หลายๆท่านเมื่อคิดถึงฮอลแลนด์ อาจจะคิดถึง กังหันลม ทิวลิป หรือ สีส้ม แต่ช่วงเวลาที่ผมอยู่ที่นั่น ผมชอบภาพนี้ที่สุด...ภาพนี้เป็น bicycle lane กลางป่า เสาร์ อาทิตย์ ผมมักขี่จักรยานเล่นเสมอ เพราะเขามีเลนขี่จักรยานที่ดี ปลอดภัย และ จักรยานเป็นใหญ่ในแผ่นดินนี้ 555...ภาพนี้ถ่ายเมื่อเริ่มจะเข้าหน้าหนาว ใบไม้เริ่มเปลี่ยนสี และร่วงหล่นมาตามทาง ผมถ่ายรูปนี้โดยนอนคว่ำราบยาวถ่ายเลย แต่เนื้อที่มันจำกัดมันเลยเอียง แต่พอดูออกมาแล้วก็เป็นมุมที่ให้มิติดีเหมือนกัน...กลับมาเมืองไทยผมก็ยังขี่จักรยานอยู่แต่ก็ได้แต่วนๆอยู่แถวบ้าน เพราะบ้านเรา มอเตอร์ไซค์ กับ รถยนต์ เป็นใหญ่ ไปทำคลาสสิคขี่จักรยานเดี๋ยวก็ได้โดนจิ๊กโก๋สอยลงข้างทาง

ต่อด้วย bicycle lane สุดคลาสสิค (ตามความคิดของผมนะ) ทางนี้ผมต้องขี่กลับที่พักทุกวัน ภาพนี้นี่เป็นหน้าหนาวแล้วใบไม้ทิ้งตัวจากต้นไม้หมดแล้ว...ผมชอบภาพนี้ เพราะมีสองตา ยายเป็นแบบ...โดยแกไม่รู้หรอกว่าโดนผม "แอบถ่าย" แล้วนำมาเผยแพร่ไกลอีกซีกโลก 555 ...แต่ตา ยายคู่นี้ทำให้ภาพนี้ดูอบอุ่นในหน้าหนาวอย่างนี้ สองคนนี้คงขี่จักรยานคู่กันอย่างนี้มานานแล้ว และคงขี่เคียงข้างกันต่อไป จนจะขึ้นจักรยานกันไม่ไหวนั้นแหละ...สังคมฮอลแลนด์ก็คล้ายๆตะวันตกอื่นๆ คนแก่ก็จะอยู่กันอีกกลุ่มหนึ่ง ไม่ได้มีลูกหลานดูแลมากเหมือนพวกเอเชีย...เขาจึงต้องดูแล ประคับประคองกันอย่างดี เพราะก็เหลือกันแค่นี้

ภาพนี้เป็นสถานีรถไฟที่ต้องมาขึ้นเวลาจะเดินทางไปเมืองอื่นๆ....ภาพนี้ถ่ายตอนเช้า ย้อนแสงนิดๆ..ลุงคนที่เห็นในภาพ แกไม่รู้มาคอยรับใคร เห็นเดินไปเดินมา ชะเง้อดูรถอยู่ 4-5 ขบวน..แล้วสุดท้ายก็เดินหงอยๆกลับไป เติมภาพนี้ให้ดูเหงาๆเข้าไปอีก......

.......... ไหนๆก็ไหนๆ นะครับ ขอปิดท้ายการเปิดตัว blog ของผมนี้ด้วย เครื่องหมายการค้าของฮอลแลนด์แล้วกันนะครับ กังหันลม ครับ...ที่ผมถ่ายมานี้เป็นกังหันลมที่เหลือตัวเดียวของเมืองที่ผมไปอยู่ ก็ประมาณว่าอนุรักษไว้แหละครับ แต่การใช้ประโยชน์ในการโม่แป้ง คงไม่ได้ทำเต็มที่แล้วละ ภาพนี้ถ่ายย้อนแสงอีกแล้ว...บรรยากาศทึมๆ เซาๆ อย่างนี้แหละ ผมจำได้ดีว่า..คิดถึงบ้านแค่ไหน

....ขอบคุณทุกท่านที่ทนดูจนจบนะครับ ขอเป็นสมาชิกใหม่ที่นี่ด้วย .... คงจะได้เข้ามาทักทายกันบ่อยๆนะครับ

........./วาริท วิมล