ไม่รู้เหมือนกันนะครับ เป็นความรู้สึกในใจส่วนตัวว่าการบินมาดูแทมมี่แข่งโอลิมปิคในครั้งนี้ มีลางสังหรณ์ก่อนชมแล้วว่า เสียวแทมมี่แพ้อีกครั้งนึง ก็เพราะเมื่อก่อนตอนที่แทมมี่ไปแข่งที่กว่างโจว ผมก็เป็นคนดูคนไทยคนเดียวที่ไปชม สุดท้ายแทมมี่ไปไม่รอด ตกรอบก่อนรองทั้งประเภทเดี่ยวและคู่ (สนใจไปอ่านเหตุแห่งที่มาของลางสังหรณ์ได้ที่ http://www.oknation.net/blog/webberli/2007/06/25/entry-1 ครับ) มาครั้งนี้ว่าจะไม่คิดมากแล้วเพราะเท่าที่ดูก็เห็นคนไทยบางส่วนเข้ามาดูโอลิมปิคเหมือนกัน ผมว่าอาการสังหรณ์ใจคงจะไม่เกิดขึ้น แต่ที่ไหนได้เป็นเพราะฝนตกในการแข่งขันเมื่อวานนี้(10 สิงหาคม)แท้ๆ ทำให้แทมมี่ต้องมาแข่งในช่วงดึกของวันที่ 11 สิงหาคมแทนแถมเป็นคู่สุดท้ายของวันในคอร์ด 5 อีกต่างหาก ไอ้ที่ว่าน่าจะมีคนไทย(ไม่รวมนักข่าวนะครับ)อยู่ช่วยเชียร์ เอาดิก็เลยไม่มีคนไทยมาเชียร์(อีกแล้ว) ก็เลยเหลือผมที่เป็นคนดูคนไทยเพียงคนเดียว

 เริ่มการแข่งขัน ยังไม่ทันเหงื่อซึมเลย ปรากฏว่าแทมมี่ก็โดนเบรคตั้งแต่เกมส์แรกเลย แถมตียังไง โยกยังไง คู่แข่งก็วิ่งทันแถมโยกแทมมี่กลับจนไปไม่ถูกเหมือนกัน ผลลัพท์เลยออกมาอย่างที่ทุกคนทราบ แทมมี่แพ้ไปสองเซ็ทรวด 6-2,6-1 ใช้เวลาแข่งแค่ 59 นาทีเอง(เหงื่อยังไม่ทันจะเปียกเท่าไหร่เลย)

ผมก็ซึมล่ะซิครับ!! จบเกมส์ก็เลยไปขอโทษแทมมี่เพราะผมอาจเป็นต้นเหตุแห่งความพ่ายแพ้ก็ได้ที่ทุกครั้งมาเชียร์ถึงขอบสนามทีไร แทมมี่ต้องตกรอบทุกทีเลย แต่แทมมี่ก็น่ารักครับ บอกว่าแค่บินมาเชียร์เขาก็ดีใจแล้ว แถมมองในแง่ดีต่อจากนี้จะได้กลับไปเตรียมตัวแข่งรายการ US OPEN แกรนด์สแลมป์สุดท้ายของปีก่อนใคร เผื่อจะได้เข้ารอบลึกๆ คะแนนสะสมจะได้มากๆ ปีหน้าก็สบายหน่อย

แม้จะตกรอบแต่แทมมี่ก็ยังมาถ่ายรูปด้วยรอยยิ้มเช่นเดิม แทมมี่นิสัยน่ารักมากๆครับ

ได้ฟังอย่างนี้ผมเองก็ขอบใจแทมมี่ครับที่ไม่ได้มองว่าผมเป็นตัวซวย แทมมี่ก็ยังเหมือนเดิมครับ เป็นนักกีฬาที่นิสัยน่ารักเหมือนเดิม

ฝากช่วยเชียร์แทมมี่ในยูเอสโอเพ่นให้เข้ารอบลึกๆด้วยนะครับ