เราแบ่งปันแก่กันและกัน ......ที่เกาะกูด

 .....เราเดินทางหลายร้อยกิโลเมตร ข้ามน้ำข้ามทะเลอีกหลายสิบกิโลเมตร ความยากลำบากในการเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นความง่วงของการขับรถ หรือ อาการเมาเรือ เมาคลื่นต่าง ๆ ไม่ได้ทำให้ความตั้งใจของเราลดน้อยลงเลย สิ่งที่รอเราอยู่ข้างหน้าเป็นความตื่นเต้นชนิดหนึ่ง ความตื่นเต้นที่จะได้สัมผัสกับธรรมชาติ และได้พบเจอกับบุคคลที่เราไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่ว่าเรามีหัวใจเดียวกัน จึงทำให้เรามาร่วมกันทำบุญทำกุศลด้วยกัน

ชาติที่แล้วพวกเราคงเคยเกื้อหนุนเกื้อกูลกันมา ชาตินี้เราจึงมาทำสิ่งดี ๆ ร่วมกัน (ไปโน่นเลยเรา)  น้ำทะเลของเกาะกูดที่ว่าใสสะอาด ยังใสไม่เท่ากับน้ำใจของพวกเราเลยนะจะบอกให้  (แต่สูสีๆ)

...ท่ามกลางความเงียบสงบของธรรมชาติที่เกาะกูด  แม้แต่คลองเจ้าที่ไหลออกสู่ทะเลน้ำยังนิ่งๆ ราวกับกลัวว่าจะปลุกปลาให้ตื่นจากฝันกลางวัน  เสียงคลื่นแว่วๆ ลมพัดแผ่วๆ ต้นโกงกางก็ค่อยๆ พลิ้วใบตามลมราวกับเกียจคร้าน แม้แต่นกน้อยก็กระซิบกระซาบกันเบาๆฉันก็เลยต้องทำตัวเข้ากับธรรมชาติโดยการแอบงีบสักหน่อย..คร่อก..ฟี้

...เมื่อเราเจอกันทักทายกัน..แววตาของความจริงใจก็ระยิบระยับ เต็มตื้นเข้าไปในหัวใจ ทั้งของผู้เย้าและผู้เยือน ความสุขของเราหาไม่ยากเลย เพียงรู้จักแบ่งปันน้ำใจให้แก่กันและกัน ความสุขอยู่รอบ ๆ ตัวเราจริงๆ  อยู่ที่เราจะหยิบฉวยมันขึ้นมาหรือไม่

 ...ฉันสัมผัสได้ถึงความสุขความสนุกของทุกๆคน หรือเป็นฉันเองนะที่สุขล้นเหลือเลยเห็นทุกคนมีความสุขไปหมด  แต่ฉันว่าฉันคิดไม่ผิดนะ ถึงอากาศจะร้อนอบอ้าวบ้าง แต่ใจของทุกคนไม่ได้ร้อนรนไปด้วยเลย คล้ายกับมีสายลมเย็น ๆ พัดเข้าไปในจิตใจของเราทุกคน

...พวกเราทำตัวราวกับกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งหนึ่ง เล่นกับเด็ก ๆ อย่างสนุกสนาน เด็ก ๆ ก็สนุก ผู้ใหญ่ก็มีความสุข พวกเราแบ่งปันความสุขให้กันและกัน  

 ...พวกเราคุยกันแต่เรื่องไร้สาระ ไม่ต้องใช้สมอง..(ปกติฉันก็ไร้สาระและไม่ใช้สมองอยู่แล้ว แฮะๆๆ) กินเที่ยว เล่น แล้วก็นอน นั่นมันส่งผลให้น้ำหนักฉันขึ้นมาอีก 2 กิโล (ก่อนไปอุตสาห์ลดแทบตาย กลัวไปเป็นปลาพะยูนเกยตื้นที่เกาะกูด)

...ได้เวลาของการล่ำลา...แววตาที่บ่งบอกว่าไม่อยากจากไปเลย...แต่เราก็ต้องจากลา ดั่งคำที่ว่า งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา.. แต่เราสัญญากันว่าเราจะมาเจอกันอีกครั้ง..เมื่อชาติต้องการ

จันทร์วารี ณ เกาะกูด

รวมภาพเกาะกูด

http://picasaweb.google.com/waraninkan/KOHKOOD