สวัสดีค่ะ แมวเหมียวจอมหนีเที่ยวมาพาไปชมเมืองยอร์กยาการ์ต้ากันต่อนะคะ หลังจากที่ชมบรมพุทโธแล้วก็กลับมาเช็คเอาท์จากโรงแรมmanoharaเพื่อจะเดินทางไปชมวัดปรัมบานันกันต่อนะคะเสร็จแล้วเราก็จะเดินทางกลับไปที่เมืองจาการ์ต้าตอนเย็นๆค่ะ

 วิวสองข้างทางสวยแต่ถ่ายภาพไม่ค่อยจะทันเลยค่ะ หาจังหวะไม่ค่อยได้ ผ่านสำพานข้ามแม่น้ำโบรโก แม่น้ำที่นี่แคบแต่ลึกจังเลยไม่เหมือนแม่น้ำบ้านเรา น้ำนองเต็มตลิ่ง คนที่นี่เขาใส่เสื้อลายกันนะคะ ขนาดชุดนักเรียนยังลายเลยค่ะ ดูแล้วก็สดใสดีแล้วเด็กนักเรียนชายเขาใส่กางเกงขายาวไว้ผมยาว เหมือนอินเดีย เนปาลเลยค่ะ

  สองข้างทางมีร้านขายหินแกะสลักเป็นหินสีดำแบบหินภูเขาไฟ แกะเป็นรูปเทพเจ้าฮินดู บ้างแบบอื่นๆบ้างก็ไม่แตกต่างจากบ้านเราเท่าไหร่หรอกค่ะ ต่างกันตรงสีเท่านั้นเอง บ้านเราจะเป็นหินทรายสีอ่อนๆ เราไม่ได้ลองแวะถามราคาดูหรอกนะคะเพราะไม่คิดจะแบกหินกลับบ้านเลย แต่ก็แอบขนรูปจำลองบรมพุทโธมาหลายอันเหมือนกันค่ะ อันเล็กๆ

รถแล่นมาสักพักก็ผ่านสวนสละอีกแล้ว สมาชิกรีบบอกให้คนขับรถจอดอีกครั้งเพื่อซื้ออีก อร่อยๆมาก ถึงตอนนี้เรานึกภาพว่าเรากำลังขับรถกลับจากจันทบุรีแล้วแวะซื้อผลไม้กลับบ้าน ผลไม้สดๆซะด้วย ชาวสวนขายเองค่ะ ตอนที่รถจอดเราเห็นแต่สละแต่ไม่เห็นคนขาย คนขับรถของเราต้องไปตามมาจากสวนค่ะ

ทริปนี้เรามีน้องโรสสาวน้อย(แต่ร่างใหญ่)ทำหน้าที่เป็นพนักงานปอกสละให้พี่ๆกิน แย่งหน้าที่น้องเสริฐผู้จัดการทัวร์ของเราไปได้ยังไงเนี่ย วันนี้พึ่งสังเกตเห็นตาชั่งของเขา อนุรักษ์จังเลยนะคะ ดูไม่เป็นค่ะว่าน้ำหนักเท่าไหร่ กี่กิโลก็ไม่รู้ แต่ที่เราซื้อมาแต่ละครั้งก็ครั้งละหกกิโลค่ะ กินไปตลอดทาง นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นกิน

ใกล้ถึงวัดปรัมบานัน ผู้จัดการทัวร์หันมาปรึกษาว่าจะไปกินข้าวกลางวันกันก่อนหรือจะไปชมวัดก่อน สมาชิกเลือกไปชมวัดก่อน ก็แหม...ลูกสละเต็มท้องเลยตอนนี้บ่ายโมงแล้วก็ยังไม่หิว เข้าไปชมวัดก่อนดีกว่า ที่วัดปรัมบานันนี่ต้องเสียค่าเข้าชม 10ดอลลาร์สหรัฐนะคะ ด้านหน้าเป็นตลาดขายของที่ระลึก เยอะมากเลยค่ะเราเข้าไปข้างในกันดีก่อนดีกว่านะคะ

วัดปรัมบานัน ได้รับการยกย่องเป็นมรดกโลกจาก UNESCO ในปี 1991 บุโรพุทโธ หมู่วิหารแห่ง
ปรัมบานันของฮินดู สร้างเสร็จราวปี 856 เพื่อฉลองชัยชนะ
ของระไก ปีกาตัน(ทายาทผู้สืบทอดราชวงศ์สันชัย)
ลานตรงกลางของโบราณสถานแห่งนี้มีสิ่งปลูกสร้างแปดหลัง
หลังใหญ่สุดสามหลังเรียงจากเหนือจรดใต้คือ จันดี ศิวะ
มหาเทวา สูง 47 เมตร ขนาบข้างด้วยวิหารขนาดเล็กกว่า คือ
จันดี วิษณุ(ทางเหนือ) และ จันดี พรหมมา (ทางใต้)

