สังเกตไหมครับว่าผมมักจะพลุบๆโผล่ๆในการเขียนบล๊อคอยู่เรื่อยๆ ช่วงที่มีโอกาสไปดูโอลิมปิคที่ปักกิ่งก็ค่อนข้างคึก อัพเดทบล๊อคเพื่อให้เพื่อนๆได้เข้ามาอ่าน ติดตามผลการแข่งขัน รวมถึงให้เพื่อนๆชาวบล๊อคได้เห็นบรรยากาศโอลิมปิคของนักกีฬาไทย ที่ท้ายสุดก็สมหวังได้มา 2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน ต้องยอมรับและชื่นชมอย่างจริงใจครับกับสองเหรียญทองที่นักกีฬาไทยได้รับจาก"น้องเก๋"และ"สมจิตร"ที่ทั้งสองคนกว่าจะได้ผลลัพท์ของความสำเร็จเช่นนี้นั้นต้องอาศัยความฝึกฝนและความพยายาม ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคในชีวิต จนประสบผลสำเร็จขึ้นมา ต้องขอแสดงความชื่นชมด้วยความจริงใจ

หลังความสำเร็จและเสียงชื่นชมหลังโอลิมปิค หันมาดูเหตุการณ์บ้านเมืองของเราแล้วก็ช้ำใจอีกครั้งครับ เพราะบ้านเมืองของเรานั้นอยู่กันบนความขัดแย้งของสองฝ่ายหลักๆ ทั้งฟากรัฐบาลหอกหัก ผู้ซึ่งอ้างความชอบธรรมจากการได้มาซึ่งอำนาจตามระบอบประชาธิปไตย(ที่ซื้อเสียงมา) และฟากพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ผู้ที่ต้องการเข้ามาแก้ไขความเหลวแหลกของนักการเมืองไทยและล้มล้างระบอบทักษิณให้หมดไปจากสังคม ต่างฝ่ายต่างก็ไม่ลดราวาศอกซึ่งกันและกันแล้ว ผลเสียก็ตกอยู่กับประเทศไทย ชาติบ้านเมืองก็ยากที่จะพัฒนาให้ก้าวหน้า นับว่าเป็นเวรกรรมของประเทศที่มีประชากรที่เรียกว่า"คนไทย" อาศัยอยู่ในประเทศเสียจริงๆครับ

เหตุนี้ครับ ผมเลยเซ็งและเบื่อครับ ไม่อยากจะเขียนเรื่องราวต่างๆที่อยู่ ณ กว่างโจว ที่นี่สักระยะหนึ่ง สิ่งที่ทำอยู่ในแต่ละวันนอกเหนือจากรับทราบข้อมูล ข่าวสารที่เมืองไทยผ่านอินเตอร์เน็ตแล้ว ยังต้องคอยแก้ไขข่าวสาร ความรุนแรงในประเทศไทยให้กับเพื่อนชาวจีนและเล่าข้อเท็จจริงของประเทศไทยให้คนจีนที่นี่ได้รู้ เพื่อว่าจะได้ไม่ต้องวิตกถึงสถานการณ์วิกฤตบ้านเมืองในไทยจนเกินไป ซึ่งหลายๆคนก็เข้าใจและสงสัยกันครับว่า ทำไมรัฐบาลไทย เมื่อผู้นำประเทศไม่สามารถนำพาประเทศ แก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ ปัญหาภายในประเทศได้นั้น ทำไมไม่คิดจะลาออกเหมือนประเทศอื่นๆที่พัฒนาแล้วอย่าง ญี่ปุ่น ที่ผู้นำประเทศเขาไม่หน้าด้านที่จะอยู่ในตำแหน่งหากไม่สามารถแก้ไขปัญหาต่างๆของประเทศได้

ฟังคนจีนพูดอย่างนี้แล้ว ผมก็ได้แต่ อึ้งกิมกี่ ครับ