โลกของการทำงานปัจจุบัน คือการแข่งขันชิงไหวพริบ เพื่อให้ความเจริญก้าวหน้ารวมทั้งการปรับปรุงตัวเองให้การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับคนหลายระดับได้อย่างมีความสุข บางครั้งแม้คุณจะทำงาน หามรุ่งหามค่ำ ไม่เคยบ่นเหนื่อยเลยสักคำ แต่กลับไม่มีความก้าวหน้า ตำแหน่งดี ๆ คนอื่นก็คว้าไปกินเลียบ บางทีเพื่อนร่วมงานที่ไม่เก่งเท่าคุณก็ยังได้เลื่อนขั้นล้ำหน้าไปลิบ นั่นมันทำให้คุณต้องกลับมามองย้อนดูตัวเองว่ามีอะไรบกพร่องตรงไหนหรือเปล่า การขาดความสามารถและความเต็มอกเต็มใจที่จะทำงานนั้นคืออุปสรรคกางกั้นตัวสัญญาณของความก้าวหน้าในการทำงานก็จริง แต่ที่สำคัญว่าคือ ความผิดปกติในบุคลิกภาพเป็นตัวปัญหาหนึ่งที่คุณต้องอยู่กับที่ ทั้ง ๆ ที่ทำงานหนักเหมือนคนอื่น ๆ เวลาเจ้านายพิจารณาขึ้นไปแทนตำแหน่ง หรือพิจารณาความดีความชอบ เขาก็ต้องไตร่ตรองสังเกตดูนิสัยแต่ละคนควบคู่ไปกับประวัติการทำงานด้วย

ความผิดพลาดที่เป็นตัวขวางกั้นความสำเร็จของคุณที่ควรหลีกเลี่ยงมีอยู่ 4 อย่างนะคะ

1. คนขี้บ่น ประเภทบ่นไม่รู้จบ อย่างโน้นก็ไม่ดี อย่างนี้ก็ไม่ได้ดี คนที่อยู่ใกล้แทบจะเป็นโรคประสาท และประเภทโวยไม่หยุดว่างานหนัก กองเต็มโต๊ะมากกว่าคนอื่น คงไม่มีใครประทับใจกับการโวยวายแบบนี้ ทางที่ดีคุณควรก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไปเต็มความสามารถ เจ้านายของคุณเขาย่อมมองเห็นเองว่าคุณงานหนักเกินหน้าที่แล้วนะ

2. คนธุระส่วนตัวท่วมหัว ทำธุระส่วนตัวจนเสียงานส่วนรวม นั่นคือคนไม่มีความรับผิดชอบ ไม่รู้จักจัดสรรเวลา คนอื่นเขาอยากทำงานกับคนที่รู้จักรับมือกับความเครียดและรับมือกับความเครียดปรับตัวกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดโดยไม่กระทบกระเทือนหน้าที่ทำงาน

3. คนที่ยืมเงินชาวบ้าน ไม่ว่าจะเป็นยืมเงินเพื่อนฝูง บางคนเล่นเบิกเงินเดือนล่วงหน้าขอกู้สวัสดิการสารพัด คนอื่นเขาย่อมมองว่าคุณไม่รู้จักวางแผนการใช้เงิน ไม่มีความรับผิดชอบ

4. คนที่พูดเรื่องตัวเองเป็นอาจิณ เพื่อนร่วมงานทุกคนไม่ใช่เพื่อนสนิทของคุณทุกคน คุณไม่ควรจะปรับทุกข์กับเขาทุกเรื่อง เพราะเขาจะมองว่าคุณไม่สนใจคนอื่นเลยนอกจากตัวเอง

5. คนที่คุยเรื่องผู้อื่นไปในทางที่ไม่ดีเป็นประจำ โดยคิดว่าไม่มีใครดี ทำงานเด่น และเก่งเท่าตนเอง ในสถานที่ทำงานทุกแห่งการทำงานย่อมดำเนินการเป็นทีมจึงจะประสบความสำเร็จ ดังนั้น เมื่อทำงานกับคนหมู่มาก การนินทาว่าร้ายให้กัน ย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ จะให้ดีเพื่อความสงบสุขและการทำงานที่ราบรื่นประสบความสำเร็จ มีเรื่องอะไรที่ไม่ควรพูดควรเก็บไว้ในใจ ถึงแม้ว่ามันจะร้อนลุ่มอยากพูดก็ตาม

 เมื่อรู้บุคลิกที่ควรหลีกเลี่ยงในการทำงานแล้ว เพื่อความก้าวหน้าในการทำงาน คุณลองค้นหาตัวเองว่าอยู่ในประเภทไหน เมื่อค้นพบแล้วรีบปรับปรุงเปลี่ยนแปลง ก่อนที่สายไปนะคะ.........

สาระยังไม่จบแค่นี้นะคะ .....หมวยมีเรื่องเล่า เป็นอีกหนึ่งมุมมองเกี่ยวกับ “พฤติกรรมในการทำงาน”  ของคนในสังคมปัจจุบันค่ะ คิดว่าน่าจะเหมาะและได้แง่คิดกับคนวัยทำงานอย่างคุณๆ ค่ะ  เรื่องนี้ถ่ายทอดโดย คุณวินทร์ เลียววาริณ ค่ะ ลองอ่านดูนะคะ ^_^

วันแรกที่เข้าเรียนในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผมพบเรื่องอัศจรรย์อย่างหนึ่งเมื่อรุ่นพี่บางคนบอกว่า
"การอดนอนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการเรียนในคณะนี้ "
วันสุดท้ายในคณะนี้ ผมพบว่าตั้งแต่เรียนมาห้าปี ไม่เคยต้องอดนอนเลย ยกเว้นเมื่อต้องทำงานกลุ่ม

