วันอาทิตย์ ที่ 11 พฤษภาคม 2551
(บทกวี)เศร้าไม่เคยจากไปไหน
Posted by
warrawalun
,
ผู้อ่าน : 125
, 19:46:10 น.
พิมพ์หน้านี้
|
เศร้าไม่เคยจากไปไหน วรวลัญช์ อักษราภัค น้องเอ๋ย อย่ากลัวไปเลยกับความโศกเศร้า แท้แล้วชีวิตคนเรา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นธรรมดา ยากนัก ที่ความเศร้าจะห่างหาย แม้นตายยังไม่แน่หรอกหนา รู้เหรอ ว่าความเศร้าจะไม่ตามมา ผลาญพร่าถึงนรกอเวจี ทุกแห่งเศร้าเกาะทุกความฝัน ทุกคืนทุกวัน ความเศร้าไม่เคยหนายหนี สุดแท้แต่เธอจะยอมแค่นี้ หรือคนดีจะยืนจะหยัดสู้ เพียงมองเห็นความงามในความเศร้า เพียงมองเห็นลมเป่าเข้ารูหู เพียงมองเห็นสิ่งที่มิได้พิศดู เพียงมองเห็นความคงอยู่ของวิญญาณ หากจะเศร้าก็ใช่แค่เศร้านี้ เพราะบางทีเศร้ากรุ่นกลิ่นหวาน ละมุนอุ่น หอมเนิ่นนาน เศร้าจนเบิกจนบานทั่วลานใจ โลกใบนี้มีอยู่สองด้าน เมือคืนวานบ้านเราฟ้าไม่ใส แต่อีกฝั่งของโลกช่างอัศจรรย์ใจ รำไรรำไร มิใช่สวรรค์ก็เกือบแล้ว ไม่นานหรอกฝนจะซาฟ้าจะแห้ง ตาแดงๆรื้นน้ำจะใสแป๋ว ตะวันฉายส่องสว่างมิต่างดวงแก้ว ที่สุดแล้ว...ความเศร้าจะจากไป และอีกไม่เท่าไหร่จะกลับมา.
|