หวนคิดถึงม้วนฟิล์ม (อีกครา) -๒-

......

มีบางอย่าง...ที่บางทีเราก็เผลอวางทิ้งไว้

มีบางอย่าง...ที่บางทีเราก็เก็บใส่กล่องแล้วลืมไป

มีบางอย่าง...ที่บางทีเราก็ดันยัดเข้าไปในตู้เก็บของใต้บันได

มีบางอย่าง...ที่บางทีเราจะนึกขึ้นมาได้ว่ามีสิ่งนั้นอยู่

........

แม้จะเป็นของหวงแสนรัก

หรือจะเป็นของรักแสนหวง

เป็นสิ่งที่มาพร้อมความสุข

หรือมาพร้อมกับประสบการณ์แสนหวาน

แต่เราก็ดันลืมมันไป

........

นั่นคือ..."ความทรงจำ"

มีหน้าที่แฝงตัวอยู่ในส่วนลึกของสมอง และส่วนลึกของหัวใจ

มีภารกิจที่จะโผล่มา เมื่อใดก็ตามที่เราต้องการ

และในยามที่เราอยากนั่งทามแมชชีนเข้าไปในอดีตของสมองเรา

เพื่อพลิกฟื้นคืนวันแห่งความละมุนละไม

ภายใต้ความรู้สึกแห่งความสุข

.......

ม้วนฟิล์ม...เป็นของล้ำค่าชิ้นหนึ่งที่แสนรัก

แม้จะเก็บกรุเข้าไปในส่วนลึกของซอกตู้

แต่ก็ยังถูกห่อหุ้มด้วยกล่องชั้นเลิศ

รอวันใดก็ตาม วันที่หน้าที่ของมันมาถึง

....

ภาพถ่ายทรงคุณค่า

ช่วยประโลมจิตใจในหวนคืนถึงวันวานเหล่านั้น

ท้องทะเลกว้างใหญ่ที่แสนรัก

ท้องฟ้าสีครามที่น่าลุ่มหลง

แม้ตัวจะอยู่ไกลแสนไกล

เพียงแค่ได้หยิบรูปใบเก่าที่กล้องฟิล์มได้เคยทำหน้าที่ของมันไว้...ขึ้นมา

พูดออกมาตรงๆ เถอะว่า... "ฉันคิดถึงมันมากเลย"

.......

๑.

 ๒.

๓.

๔.

๕.

๖.

.....

ชวนทุกท่านไปร่วม "หวนคิดถึงม้วนฟิล์ม -๑-" ได้ที่

http://www.oknation.net/blog/waranee/2008/02/20/entry-1

เช่นเคย

"ขอบคุณทุกๆ การเยี่ยมชมค่า"

........