี ก็ได้เช่นกัน

เพราะว่ามีการบันทึกทั้ง 2 รูปแบบ...(อ้าว..รู้งี้ถามให้ดีก่อนดีกว่า)

เมื่อได้ทำดั่งความตั้งใจสำเร็จแล้ว...

ฉันเดินออกมา...รู้สึกเย็นชื่นใจอย่างบอกไม่ถูก

ไอแดดร้อน ๆ แค่ไหนก็หายหมด...

การให้...ช่างมีความสุขอย่างนี้นี่เอง

นอกจากนี้ หากใครสนใจอยากเป็นส่วนหนึ่งของห้องสมุดคนตาบอดแห่งชาติ

รีบไปรายงานตัวได้ที่มูลนิธิเลยค่า...

เพื่อศึกษาโปรแกรม และรายละเอียดของการอ่านหนังสือต่าง ๆ

ทางมูลนิธิบอกมาว่า สามารถอัดเสียงใส่เทปหรือซีดีที่บ้าน

แล้วส่งไปรษณีย์มาให้มูลนิธิก็ได้เช่นกัน

วันที่สอง...

ออกเดินทางเช้าสักหน่อย...จะได้ไม่ไปปะทะแดดแรง ๆ ในฤดูร้อนเช่นนี้

วันนี้ตั้งใจจะไปเยี่ยมน้อง ๆ ที่ มูลนิธิสงเคราะห์เด็กอ่อนปากเกร็ด

ซึ่งที่นี่จะมีระบบเพื่อเอื้อต่อการดูแลที่ดีอย่างมาก

ฉะนั้นหากใครอยากไปบริจาค

แนะนำให้เป็นขนมอร่อย ๆ เช่นขนมปัง พร้อมด้วย นม รวมถึงของใช้จำเป็นต่าง ๆ

พร้อมค่าอาหาร จะดีกว่าซื้ออาหารไปเอง เพราะว่าอาจไปชนกับเมนูมากมายของผู้อื่นก็ได้

ได้เห็นสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสของน้อง ๆ รู้สึกชื่นใจมาก ๆ

เด็กน้อยต่างพากันยิ้มให้จากใจที่บริสุทธิ์

ความอบอุ่นของผู้มาเยือน เพียงแค่ได้รับและมอบรอยยิ้มตอบกลับด้วยใจจริงก็พอแล้ว

ไม่อยากแนะนำให้ไปอุ้มเขาหรอกค่ะ

เพราะว่าเราก็ไม่สามารถมอบอ้อมกอดให้เขาได้ตลอดเวลา

ยามที่เขาไม่ได้รับการโอบอุ้มตามต้องการ

เขาจะรู้สึกว้าเหว่เพียงใดเล่า...

เด็ก ๆ สอนให้ฉันรู้จักการให้ที่มาจากใจ

พวกเขามอบความสุข อย่างที่ฉันไม่เคยรู้สึกมาก่อน

จิตใจที่สับสน อุปสรรคที่ฉันอุบายขึ้นมานั้น

ไม่มีจริง...

เป็นฉันเองที่กำหนดเรื่องราวว้าวุ่นให้กับใจของตน

หากแต่กลับมามองดูผู้ที่อาจมีความทุกข์ยากกว่า...

แต่เขากลับส่งความสุขให้เราได้

ทำให้ได้เข้าใจว่า

จิตใจที่เป็นสุข....เป็นจิตใจของการให้

ขอให้ทุก ๆ คนมีความสุขมาก ๆ เช่นกันค่า...

ขอขอบคุณ

ห้องสมุดคนตาบอดแห่งชาติ

85/1-2 ซอยบุญอยู่ ถนนดินแดง แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพฯ 10400

โทรศัพท์ 02-248-0555,02-246-3835 ต่อ 200-202

มูลนิธิสงเคราะห์เด็กอ่อนปากเกร็ด

78/1 หมู่ที่1 ถนนติวานนท์ เยื้องวัดชลประทานรังสฤษฏ์

ต.บางตลาด อ.ปากเกร็ด จ.นนทบุรี 11120

โทรศัพท์ 02-583-8314

เวลาทานข้าวของน้อง ๆ ค่ะ

มาคราวนี้ไม่มีภาพถ่ายอย่างที่เคย...

เพราะว่าทางมูลนิธิไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพเด็ก ๆ ค่ะ

ส่วนที่มูลนิธิคนตาบอด..ตอนนั้นไม่ได้หยิบกล้องไปด้วยค่ะ

ขอบคุณ : ภาพประกอบน่ารัก ๆ จากอินเตอร์เน็ต