พิมพ์หน้านี้
|
ย่ำเดินไปในวันฟ้าสดใส เปี่ยมด้วยใจหมายมุ่งสู่ขุนเขา ที่แห่งนั้นคือที่หมายแห่งผองเรา ด้วยวัยเยาว์จึงมีแรงแฝงความฝัน .. ย่ำสะดุดลื่นไถลใจยังสู้ ด้วยใจรู้เสียงสนอยู่ที่แห่งนั้น หยาดเหงื่อไหลไคลย้อยก็มิหวั่น แม้เขาชันมิครั่นครามมินำพา .. สายลมโลมลูบไล้ผิวกายเนื้อ ระรินเรื่อกรุ่นกลิ่นถิ่นบุปผา แมลงน้อยแข่งกันร้องก้องพนา เหล่านกกาประสานเสียงพร้อมเพรียงกัน .. คลื่นขุนเขาเขียวขจีถึงที่หมาย ความเหนื่อยกายหายไปมลายพลัน โอ้นี่หรือคือแดนดินถิ่นสวรรค์ แดนแห่งฝันหรือไฉนใครบอกที .. มวลดอกไม้ชูช่อล้อลมเล่น สนสูงเด่นเป็นสง่าเปล่งราศรี "ดุสิตา"งามยิ่งงามทวี หงอนนาคปรีเปรมสมอารมณ์รื่น .. สุริยาอัสดงลงเหลี่ยมเขา สวยแสงเงาทาทับกับแผ่นพื้น จันทราส่องนภาเกลื่อนดาวดาษดื่น แสนชื่นมื่นอิ่มหัวใจเกษมสันต์ .. นั่งล้อมรอบกองไฟขับไขขาน ร้องตำนานพงไพรและไฟฝัน ต่างแลกเปลี่ยนความในใจกันและกัน จิบน้ำจัณฑ์ขับสังคีตยลจันทรา ... ดึกสงัดสายลมแผ่วแว่วเสียงสน แว่วเสียงดนตรีไพรไพเราะหนา ซาบซ่านทรวงอิ่มเอมในอุรา โอ้นิทรานี้สุขแสนดั่งแดนสรวง ... เสียงธารเซาะซอกหินระรินไหล ขับกล่อมไพรพงพนาป่าทั้งปวง หรีดหริ่งร้องเรไรรับสลับช่วง เวลาล่วงเลยฝันสู่วันใหม่ ... สวัดดีม่านหมอกดอกไม้งาม วิบวับวามหยาดน้ำค้างพร่างไผท ธรรมชาติสร้างโลกสวยสดใส ป่าดงไพรเป็นของเราเฝ้ารักษา..... จันทร์วารี..... 5 พฤษภาคม 2550 |
| พระจันทร์สีเทา | ||
พระจันทร์สีเทา |
||
|
View All |
||