วันนี้มาพาไปเที่ยวเมืองตรังกันต่อนะคะ จากถ้ำเลเขากอบไกด์บอกว่าจะพาเรากลับไปพักผ่อนที่โรงแรมก่อนที่จะไปรับประทานอาหารเย็น แต่เนื่องจากเรารับประทานอาหารและขนมกันมาตลอดทางก็เลยไม่ยอมไปพักผ่อน ก็เลยต่อรองว่าขอไปเยี่ยมชมที่ไหนก็ได้ที่ใช้เวลาไม่นาน ไกด์ก็บอกว่าที่ไหนดีอยากไปที่ไหนเขาจะบอกให้ว่าใกล้หรือไกล พี่ในคณะก็เลยเสนอว่าขอไปชมกลุ่มทอผ้านาหมื่นศรี ไกด์ก็บอกว่าได้เลยเพราะอยู่ไม่ไกลค่ะ

เราก็เลยได้มาชมกลุ่มทอผ้านาหมื่นศรีกันค่ะ ผ้าทอนาหมื่นศรีเป็นผ้าทอที่มีชื่อเสียงมากนะคะ ผ้าเนื้อดี สีสวย ลวดลายงดงาม มีการออกแบบเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆด้วยค่ะ เช่น บายศรีก็ทำมาจากผ้า กระเป๋า ชุดที่ตัดสำเร็จรูปแล้วก็มีค่ะ ออกแบบสวยงาม แต่ที่พวกเราสนใจที่สุดก็คือผ้าเช็ดหน้า เขาพับเป็นรูปเสื้อค่ะ เก๋จังเลย เราก็ช่วยกันเลือกจนผ้าไม่พอ กลุ่มแม่บ้านก็เลยให้เราเลือกผ้ากันไว้แล้วมานั่งพับให้ใหม่ แต่พวกเราอยากมีส่วนร่วมก็เลยนั่งล้อมวงกันให้น้องเขาสอนให้พับ สวยบ้าง ยุ่งเหยิงบ้างก็รับผิดชอบกันไปนะคะ

ออกจากกลุ่มทอผ้ารถก็พาเรานั่งชมเมือง เนื่องจากเรามากัน36ชีวิต ใช้รถคันเดียวก็เลยไปไหนมาไหนสะดวก นั่งชมเมืองมาได้สักพักก็แวะชิมเค้กเมืองตรังกับหมูย่างเมืองตรัง อร่อยจนลืมอ้วนเลยนะคะเนี่ย ปั้นขลิบไส้ปลาก็อร่อย แต่เต้าส้อไม่ค่อยได้เรื่องเลยค่ะ สู้ที่ภูเก็ตพังงาก็ไม่ได้ ร้านอื่นอาจจะอร่อยก็ได้ค่ะ

มาที่นี่โชคดีอยู่อย่างหนึ่งค่ะ เวลาเราลงไปเดินเล่นกันฝนก็ไม่ตก แต่พอขึ้นรถปั้บฝนก็ตกทันทีเลยค่ะ ทำให้ถ่ายภาพบรรยากาศเมืองตรังมาให้กันได้ค่ะนี้เองค่ะ รถผ่านหน้าบ้านท่าน ชวน หลีกภัยด้วยค่ะ ไกด์บอกว่าเมื่อก่อนเคยเข้าไปกราบแม่ถ้วนได้ค่ะ ใครไปใครมาท่านก็จะออกมาคุยด้วย แต่ตอนนี้ท่านชรามากแล้วก็เลยไม่อยากให้ไปรบกวนเวลาพักผ่อนของท่านค่ะ
เมื่อสิบกว่าปีก่อนตอนท่านชวนเป็นนายกฯ แมวเหมียวเคยมอบหนังสือให้ท่านด้วยค่ะ มีรูปถ่ายด้วยวันหลังจะนำมาอวดนะคะ 

เมืองตรังเป็นเมืองสงบนะคะ ผู้คนมีน้ำใจและใจดีกับนักท่องเที่ยวค่ะ ตอนค่ำเรายังไม่ง่วงนอนกันก็เลยอยากจะไปเดินชมสินค้าหัตถกรรมพื้นเมือง  ก็เดินออกมาริมถนนหน้าโรงแรมจะนั่งรถสามล้อเครื่องไป แต่มันสองทุ่มกว่าแล้วค่ะ รถไม่ค่อยมีแล้ว มีแต่มอเตอร์ไซค์รับจ้างอยู่สองคัน เรามากันสามคนก็เลยไม่ไป ก็เดินมาเรื่อยๆแล้วยืนรอรถก็ไม่มีอีก ทำไงดี จะเดินไปเรื่อยๆก็กลัวกลับไม่ถูก สักพักมอเตอร์ไซค์ทั้งสองคันนั้นก็ขี่ตามมาตรงที่เรายืนกันอยู่ แล้วก็ถามว่าจะไปไหนเราก็บอกว่าจะไปศูนย์สินค้าพื้นเมือง
 

เขาก็บอกว่านั่งมอเตอร์ไซค์ไปก็ได้ เราก็บอกว่านั่งไม่พอ เขาก็บอกว่าซ้อนสามก็ได้ เราก็ตัดสินใจไปก็ไป พี่มอเตอร์ไซค์ก็บอกว่าที่นี่เขาอลุ้มอล่วยให้เพราะเป็นนักท่องเที่ยว ก็นั่นนะสิคะ ใครจะกล้าไปสองคนล่ะค่ะ สามคมค่อยอุ่นใจหน่อย อย่างน้อยก็มีเพื่อน ไปถึงศูนย์สินค้าพื้นเมืองปิดแล้วค่ะ แต่มีไนท์บาร์ซาอยู่ใกล้ๆ เราก็อยากไปเดินเล่น พี่มอเตอร์ไซค์ก็บอกว่าไปเดินตามสบายเลย เขาจะรอรับพวกเรากลับด้วย เพราะเลยสามทุ่มแล้วรถจะไม่ค่อยมี  ใจดีจัง พูดจาสุภาพด้วยนะคะ

ตรังเป็นเมืองที่ประทับใจในความสงบ ผู้คนเรียบง่าย ใจดี สุภาพ และมีน้ำใจต่อนักท่องเที่ยวด้วยค่ะ ตอนเช้าเราออกมาใส่บาตรเสร็จแล้วก็อยากซื้อขนม คนขายที่ร้านข้างๆเดินตามมาช่วยดูเพราะร้านที่เราซื้อนั้นอาม่าพูดภาษาไทยภาคกลางไม่ได้ค่ะ ตอนต่อไปจะพาไปเที่ยวทะเลตรังนะคะ สวยมาก ขอบอก