วันอังคาร ที่ 15 กรกฎาคม 2551
(บทกวี)ในคราต่ำตกของกวี
Posted by
warrawalun
,
ผู้อ่าน : 55
, 18:26:48 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ในคราต่ำตกของกวีวรวลัญช์ อักษราภัคในคราต่ำตกของกวีโลกนี้คงมิอาจสดใสขุ่นขุ่นมัวมัวกลัวจะเป็นผ้าไปและในหัวใจก็คงเหี่ยวเฉาเมื่อโลกร่ำร้องเพียงการเข่นฆ่าคนบ้าไหนจะมานั่งซึ้งใจกับความเหงานั่งมุมโปรดพร่ำบทกวีเบาๆสุข เศร้า เหงา ไปกับตัวหนังสือเพราะในคนมีเพียงความเศร้าที่กลั่นเอาออกมาถือพินิจความเศร้าในสองมือ หรือมันคือทั้งหมดแล้วในชีวิต*แต่งประกอบงานปรุงสี กวี กระวาด ชมรมวรรณศิลป์ มช. ผ่านมาหลายเดือน*หายหน้....
|
วันอาทิตย์ ที่ 15 มิถุนายน 2551
(บทกวี)หวาดว้างวังเวง
Posted by
warrawalun
,
ผู้อ่าน : 63
, 02:41:17 น.
พิมพ์หน้านี้
|
หวาดว้างวังเวงปราชญ์ เปรื่องประยูรเพียงสดับเปลี่ยวจากอีกฟากของราตรีร่างเทิ้มโยกตามครรลองของความรู้สึกซ่อนนัยยะในความพลิ้วไหวน้ำเหือดในดวงตาอันหวาดหวั่น, พรั่นพรึงแพรห่มร่างไร้คุณอันปรารถนาเยียบปลายสัมผัสเฉกฝนโปรยท่ามกลางหิมะลึกซึ้งแห่งสารอันยาวไกลผู้มาเยือนโดยเจตนาไร้เสียงกระซิกเล็ดลอดออกจากใจที่ร่ำไห้อันปรารถนาซึ่งนิพพาน, พรอันสูงสุดแทบบาทเทวะด้วยร่างอันโสมม, หากค่าพอยื่นปัจจัยพ้นการเวียนว่ายอันไม่ร....
|
วันศุกร์ ที่ 6 มิถุนายน 2551
(บทกวี)ท่ามกลางความปวดร้าวฯ
Posted by
warrawalun
,
ผู้อ่าน : 71
, 21:03:57 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ท่ามกลางความปวดร้าวทั้งกายและใจ จากฤทธิ์ของสุรา : ในคืนหนึ่งวรวลัญช์ อักษราภัคผ่านไปโลก 's แอลกอฮอล์ผู้ฉุดดึงชีวิตฉันให้จมดิ่งสู่ก้นบ่อข้าวหมักท่ามกลางกลิ่นฉุนอันหนักหน่วง หากชุ่มลิ้นยามเวลาเลียบผ่านปลายแก้วผสานอุดมการณ์ไม่ได้ศัพท์ของวงสนทนาซึ่งงัดแงะเอาความอัดอั้นมาเปิดเผยด้วยคารมณ์แห่งศิลป์ผ่านมา 's โลกแอลกอฮล์ผู้พร้อมฉุดดึงฉัลงสู่จุดเดิมอีกครั้งและฉัน-ผู้มิอาจปฏิเสธแห่งเจ้าและฉัน-ผู้ดำเนินตามครรลอ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 29 พฤษภาคม 2551
(บทกวี)บทกลอนสอนผู้นำชาติ
Posted by
warrawalun
,
ผู้อ่าน : 71
, 11:09:32 น.
พิมพ์หน้านี้
|
บทกลอนสอนผู้นำชาติวรวลัญช์ อักษราภัคกุมอำนาจชาติไว้อยู่ในมือโปรดจงถือเอาไว้ให้มั่นเหมาะอย่าปล่อยให้ชาติใดไหนยิ้มเยาะว่ามีเด็กแบเบาะเดาะคุมไทยประชาชนทุกคนที่บ่นด่าอย่าต่อว่าด่ารดหมดสมัยเตือนมาด้วยอยากเห็นความเป็นไปมิใช่ให้แตกหักสามัคคีและอย่าทำความดีนี้แก่ตัวและอย่าทำความชั่วเปื้อนคาวสีจงเห็นแก่ประโยชน์ประเทศนี้มืใช่มีสิ่งใดเก็บใช้เอาถ้าขี้ขลาดอาจองผจงสิ้นอย่ากลืนกินน้ำลายให้อายเขาอย่าตามก้นชนไหนมิใช่....
|
วันจันทร์ ที่ 26 พฤษภาคม 2551
(บทกวี)ไม้ใหญ่ในกระถางเล็ก
Posted by
warrawalun
,
ผู้อ่าน : 57
, 19:23:01 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ไม้ใหญ่ในกระถางเล็กวรวลัญช์ อักษราภัคกระถางดอกไม้ราย-ไม้ดอกประดับซอกประดอยมุมประชุมสถานก้านระหงษ์ระบัดช่อทอประทานขับกลีบบานหอมหวลมวลมาลีค่อยขยายกายตัวกว่ากระถางจึงคับที่คับทางกระถางนี้จากไม้เล็กค่อยใหญ่ไม่นานปีสั่งสมกรรมดีศรีแก่ตัวจึงได้ถูกย้ายถ่ายกระถางจัดวางในที่ที่เหมาะกว่าสง่างามสงบเสงี่ยมเจียมตัวศักยภาพสูงกว่าหน้าที่-งานเป็นไม้ใหญ่ในกระถางเล็กใช่แค่เด็กตามต้อยห้อยประสานกระถางแตก-แตกต่างด้วยกล้าบ....
|