• warrawalun
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : warrawalun@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-04-30
  • จำนวนเรื่อง : 15
  • จำนวนผู้ชม : 1859
  • จำนวนผู้โหวต : 6
  • ส่ง msg :
นาครแห่งสายลมโบกโบยอิสระ
เรื่องราวต่างๆที่ผ่านร้อยเข้ามาในชีวิต เก็บรายละเอียดไว้ด้วยความงามแห่งวรรณศิลป์
Permalink : http://www.oknation.net/blog/warrawalun
วันอังคาร ที่ 19 สิงหาคม 2551
(บทกวี)หรุบแสงกวี
Posted by warrawalun , ผู้อ่าน : 43 , 21:20:41 น.  
พิมพ์หน้านี้

หรุบแสงกวีวรวลัญช์ อักษราภัค-1-กวีหายไปไหนไม่มีใครค่อยพูดถึงแผ่วจากห้วงคำนึงณ คืนค่ำรัตติกาลทิ้งดาวให้หรุบแสงกระจ่างแจ้งอวสานโสมมจึงสามานย์โฉดวิญญาณจึงสมมูลกวีและชีวิตอันสถิตย์สถาน-สูญเงียบร่ำพร่ำอาดูรกังวาลก้องเถลิงชัย-2-แหบแห้งแสดงรักทั้งป้องปักความชิดใกล้แหล่งนี้พื้นที่ใครศักราชเอกนิยมกระด้างกระเด็นค่าชิดป่าช้ามาชื่นชมกระโจนลงโคลนตมเพราะมืดบอดอัปวิชชากวีจรลีจากมิทันฝากความห่วงหาโศกเศร้าในเงาตาจึงร....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 24 กรกฎาคม 2551
(บทกวี)คืนที่มิอาจเขียนบทกวี ดั่งใจฝัน
Posted by warrawalun , ผู้อ่าน : 63 , 16:48:10 น.  
พิมพ์หน้านี้

คืนที่มิอาจเขียนบทกวี ดั่งใจฝันวรวลัญช์ อักษราภัคคืนนี้…ฉันมิอาจเขียนบทกวีได้แม้จะพยายามสักเพียงใดหากแต่ไม่เป็นไปดั่งใจนึกอยากจะเขียนให้เพื่อนเก่าอยากจะเขียนความเศร้าให้รู้สึกอยากจะเขียนปรารถนาในห้วงลึกอยากจะเขียนสำนึกความเป็นคนอยากจะเขียนธรรมชาติถูกเข่นฆ่าอยากจะเขียนแววตาว่าฉงนอยากจะเขียนเวียนว่ายตาย, พ้นตนอยากจะเขียนแรงดลบันดาลใจใช่อยากเกิดมาเพื่อหนักที่แต่อยากพลีเกียรติแจ้งแห่งสมัยแม้นตกอับลับลอดม....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 กรกฎาคม 2551
(บทกวี)ในคราต่ำตกของกวี
Posted by warrawalun , ผู้อ่าน : 76 , 18:26:48 น.  
พิมพ์หน้านี้

ในคราต่ำตกของกวีวรวลัญช์ อักษราภัคในคราต่ำตกของกวีโลกนี้คงมิอาจสดใสขุ่นขุ่นมัวมัวกลัวจะเป็นผ้าไปและในหัวใจก็คงเหี่ยวเฉาเมื่อโลกร่ำร้องเพียงการเข่นฆ่าคนบ้าไหนจะมานั่งซึ้งใจกับความเหงานั่งมุมโปรดพร่ำบทกวีเบาๆสุข เศร้า เหงา ไปกับตัวหนังสือเพราะในคนมีเพียงความเศร้าที่กลั่นเอาออกมาถือพินิจความเศร้าในสองมือ หรือมันคือทั้งหมดแล้วในชีวิต*แต่งประกอบงานปรุงสี กวี กระวาด ชมรมวรรณศิลป์ มช. ผ่านมาหลายเดือน*หายหน้....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 15 มิถุนายน 2551
(บทกวี)หวาดว้างวังเวง
Posted by warrawalun , ผู้อ่าน : 81 , 02:41:17 น.  
พิมพ์หน้านี้

หวาดว้างวังเวงปราชญ์ เปรื่องประยูรเพียงสดับเปลี่ยวจากอีกฟากของราตรีร่างเทิ้มโยกตามครรลองของความรู้สึกซ่อนนัยยะในความพลิ้วไหวน้ำเหือดในดวงตาอันหวาดหวั่น, พรั่นพรึงแพรห่มร่างไร้คุณอันปรารถนาเยียบปลายสัมผัสเฉกฝนโปรยท่ามกลางหิมะลึกซึ้งแห่งสารอันยาวไกลผู้มาเยือนโดยเจตนาไร้เสียงกระซิกเล็ดลอดออกจากใจที่ร่ำไห้อันปรารถนาซึ่งนิพพาน, พรอันสูงสุดแทบบาทเทวะด้วยร่างอันโสมม, หากค่าพอยื่นปัจจัยพ้นการเวียนว่ายอันไม่ร....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 6 มิถุนายน 2551
(บทกวี)ท่ามกลางความปวดร้าวฯ
Posted by warrawalun , ผู้อ่าน : 88 , 21:03:57 น.  
พิมพ์หน้านี้

ท่ามกลางความปวดร้าวทั้งกายและใจ จากฤทธิ์ของสุรา : ในคืนหนึ่งวรวลัญช์ อักษราภัคผ่านไปโลก 's แอลกอฮอล์ผู้ฉุดดึงชีวิตฉันให้จมดิ่งสู่ก้นบ่อข้าวหมักท่ามกลางกลิ่นฉุนอันหนักหน่วง หากชุ่มลิ้นยามเวลาเลียบผ่านปลายแก้วผสานอุดมการณ์ไม่ได้ศัพท์ของวงสนทนาซึ่งงัดแงะเอาความอัดอั้นมาเปิดเผยด้วยคารมณ์แห่งศิลป์ผ่านมา 's โลกแอลกอฮล์ผู้พร้อมฉุดดึงฉัลงสู่จุดเดิมอีกครั้งและฉัน-ผู้มิอาจปฏิเสธแห่งเจ้าและฉัน-ผู้ดำเนินตามครรลอ....

อ่านต่อ


/3