นักพูด..ที่เป็นที่รู้จักกันดีท่านหนึ่ง..ได้เริ่มหยุดการสัมมนาของเขา..โดยการ
> หยิบแบงค์ 1,000 ขึ้นมาในห้องที่มีผู้เข้าฟัง..ร่วม 200 ท่านแล้วเขาก็พูดว่า.."
> ใครอยากได้แบงค์ 1,000 นี้บ้าง?"มีมือ..ได้ถูกยกขึ้นเป็นจำนวนมากเขาก็พูดต่อ
> ว่า.."ฉันจะให้เงินแบงค์1,000 นี้..แก่หนึ่งในพวกท่าน..แต่ครั้งแรกนี้..ฉันจะทำ
> อย่างนี้"
> >เขาเริ่มที่จะขยำๆ เงินนั้นแล้วเขาก็ถามอีกว่า .."ใครจะยังต้องการมันอีก?"ยัง
> คงมีมือที่ยกขึ้นอีก"ดี" ..เขาตอบ"แล้วถ้าฉันทำอย่างนี้ล่ะ"และเขาก็ทิ้งมันลง
> ที่พื้น..เริ่มที่เหยียบย่ำมัน..ด้วยรองเท้าของเขาแล้วเขาก็เก็บขึ้นมาขณะนี้..
> มันทั้งยับยู่ยี่และสกปรกตอนนี้.. ใครยังต้องการมันอีก?"ก็ยังคงมีคนยกมืออีก.."
> เพื่อนๆ ..คุณได้เรียนรู้บทเรียนที่มีคุณค่ามากที่สุดบทหนึ่งแล้วว่า..ไม่ว่าฉัน
> จะทำอะไรกับเงิน ..คุณก็ยังต้องการมันอยู่เพราะว่า..มันไม่ได้ลดคุณค่าในตัวมัน
> ลงเลยมันก็ยังคงมีค่า1,000 บาทอยู่นั่นเองเหมือนกับหลายๆครั้ง..ในชีวิตของเรา
> ที่ถูกทิ้ง.. ถูกเหยียบย่ำ ..และถูกทำให้สกปรก..โดยสิ่งที่เราตัดสินใจทำมันและ
> สภาพแวดล้อมที่เราเจอทำให้เรารู้สึกว่า..คุณค่าของเรา--ลดน้อยลงแต่ไม่ว่าอะไร..
> ที่ได้เกิดขึ้นหรืออะไร..ที่จะเกิดขึ้นคุณไม่เคยสูญเสีย--คุณค่าในตัวเองคุณเป็น
> คนพิเศษ..อย่าลืมมันตลอดไป...อย่านำความผิดหวัง..ของเมื่อวานมาบดบังความฝัน..ใน
> วันพรุ่งนี้
>

มาจาก forward mail นะคะ เห็นว่าน่าสนใจ เลยนำมาฝากกันค่ะ