พิมพ์หน้านี้
|
ผู้แปลก วรวลัญช์ อักษราภัค จากฝุ่นผงไร้ค่าในเมืองใหญ่ ซึ่งถูกผลักใสให้ลอยละล่องไปตามความโสโครก เมือง - ผู้ประทานความโศกให้จิตใจอันบริสุทธ์ ผู้หยุดอุดมการณ์อันแปลกแยก เธอ - คอมมิวนิสต์เดี่ยวท่ามกลางประชาธิปไตย รังแต่จะโหยไห้ตามซอกหลืบ เพียงคืบก็ใช่จะยินดีให้เธอยืน เรา - ผู้ประทานความขมขื่นแด่เธอ, ด้วยพลังเรา ที่แข็งกร้าวด้วยมนต์ดำภายใต้จิตใจ หากบริสุทธิ์ใสบนโลกด้านที่หันออก กลับคืนสู่ป่าใหญ่, ดินแดนกำเนิด พร้อมกับน้ำตาอันประเสริฐของผู้แพ้ เธอ - ผู้อ่อนแอในจิตใจเกินกว่าจะเยียวยา ไร้แรงจะโหยหาซึ่งปรารถนาใด แส้หนามแห่งความเป็นจริงจากเมืองใหญ่ ฟาดผ่านพงไพรกระทบร่างเธอเป็นระลอก อีกครั้งกับความรู้สึกโดดเดี่ยวท่ามกลางหมู่เพื่อนพ้อง แววตาของพวกเขาร่ำร้องมาตั้งแต่รัฐบาลชุดก่อนๆ หากยอมแพ้นับแต่ตอนพระเอกทยอยจากไป ยอมแพ้ - - - ยอมแพ้ตลอดไป เธอ - ผู้ทิ้งร่างอยู่ท่ามกลางความสดใสของผืนป่า ป่า ผู้ไม่มีความสดใสใดๆเหลือ |
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |