๕  พฤษภา ที่ผ่านไป นอกจากจะเป็นวันฉัตรมงคลแล้ว ยังเป็น " วันนักเขียน" อีกด้วย

ไปอ่านบล๊อกท่าน "นิธินันท์" อภิปรายเรื่อง "หมาเฝ้าบ้าน" ผมว่ามีสาระ คุณค่ามาก ก็เลยขอแสดงทัศนะในมุมมองแคบๆ ของตัวเองบ้าง ไม่ว่ากันนะครับ

เรื่อง "หมาเฝ้าบ้าน" นี้ ใครเป็นหมา ?  ใครเป็นบ้าน ?

และ  หมายังเป็นหมาอยู่หรือ ?  บ้านนี้เป็นบ้านของใคร ?

“หมาเฝ้าบ้าน” ในยุคแรกๆ ที่บัญญัติศัพท์นี้ขึ้นมา ฟังดูแล้วเท่ชะมัด สื่อก็ภาคภูมิในชื่อและบทบาทตัวเอง

แต่เมื่อกาลเวลาเดินทางมาถึงปัจจุบัน ยุคสมัยที่ผู้คนในบ้านในเมือง แยกข้างแบ่งขั้ว เปิดศึกสงครามใส่กันอย่างน่ากลัวนี้

หมายังเป็นหมาพันธุ์เดิมอยู่หรือ ? ไม่ได้ออกลูกออกหลานกลายพันธุ์ไปเลยใช่ไหม ?

บ้านนี้ยังจะเป็นบ้านที่อบอุ่นดีอยู่หรือ ? แล้วบ้านนี้เป็นบ้านของใครกันแน่ ?

รับรองว่า บ้านหลังนี้ ไม่ใช่บ้านของพันธมิตร ?  ไม่ใช่บ้านของพลังประชาชน ? ไม่ใช่บ้านของประชาชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ?

หากแต่บ้านหลังนี้ เป็นบ้านของปวงชนชาวไทย  ๖๐ กว่าล้านคน ที่มีศักดิ์และสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของอย่างเท่าเทียมกัน

แล้วหมาที่จะมาเฝ้าบ้าน จะมาเฝ้าให้ใคร ? จะมากัดมางับใคร?

พันธมิตรก็ฉายหนังอยู่จอหนึ่ง  รัฐบาลก็ฉายภาพไปอีกจอ  ประชาชนก็งงเต๊กสับสน ไม่รู้จะหันหน้าไปดูหนังจอไหน  เลยดูมันมั่วไปหมด 

แล้วหมาหรือสื่อทุกวันนี้ ถึงจะเป็นหมาพันธุ์อุดมการณ์กล้าแกร่งขนาดไหน คงจะสับสนในการไล่งับโจร ที่แฝงอยู่ในรูปคนอาศัยบ้านหลังนี้

แล้วหมาดังกล่าว มั่นใจได้อย่างไรว่า จะไม่กลายพันธุ์ เป็นลูกผสมพันธุ์อะไรต่อมิอะไร ตามความเปลี่ยนแปลงของโลก

วันที่เดินเข้าคูหา ไปหย่อนบัตรเลือกตั้ง นั่นความเป็นกลางก็เริ่มโอนเอนแล้ว เมื่อบัตรเอนไป ใจจะไม่เอียงตามหรือ

เอาล่ะ ไม่ว่ากัน ทุกคนแยกแยะบทบาทออก แต่จะแยกแยะถูก ผิด ชั่ว ดี ได้มั่นคงสถาพรขนาดไหน

ในความเลวย่อมมีความดี  ในความดีก็อาจจะมีเลว นี่ต่างหาก ที่หมาต้องแยกแยะ ในการไล่งับไล่กัด

จะอย่างไรก็ตาม  การจะกัดคนๆ หนึ่ง หรือกัดใครสักคน ที่ทำความชั่วโกงบ้านกินเมืองนั้น เป็นปัญหาหรือการบ้านที่หมาจะต้องตัดสินใจให้ได้ว่า..โกงแต่มีความดี..สมควรกัดหรือไม่  จะกัดให้ตายหรือกัดเบาะๆ แค่สั่งสอน..

สำหรับหมาที่อุดมการณ์กล้าแกรงแรงร้อนจริงๆ คงจะมีวิจารณญาณ ..ในการกัด..การงับ

..หมาเฝ้าบ้าน..มีไว้ก็ไม่เสียหลาย..หรอกครับ..

อย่างน้อยๆ คนที่คิดจะเป็นโจร..จะได้เกรงใจหมาบ้าง..