"แล้วความกังวลตามธรรมดาโลกและความลุ่มหลงในทรัพย์สมบัติและความโลภในสิ่งอื่นๆได้เข้ามาและรัด พระวจนะนั้นจึงไม่เกิดผล.."  มาระโก 4:19

     ว่างเว้นจากการเขียนบล็อกมากพอควรครับ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลา และก็หายไปนานสำหรับการเขียนบทความแนวเสรีนิยมของผมเอง...

     ผมได้หนังสือพิมพ์บ้านกล้วย (หนังสือพิมพ์ที่จัดทำโดยนักศึกษาคณะนิเทศฯ ม.กรุงเทพฯ) ฉบับที่ 3 ประจำปีนี้มาฟรีๆจากน้องรอง บก. ของหนังสือพิมพ์ อ่านแล้วก็มาติดใจในบทสัมภาษณ์น้องพลอย พงษ์รตี นักแสดงนำภาพยนตร์เรื่อง เดอะ กิ๊ก 2

     มีเรื่องที่คนเราเรียกร้องกันอยู่มากมาย เพราะเราต้องอยู่ร่วมกัน เราจึงต้องมีบ้างสำหรับความขัดแย้งทางความคิดที่ไม่ตรงกัน บ้างก็เรียกร้องเรื่องสิทธิสตรี เสรีภาพ ไม่ตัดไม้ทำลายป่า เลิกทารุณสัตว์ สนับสนุนให้มีรายการที่มีสาระทางทีวี ฯลฯ

     แต่มีเรื่องที่คาใจผมอยู่เรื่องหนึ่งก็คือเรื่องการทำศัลยกรรม

     กรณีของน้องพลอย เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันหนักหน่วงอยู่พอดูสำหรับเรื่องนี้ในเว็บบอร์ดและกระทู้ต่างๆ ซึ่งผมอ่านแล้วก็รู้สึกเป็นห่วงสังคมแทน ไม่ได้เป็นห่วงอะไรกับผู้กำ คนดูหนัง หรือน้องพลอย เลยแม้แต่นิดเดียว

     ในเว็บบอร์ดเกรียนๆ ก็ใช้ถ้อยคำที่รุนแรงจนราวกับว่า ประเทศชาตินี้มันจะเน่าอย่างนั้นล่ะ...

     ก่อนเขียนเองผมก็หาข้อมูลมามาก บ้างก็บอกว่าทำแค่จมูก บ้างก็บอกว่าทำทั้งหน้า และบ้างก็บอกว่าทำทั้งตัวแถมดูดไขมันที่ขาอีก แล้วก็ตั้งฉายาให้เธอว่า "นางฟ้าพลาสติก" เอาเข้าไปจริงๆสังคม...

     ในบทสัมภาษณ์ไม่ได้พูดถึงเรื่องการทำศัลยกรรมของน้องเลย แต่มีเรื่องของความขัดแย้งที่สูงอยู่หนึ่งเรื่อง ก็คือบท "เนย" ในเรื่อง เป็นคนที่สนใจติดตามการเมือง เป็นเอ็นจีโอ และ เรียกร้องให้มีรายการโทรทัศน์ที่มีสาระ

     เธอบอกกับบ้านกล้วยว่า ในบทตรงข้ามกับเธอทุกอย่าง เธอไม่ได้ติดตามการเมือง และดูได้ทุกรายการ ผมเลยพูดเล่นกับเพื่อนของผมเบาๆว่า ผู้กำกับจะล้อเลียนผมเหรอ เธอไม่สนใจบ้านเมือง และชอบดูแต่รายการไร้สาระมากกว่าล่ะมั้ง (ผมล้อล่นนะ...)

     กลับมาที่เรื่องศัลกรรม ผมไม่ทราบหรอกว่ามันคือการรักษาภาพลักษณ์รึเปล่า แล้วความจริงคืออะไร แต่ที่แน่ๆ มันกำลังมีความคิดใหม่ๆ ที่เกิดกับสังคม

     การทำศัลยกรรมกลับกลายเป็นเรื่องที่ได้รับการยอมรับไป คล้ายๆกับเรื่องของตุ๊ด แต่เรื่องนี้เป็นผลที่ได้มาเป็นรูปธรรม เพราะมีมูลค่าทางเศรษฐกิจ การได้รับการว่าจ้างสูงขึ้น และได้รับการยอมรับจากเหล่าแฟนคลับที่ชื่นชม

     หลายคนมองว่าเป็นสิทธิ์ แต่สิ่งที่เป็นของปลอมก็คือของปลอมอยู่วันยันค่ำ แม้การเปลี่ยนแปลงเพียงนิดเดียว ก็ถือว่าเป็นความไม่พอใจในสิ่งที่พระเจ้ามอบให้ หรือไม่พอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่

     แถมให้อีกข้อหนึ่งก็ยังได้

     "การกระทำเช่นนั้นไม่แปลกประหลาดเลย ถึงซาตานเองก็ยังปลอมเป็นทูตแห่งความสว่างได้..." 2 โครินธ์ 11:14

     หากผมจะดูหนังเรื่องที่น้องพลอยเล่นล่ะก็ ผมคงไม่ซื้อตั๋วไปดูผู้กำกับที่เอาหนังของตัวเองไปลงชนกันเอง เพราะการตกเป็นทาสของนายทุนหรอก แต่ผมไม่ทำอะไรที่เป็นการละเมิดลิขสิทธิ์หรือของปลอมด้วย แต่คงยืมเพื่อนดู (ฮ่าๆๆ)

     เอาล่ะ เหมือนอย่างตอนต้น ผมคงต้องแสดงจุดยืนกันหน่อย ผมไม่สนับสนุนการทำศัลยกรรมแน่นอนครับ

     ความป่วยของสังคมที่ผมเองก็อยากให้คุณได้ทราบเฉยๆ เด็กๆผู้กำลังหลงกับความปลอมโงหัวไม่ขึ้น แล้วถ้าระบบสังคมล้มเหลวแล้วเป็นจะเป็นไง? n

รูปน้องพลอย พงษ์รตี จากเว็บ www.mediathai.net