ทั้งนี้มิใช่เพราะผมทำงานเร็วกว่าคนอื่น ... แต่เพราะผมไม่เชื่อในทัศนคตินั้น
จึงพยายามพิสูจน์ว่ามันไม่จริง และพบว่า การวางแผนที่ดีแก้ปัญหาได้ทั้งหมด
แม้แต่การสร้างสรรค์งานศิลปะ..ที่น่าขันก็คือ น้อยคนที่อดนอนได้คะแนนดี

ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนมานานร่วมสามสิบปี..ห้าปีในนั้นผมทำงานในต่างประเทศ

..เมื่อกลับมาเมืองไทย ผมพบเรื่องอัศจรรย์อีกเรื่องหนึ่ง
นั่นคือหลายคนมองการก้าวเท้าออกจากสำนักงานตรงเวลา "เป็นเรื่องประหลาดที่สุดในโลก"

ผมรู้ความจริงภายหลังว่า ...
คนจำนวนมากไม่ยอมออกจากสำนักงานตรงเวลา เพื่อแสดงให้เจ้านายเห็นว่า ตนเองขยันขันแข็ง ยิ่งอยู่ดึก ยิ่งเป็นพนักงานตัวอย่าง เสียสละเพื่อองค์กร น่ายกย่องชมเชย

บ่อยครั้งมีผลถึงการได้รับโบนัสตอนท้ายปี..เนื่องจากเจ้านายมักเห็นหน้าเห็นตาใครคนนั้น หลังเวลาเลิกงานแล้วเสมอ หากไม่เคยทำงานในต่างประเทศมาก่อน ผมอาจเข้าร่วมวงไพบูลย์ "มาสายกลับดึก" ด้วย

แต่หลายปีในชีวิตการทำงานในประเทศที่มีประสิทธิภาพในการจัดการที่สุด...ทำให้เห็นค่าเวลาทุกนาทีในชีวิต ผมกลับมองว่าคนที่อยู่ดึกเป็นประจำคือพวกไร้ประสิทธิภาพ

ไม่สามารถทำงานให้เสร็จทันเวลา ..จึงต้องอยู่ดึก
ยิ่งทำงานมากชั่วโมงยิ่งแสดงถึงการทำงานโดยไม่มีการวางแผน ไม่มองภาพรวม

ลองคิดดู....
การอยู่ดึกเพื่อทำงานพิเศษหนึ่งคืนหมายถึงค่าไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้น
เครื่องปรับอากาศทำงานมากขึ้น ค่าทะนุบำรุงสูงขึ้น
ผลกระทบต่อคนทำงานคือพักผ่อนน้อยกว่าที่ควรเป็น
ยิ่งอยู่ดึก ประสิทธิภาพของงานในวันถัดไปยิ่งตกต่ำลง

มือกระบี่ชั้นหนึ่งในแผ่นดินมองท่วงทีของศัตรูอย่างระวัง ตวัดกระบี่ในมือเพียงฉับเดียว ก็เข่นฆ่าฝ่ายตรงข้าม
มือกระบี่ชั้นรองต้องประกระบี่ดังโคร้งเคร้งนานนับชั่วโมง ราวกับอยากบอกโลกว่า ..ข้าก็ใช้กระบี่นะโว้ย

โลกรับรู้ แต่คมกระบี่ก็บิ่น ต้องเสียเวลาลับกระบี่อีกหลายวัน งานดีอย่างเดียวไม่พอ ต้องตรงเวลาด้วย งานดีไม่มีทางเกิดขึ้นตามยถากรรม ..หรืออารมณ์ขึ้นลง ไปจนถึงความหนาแน่นรัดกุมของกฎเกณฑ์ "ตอกบัตร"
ปริมาณเวลาในการทำงานชิ้นหนึ่งไม่ได้เป็นสัดส่วนกับคุณภาพของผลงานเสมอไป
บ่อยครั้งเป็นปฏิภาคกัน ..หลายครั้งงานที่ให้เวลาน้อย กลับออกมาดีกว่างานที่ให้เวลามาก

" คนเก่งจริงไม่เรื่องมาก คนฉลาดจริงไม่มากเรื่อง
ทำงานเสร็จแล้วก็เลิก! ไม่ต้องรอเทวดาบนสวรรค์วิมานมารับรู้ "
เพราะถึงเวลานั้นเทวดาก็กลับบ้านไปแล้ว..

 ....มุมมองของหมวย...มีหลายๆปัจจัยนะคะที่มีผลต่อพฤติกรรมของคน ไม่ว่าจะเป็นสิ่งแวดล้อม ทัศนคติ การเลี้ยงดูตั้งแต่เด็ก กรรมพันธุ์ อายุ เพศ...  เหล่านี้ล้วนแต่ทำให้แต่ละคนมีพฤติกรรมที่แตกต่างกันไปทั้งนั้น รวมถึงพฤติกรรมการทำงานด้วยเช่นกัน  แต่ไม่ว่าคุณจะมีพฤติกรรมการทำงานแบบไหนก็ตามแต่  หมวยในฐานะบุคลากรทางด้านสุขภาพคนนึง ก็อยากให้คุณๆ ทุกคนอย่าลืมที่จะหันมาดูแลสุขภาพของตัวเราด้วยนะคะ หมั่นแบ่งเวลาในการออกกำลังกายบ้าง กินอาหารที่ดี มีประโยชน์ เพื่อชีวิตนี้ที่ยืนยาว มีชีวิตที่มีความสุขในการทำงาน ได้งานที่ดี และมีประสิทธิภาพกันทุกๆคนเลยค่า.... หมวยเอง ^_^