.... คำตอบ ... (จากเอนทรี่ที่แล้ว)..

ผ่านไปไม่กี่วันหลังจากผมเขียนเอนทรี่ที่แล้ว..."บอกว่ารัก...บ้างก็ได้" ..... http://www.oknation.net/blog/waritwimol/2008/09/22/entry-1/comment#read

มีใครบางคนส่งเพลงนี้มาให้...บอกว่าเป็น "คำตอบ" ของสิ่งที่ผมเขียน ....

.........................................................

คำตอบ

ศุ บุญเลี้ยง

สิ่งที่เธอถามยามต้องห่างไกล....
ไม่อาจหาถ้อยคำใดๆ ตอบคำถามเธอ
ยังมิได้ดั่งใจ…..ยังสงสัย ไม่คิดถึงกันหรือไร?

ไม่ได้โทรหาแต่ส่งใจถึง
ฉันรำพันรำพึงไปกับสายลม
ซ่อนในความหนาว ซุกใต้ผ้าห่ม
ฝากแสงดาว สายลมไว้แทนคำตอบ

อยู่ในแสงดาว ถ้าเธอมองเห็น
อยู่ในแสงจันทร์นวลเสี้ยวนั้น

หากเธอมองหาสบในตาฉัน
อยู่ในดาวดวงนั้นที่เธอเฝ้ามอง
คงมีคำถามที่ไม่รู้จบ
อยากให้เธอพบถ้อยคำที่ไม่เอ่ยมา

เก็บความสงสัย……เก็บคำสัญญา
ให้ความห่างไกลของฟ้า……. พิสูจน์ใจ

..................................................

อืมมม....ก็คงต้องไปหา "คำตอบ" กันที่ .... ซ่อนไว้ในความหนาว ซุกใต้ผ้าห่ม ฝากแสงดาว สายลม ....ไว้

หวังว่าคงจะเจอนะครับ .......

ประโยคสุดท้ายของเพลงที่บอกว่า

"เก็บความสงสัย……เก็บคำสัญญา
ให้ความห่างไกลของฟ้า……. พิสูจน์ใจ"

ทำให้ผมคิดถึงตอนจบของภาพยนตร์เรื่อง "สะบายดีหลวงพระบาง" ที่นางเอกให้เวลา และ สัญญากับพระเอก ว่าอีก 1 ปี ถ้าไม่มีใครเปลี่ยนแปลงก็ให้มาพบกันที่เดิม .....

"ให้ความห่างไกลของฟ้า..พิสูจน์ใจ"

บางสิ่ง...บางอย่าง..อาจจำเป็นต้องพูดบ้าง...

แต่บางอย่าง...ไม่ต้องการคำพูด แต่ต้องการการพิสูจน์ด้วยการกระทำ....

...................................................

ปล. ขอบคุณเพลงดีดี อบอุ่นจากคุณ ศุ บุญเลี้ยง...(ขอบคุณคนส่งมาให้ด้วย)

ขอบคุณภาพจาก blog คุณ windmill นะครับ...ไม่ว่ากันนะชอบเรื่องนี้เหมือนกัน :)

คำตอบ - ศุ บุญเลี้ยง