วันนี้เราขอพูดถึงเพื่อนรักของเราซึ่งก็มีไม่กี่คนหรอก ถึงแม้ว่าเราจะบ้านอยู่คนละที่ เรียนอยู่กันคนละที่ก็ตาม แต่ว่าเราไม่รู้สึกว่าเราแปลกหน้ากันเลย เราก็ยังคงโทรคุยกันอยู่เป็นประจำ (นานๆ ครั้ง)แต่ว่าความรู้สึกของเรายังคงเหมือนเดิมทุกประการ ไม่ว่าเพื่อนจะมีความทุกข์เพียงใดแค่โทรหาเราเราก็จะไปอยู่เคียงข้างเธอเสมอ...

   เวลาเรารู้สึกไม่สบายใจก็มีแกนั่นแหละที่คอยปลอบใจเรา มีกำลังใจให้เราเสมอมา คอยอยู่เคียงข้างเราตลอดมา

   การที่เราจะมีเพื่อนสักคนที่รู้นิสัยเราหมดว่าเราชอบหรือว่าไม่ชอบอะไร รู้ว่าเรามีเรื่องไม่สบายใจถึงแม้ว่าเราจะยังไม่ได้พูดอะไรเลยก็ตามนั้นเป็นสิ่งที่วิเศษมากๆ

   ถึง...เพื่อนรัก (ต้องขอสงวนชื่อ..แค่เรารู้ว่าเธอคือใครก็พอ)

   ขอบคุณมากนะ...ที่แกคอยอยู่เคียงข้างฉันเสมอมา

 ขอบคุณมากนะ...ที่เวลาแกไม่สบายใจแล้วแกโทรหาฉันเป็นคนแรก

   ขอบคุณมากนะ...ที่เวลาแกเหงาหรือแกไม่มีใครแล้วแกชวนฉันออกไปเที่ยวเป็นเพื่อนแก

 ขอบคุณมากนะ...ที่แกอยู่บ้านคนเดียวแล้วแกชวนฉันไปอยู่เป็นเพื่อน

   ขอบคุณมากนะ...ที่แกชอบทำขนม อาหารให้ฉันกินถึงแม้ว่ามันจะเป็นครั้งแรกของแกก็ตาม

ขอบคุณมากนะเพื่อนรักของฉัน

...แต่ว่าทุกอย่างที่แกทำให้ฉันมันทำให้ทุกวันนี้เรายังมีกันและกันอยู่เสมอ

(ฉันรู้ว่าแกคงจะไม่ได้อ่านหรอก)

ขอบคุณมากนะเพื่อน "รัก"