วันเสาร์ ที่ 3 พฤษภาคม 2551
(บทกวี)บทกวีและกวี (2)
Posted by
warrawalun
,
ผู้อ่าน : 134
, 18:01:49 น.
พิมพ์หน้านี้
|
บทกวีและกวี (2) วรวลัญช์ อักษราภัค การปล่อยปละละเลยบทกวีมิใช่สิ่งที่ดี และผู้ที่ปล่อยปละละเลยบทกวี ก็มิควรเป็นกวี เพราะบทกวีต้องการความเอาใจใส่ และการดูแลอย่างถึงที่สุดเท่านั้น จึงจะมีคุณค่า และงดงาม บทกวีที่มิได้รับการดูแล ย่อมเป็นเพียงหยดหมึกอันไร้ค่า ที่แปดเปื้อนบนเยื่อไม้ขาว มิอาจหาคุณค่าอะไรได้เลย และผู้ที่จารึกบทกวีนั้น มิอาจเรียกตัวเองว่ากวี เพราะกวีต้องมีความรักต่อบทกวี ผู้เป็นดั่งนาย ที่ควรปรนนิบัติอย่างเป็นที่สุด เมื่อกวีมิให้เกียรติบทกวี ถึงขั้นปล่อยปละละเลย และไม่เอาใจใส่แล้ว ก็มิควรมีนายเป็นบทกวี หรือจะให้ดี ควรจะพาตัวเองออกจากวัฏจักรแห่งกวี เสียแต่นั้น!
|