ภาพ : http://www.musicza.com/webboard/data/12/0052-1.html

มีอยู่วันหนึ่งมีกระทาชายนายหนึ่งเข้ามาที่สำนักงานทนายความไฮเทค เพื่อจ้างให้ทนายสาวฟ้องหย่าภรรยของพ่อเจ้าประคุณ ท่านผู้อ่านทราบไหมคะพ่อเจ้าประคุณคนนั้นเขาให้เหตุผลของการขอหย่าว่ายังไง

ท่านเชื่อไหมคะว่าพอทนายสาวได้ยินเหตุผลแล้วอึ้งพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยทีเดียว ได้แต่คิดว่า เออ ! คนแบบนี้ก็มีด้วย  ลองมาฟังสิ่งที่เขามาจ้างเราดูสิคะ

ทนายสาว :  สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ

นายสัญชัย     :  ผมจะฟ้องหย่า ครับ จะจ้างทนายที่นี่ดำเนินการให้ผม

ทนายสาว :  อ้าว ทำไมถึงจะหย่าล่ะคะ

นายสัญชัย : ก็ผมมีสิทธิ์ ตามรัฐธรรมนูญ ตามมาตรา 28  บุคคลย่อมมีสิทธิและเสรีภาพ แล้วการเลือกคู่ครองก็เป็นสิทธิตามรัฐธรรมนูญ

ทนายสาว : หา !

นายสัญชัย : เป็นสิทธิของผม ที่จะเลือกคู่ครองตามความพอใจ แล้วตอนนี้ผมไม่พอใจจะอยู่กินกะเมียแล้ว ผมก็จะฟ้องหย่า

ทนายสาว : แล้วจะให้เราช่วยอะไร

นายสัญชัย : ก็ฟ้องหย่าไง

ทนายสาว : คุณแต่งงานอยู่กินกันมากี่ปี แล้วมีลูกด้วยกันไหม แล้วทำไมถึงจะฟ้องหย่า

นายสัญชัย :อยู่ด้วยกันมา 3 ปี มีลูกด้วยกันคนนึง  แล้วก็เบื่อ

ทนายสาว : เหตุผลที่หย่าเพราะเบื่อนี่นะ

นายสัญชัย : ใช่  แล้วมันก็เป็นสิทธิของผมไม่ใช่เหรอ

ทนายสาว : การใช้สิทธิเสรีภาพของคุณต้องไม่กระทบกระเทือนต่อภรรยาและบุตร หากคุณอยากจะฟ้องหย่าก็ต้องอ้างเหตุ ตามกฎหมาย มิฉะนั้น สถาบันครอบครัวในสังคมจะเกิดการเอารัดเอาเปรียบกัน แล้วก็สับสนวุ่นวายไปหมด

ไม่ใช่จะอ้างสิทธิตามรัฐธรรมนูญแล้วนึกจะเลิกก็เลิกกันง่ายๆ เว้นแต่คุณทั้งสองคนพึงพอใจจะหย่าด้วยกันทั้งคู่ ก็ไปจดทะเบียนหย่ากันที่สำนักงานเขต หรืออำเภอนะคะ

เออเนอะทำไปได้ ไม่น่าเชื่อนะคะว่าจะมีคนแบบนี้อยู่ด้วย เฮ้อ ! แล้วสังคมจะเป็นยังไงต่อไปถ้าคนลุกขึ้นมาอ้างสิทธิแบบนี้ บ้านเมืองคงสบสนวุ่นวาย  ถึงแม่ว่าเราจะได้ยินกันมาตั้งแต่เล็กว่า ทำอะไรได้ตามใจคือไทยแท้ แต่แบบนี้มันก็เกินไปนะคะ คิดถึงแต่สิทธิของตัวเองแต่ก็อย่าไปละเมิดสิทธิของผู้อื่นด้วยนะคะ

เหตุหย่าตาม ป.พ.พ.  มาตรา ๑๕๑๖  เหตุฟ้องหย่ามีดังต่อไปนี้

(๑)[1][๗๙] สามีหรือภริยาอุปการะเลี้ยงดูหรือยกย่องผู้อื่นฉันภริยาหรือสามี เป็นชู้หรือมีชู้ หรือร่วมประเวณีกับผู้อื่นเป็นอาจิณ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้

(๒) สามีหรือภริยาประพฤติชั่ว ไม่ว่าความประพฤติชั่วนั้นจะเป็นความผิดอาญาหรือไม่ ถ้าเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่ง

(ก) ได้รับความอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรง

(ข) ได้รับความดูถูกเกลียดชังเพราะเหตุที่คงเป็นสามีหรือภริยาของฝ่ายที่ประพฤติชั่วอยู่ต่อไป หรือ

(ค) ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร ในเมื่อเอาสภาพ ฐานะและความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยามาคำนึงประกอบ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้

(๓) สามีหรือภริยาทำร้าย หรือทรมานร่างกายหรือจิตใจ หรือหมิ่นประมาทหรือเหยียดหยามอีกฝ่ายหนึ่งหรือบุพการีของอีกฝ่ายหนึ่ง ทั้งนี้ ถ้าเป็นการร้ายแรง อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้

(๔) สามีหรือภริยาจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปี อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้

(๔/๑)[2][๘๐] สามีหรือภริยาต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก และได้ถูกจำคุกเกินหนึ่งปีในความผิดที่อีกฝ่ายหนึ่งมิได้มีส่วนก่อให้เกิดการกระทำความผิดหรือยินยอมหรือรู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดนั้นด้วย และการเป็นสามีภริยากันต่อไปจะเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่งได้รับความเสียหายหรือเดือนร้อนเกินควร อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้

(๔/๒)[3][๘๑] สามีและภริยาสมัครใจแยกกันอยู่เพราะเหตุที่ไม่อาจอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาได้โดยปกติสุขตลอดมาเกินสามปี หรือแยกกันอยู่ตามคำสั่งของศาลเป็นเวลาเกินสามปี ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้

(๕)[4][๘๒] สามีหรือภริยาถูกศาลสั่งให้เป็นคนสาบสูญ หรือไปจากภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่เป็นเวลาเกินสามปีโดยไม่มีใครทราบแน่ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้

(๖) สามีหรือภริยาไม่ให้ความช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูอีกฝ่ายหนึ่งตามสมควรหรือทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการที่เป็นสามีหรือภริยากันอย่างร้ายแรง ทั้งนี้ ถ้าการกระทำนั้นถึงขนาดที่อีกฝ่ายหนึ่งเดือดร้อนเกินควรในเมื่อเอาสภาพ ฐานะและความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยามาคำนึงประกอบ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้

(๗) สามีหรือภริยาวิกลจริตตลอดมาเกินสามปี และความวิกลจริตนั้นมีลักษณะยากจะหายได้ กับทั้งความวิกลจริตถึงขนาดที่จะทนอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาต่อไปไม่ได้ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้

(๘) สามีหรือภริยาผิดทัณฑ์บนที่ทำให้ไว้เป็นหนังสือในเรื่องความประพฤติ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้

(๙) สามีหรือภริยาเป็นโรคติดต่ออย่างร้ายแรงอันอาจเป็นภัยแก่อีกฝ่ายหนึ่งและโรคมีลักษณะเรื้อรังไม่มีทางที่จะหายได้ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้

(๑๐) สามีหรือภริยามีสภาพแห่งกาย ทำให้สามีหรือภริยานั้นไม่อาจร่วมประเวณีได้ตลอดกาล อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้