ฝั่งตรงข้ามทางตะวันออกคือวิหารเล็ก ๆ ที่ครั้งหนึ่งเคยบรรจุ “พาหนะทรง” ของเทพเจ้าแต่ละองค์ เช่น วัว
ของพระศิวะ(นนที) หงส์ของพระพรหม(ฮัสมา) และครุฑของพระวิษณุ ปัจจุบันเหลือแต่ นนที ใกล้ประตู
ทางเหนือและใต้ของพื้นที่ส่วนกลางซึ่งมีกาแพงล้อมรอบคือวิหารราชสานักสองหลังซึ่งมีกาแพงล้อมรอบ

คือวิหารราชสานักสองหลังซึ่งมีลักษณะเหมือนกัน สูงราว 16 เมตร จันดี ศิวะ มหาเทวาองค์ใหญ่สุดเพื่อ
ถวายแด่พระศิวะ มีอีกชื่อหนึ่งคือ รอรอ จองกรัง (หญิงสาวร่างอรชร) หมายถึงหมู่วิหารทั้งหมด ตานาน

ท้องถิ่นกล่าวว่ารอรอ จองกรัง เป็นเจ้าหญิงที่ถูกสาปโดยคู่หมายที่ไม่ได้รักกัน นางขอให้ฝ่ายชายสร้างวัดให้
เสร็จในหนึ่งคืน และทำลายผลงานที่เกือบเสร็จสิ้นของเขาด้วยการตำข้าวกระเดื่องก่อนเวลาซึ่งเป็นสัญญาณ
ของเช้าวันใหม่ เมื่อรู้ว่าถูกหลอกฝ่ายชายโกรธมากและสาปให้นางเป็นหิน ตามตานานหญิงสาวยังคงอยู่ที่นี่

ในหอเหนือของวิหารในรูปสลักของนางทุรคาชายาของพระศิวะ ในหออีกสามหลังมีรูปสลักของอกัสตียะ

“พระอาจารย์ของเทพเจ้า” หันหน้าไปทางใต้ พระคเณศ โอรสแห่งพระศิวะมีเศียรเป็นช้าง หันไปทาง
ตะวันตก และพระศิวะสูง 3 เมตร (หอกลาง หันทางตะวันออก)

เราเดินชมกันได้ไม่จุใจเท่าไหร่เลยค่ะ ยังไม่คุ้มกับสิบดอลล่าร์เลยแต่ว่าพระพิรุณมาไล่ให้เรารีบออกไปเสียก่อน เพราะบริเวณที่ชมปรัมบานันนี้ไม่มีที่หลบฝนสักนิดเดียว แต่เขามีคนถือร่มมาคอยให้เช่าค่ะ ฝนตกหนักมากก็เลยออกมาผ่านร้านขายของที่ระลึกก็แวะชมกันอีกสักพัก เดินออกมารถมาจอดรอข้างหน้าเรียบร้อยแล้ว

เริ่มหิวพอดีก็บอกคนขับรถให้พาไปที่ร้านไก่ทอดมาดามซูฮาร์โต้  อยู่ในตัวเมืองยอร์กยาการ์ต้าเลยค่ะ ท่าทางจะเป็นร้านที่ใครๆก็รู้จัก ขนาดคนขับรถยังบอกว่าอร่อยเลยค่ะ ยกนิ้วโป้งด้วย  ตอนไปถึงร้านฝนก็ยังไม่หยุดตกค่ะ ที่ร้านมีพนักงานถือร่มมารับถึงรถเลย เป็นร้านไก่ทอดที่ใหญ่โตพอสมควรค่ะ คนนั่งเต็มเกือบทุกโต๊ะ

เราเข้าไปนั่งเกือบในสุดเลย มองตามโต๊ะต่างๆก็เห็นเขากินข้าวสวยบ้าง ข้าวผัดบ้างกับไก่ทอด เราก็สั่งบ้างเขามีให้เลือกทั้งแบบครึ่งตัว เต็มตัว แล้วก็จะมีน้ำพริก กับผักสดมาให้ค่ะ ตัวละประมาณ150บาทค่ะ อร่อยมากๆ (หิวมั้ง) ไก่กรอบ รสชาติกลมกล่อม ที่นี่เขาไม่ใช้ช้อนนะคะ แต่ถ้าไม่ถนัดก็ขอช้อนส้อมได้ค่ะ แล้วก็มีน้ำชามะนาวมาให้ล้างมือพร้อมผ้าเช็ดมือด้วยค่ะ

ดูภาพbefore กับ after แล้วคงเดาได้นะคะว่าอร่อยขนาดไหน คริ คริ  ร้านไก่ทอดนี้อยู่ไม่ไกลจากสนามบินยอร์ยาการ์ต้านะคะ กินเสร็จแล้วก็ไปรอขึ้นเครื่องกลับจาการ์ต้าค่ะแล้วเราก็มีเรื่องตื่นเต้นที่สนามบินภายในประเทศที่จาร์การ์ต้าจนได้เอาไว้เล่าให้ฟังตอนหน้านะคะ ขอบคุณที่ติดตามสวัสดีค่ะ

http://www.wonderfulpackage.com/