พิมพ์หน้านี้
|
ประโลมดาว..
เจ้าดวงดาวผู้พราวแสง ผู้เติมแต่งท้องฟ้าให้ผ่องศรี เจ้าเป็นดาวคือดาวในทุกที่ เจ้าเป็นมีมีเป็นเช่นดวงดาว
เจ้าดวงดาวผู้พราวแสง ใยอ่อนแรงแสงหมองไม่ผ่องพราว มีสิ่งใดทำใจเจ้าปวดร้าว หรือทุกก้าวที่ย่างช่างหม่นหมอง
เจ้าดวงดาวผู้พราวแสง เจ้าอย่าแบ่งแยกฟ้าว่ามีสอง ฟ้าจะมืดหรือแจ้งแสงยังส่อง ทุกชีวิตมีครรลองที่ต้องเดิน
เจ้าดวงดาวผู้พราวแสง ความเปลี่ยนแปลงมีให้เราเผชิญ ใบไม้ร่วงดอกไม้โรยโปรยมาเนิ่น ทุกสิ่งต่างดำเนินอย่างเงียบงัน
เธอเป็นดาวอยู่อย่างดาวอาจเหงาบ้าง แต่ทุกอย่างต้องเป็นเช่นนั้นๆ เพราะทุกอย่างไม่อาจเป็นเช่นดั่งฝัน
เพียงเคลื่อนผ่านวารวันเท่านั้นเอง
จันทร์วารี ๑๑ เมษายน ๒๕๕๑
|