อีเพ็ญเป็นอีบ้า          เหิมเกริมกล้าท้าฟ้าดิน

ใครทักไม่ยลยิน       เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม

วาจากร้าวร้าวนัก       แจ้งประจักษ์อวดทับถม

ผู้ใหญ่มันลูบคม       มันหลงลมปากผู้ใด

คุณเปรมมันจิกหัว       กล่าวหามั่วว่าชั่วร้าย

มันคือตัวอันตราย       ทำชาติไทยให้ล้มพัง

ผู้ใหญ่ในประเทศ       มันหาเหตุอย่างน่าชัง

วาจาไม่ระวัง              มันรับตังค์จากผู้ใด

ได้เป็นรอมอตอ          เอาแต่จ้อก่อจัญไร

ภาษีที่เสียไป              มันคุ้มไหมขอถามดู

มันคิดจะพลิกเมือง      มันฝันเฟื่องน่าอดสู

บ้านเมืองที่คงอยู่         มันรู้ไหมน้ำมือใคร

ไม่มีบรรพบุรุษ           มันจะผุดอยู่ที่ไหน

จะเกิดแดนดินใด       คนจัญไรไม่กริ่งเกรง

อวดกล้าซ่าส์เกินตัว       เที่ยวเหยียบหัวเดินข่มเหง

วางท่ามาดนักเลง         ทำอวดเก่งเพื่อใครกัน

เด็กน้อยเมื่อวานซืน      ชั่วข้ามคืนช่างแสบสัน

ยกตนขึ้นเทียบชั้น       หมูปากมันแข่งกันเลว

สงครามประชาชน         คิดสัปดนอีห่าเหว

ความคิดอันแสนเลว       เหวหอกห่าบ้าสิ้นดี

มึงคิดล้มระบบ              แสนบัดซบสุดกาลี

ชั่วช้าแสนอัปรีย์            คิดย่ำยีบ้านเมืองตน

ใครล้างสมองมึง             จึงดื้อดึงถึงเบื้องบน

ทำอวดเก่งเกินคน          หาญกล้าชนจนวุ่นวาย

อีเพ็ญ..โถอีบ้า               ขอร้องว่าอย่าซ่าส์หลาย

ชีวีจากนี้ไป                 ไม่ตายดี..แน่อีเพ็ญ..๐