• เสือยอด
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : weera_sudsang@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-11-26
  • จำนวนเรื่อง : 22
  • จำนวนผู้ชม : 6798
  • จำนวนผู้โหวต : 33
  • ส่ง msg :
weerasud
เจ้าชายส่วยองค์สุดท้าย
Permalink : http://www.oknation.net/blog/weerasud
วันจันทร์ ที่ 10 พฤศจิกายน 2551
บทกวีวิพากษ์ - อย่าหลงกลอภิบาลมารแผ่นดิน...
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 97 , 11:01:04 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลย วีระ  สุดสังข์  บทที่  ๓๔   อย่าหลงกลอภิบาลมารแผ่นดิน...   ทะเลาะกันเหมือนผัวเมียเสียสติ                 ตำหนิกันด้วยถ้อยคำไม่จำกัด ต่างก็อ้างทำเพื่อชาติ  ราษฎร์และรัฐ           เทิดทูนพระมหากษัตริย์ยิ่งชีวิต   ไม่เคยคิดสักน้อยถอยสักก้าว                    ประกาศกร้าว ฝ่ายตรงข้ามมีความผิด ถ้าไม่ใช่ นปช.  ก็พันธมิตร                       สำนึกคิดให้อภัยนั้นไม่....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 ตุลาคม 2551
บทกวีวิพากษ์ - มึงรู้ไหม
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 256 , 19:56:05 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์ บทที่  ๓๓มึงรู้ไหม..? เขาพูดว่า....มึงรู้ไหม  กูหัดดัดจริต                         เล่นละครชีวิต  เป็นตุเป็นตะเป็นพระเอก  เป็นผู้ร้ายหลายคณะ           เป็นขยะ  เป็นของดีของชีวิต มึงมันโง่  มึงไม่รู้  กูดอกนะ                    มึงไม่รู้ศิลปะ  ศิล(ะ)ปิดแต่กูรู้  กูเย่อหยิ่ง  สิ่งกูคิด                     กูปกปิดมึงได้  สนิทตา เหย่...! ไอ้ขี้ข้า  ไ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 18 กันยายน 2551
บทกวีวิพากษ์ - ในโลกแห่งหายนะ
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 188 , 10:20:14 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์ บทที่ ๒๘ในโลกแห่งหายนะ ในโลกแห่งหายนะ,  สกปรก                       แต่ละก๊กแต่ละเหล่า  ดูราวขยะทุกองค์กร ทุกเวลา  ทุกวาระ                      แต่ละคนอยากชนะเหนือมนุษย์ ซื่อก็แค่ลมปากน้ำลายหยด                        แต่ใจคดซ่อนไว้ไม่บริสุทธิ์ทั้งพวกคริสต์  อิสลาม ในนามพุทธ             ก็ตกทรุดต่ำค่าไร้อารยะรักก็แค่ปลายลิ้นส่งกลิ่นรัก            ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 13 สิงหาคม 2551
บทกวีวิพากษ์ - ต้นไม้ชรา
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 346 , 10:57:53 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์ บทที่  ๒๓ต้นไม้ชรา และก็ถึงเวลา  ลุวาระ                               สุดท้ายแห่งสัจจะ  ควรตระหนักว่าชีวิตจำเป็นต้องเว้นวรรค                        นั่นแหละมรรควิถีของชีวิต ยืนอยู่กลางกาลเวลากี่อายุ                         ฝันอาจล่อนกร่อนผุทะลุจิตสัมผัสทั้งศัตรู, รู้จักมิตร                            ทั้งรู้ถูก, รู้ผิด  คิดกว้าง,ลึก ประสบการณ์สั่....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 กรกฎาคม 2551
บทกวีวิพากษ์ "ระแวงโลก"
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 296 , 15:51:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

เสือยอดบุก...! บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์  บทที่  ๒๑ระแวงโลก สร้างรักไม่เต็มรัง  จึงสร้างเกราะ                 ใจเสาะ  ระแวงโลกจ้าละหวั่นขี้ขลาด, กระดูกเปราะ  เพราะฉะนั้น              จึงสวมเกราะป้องกัน  สั่นสะทก ปรากฏตัว  ดวงตาพกอาวุธ                        จับให้หยุดสงบนิ่ง  ยิ่งตระหนกร้อนรน  ด้วยดวงใจที่ไหววก                       สวรรค์นรกอยู่หนใด  ช่างไหววับ นอนไม่หลั....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 11 กรกฎาคม 2551
บทกวีวิพากษ์ - กำเนิดแล้วก็มรณะ
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 290 , 15:21:22 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์  บทที่  ๑๙กำเนิดแล้วก็มรณะ  กำเนิดแล้วก็มรณะ                                   สธุสะ !  ชีวิตนี้ธุลีผงเหลือแต่เพียงชั่วดีที่ดำรง                          อันเทียมหงส์หรือกาค่าวรรณะ           บ้างมุฝัน ให้บรรลุสุคติ                              งามรุจิแจ่มจ้า,  อุสาหะชีวิต  หมายมั่นปลดพันธะ                          จนกระทั่งมรณะก็ไม่พบ บ้างไม่เคยส....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 26 มิถุนายน 2551
ศรีสะเกษทวงคืนเขาพระวิหาร
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 282 , 11:16:22 น.  
พิมพ์หน้านี้

ศรีสะเกษทวงคืนเขาพระวิหาร วีระ  สุดสังข์  ๑. ศรีสะเกษเกษตรวิมานสวรรค์สงบ สะอาด  และงามนิรันดร์             เสมอมา ๒. ผืนไผทพิศาล ณ ท้องนภาประเทืองทั้งมวลก็ล้วนประชา             สิรังสรรค์ ๓. พฤกษ(ะ)ไพรอุดม อเนกอนันต์เสมือนอิศวรประทาน ณ พัน-            ธุธัญญา ๔. เขตสิขรวิหารตระหง่านทิศาอดีตประดับประประบรรดา                 บุรุษบรรพ์ ๕. หวงสิหวง ณ มรดกสวรรค์และแหนสิแหนและเคืองอธรรม์         ผนวกเอา ๖....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 14 มิถุนายน 2551
บทกวีวิพากษ์ "กำเนิดในโลกใบผุ"
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 286 , 12:23:50 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์ บทที่  ๑๘กำเนิดในโลกใบผุ ชีวิตกำเนิดในโลกใบผุ                    แลทะลุวิถี โลกวิกฤติ   อนาคตเอื้อมถึงได้  แต่ไร้ทิศ           และห่มพิษหนาวอยู่ทุกหมู่คณะ หัวใจรักอาจกระพริบ  แต่ริบหรี่          ขณะที่ใจฝ่า  อุสาหะจึงชีวิตล้มลุกทุกระยะ                     บนเส้นทางขรุขระของมนุษย์ บรรดาเรากำเนิดมาด้วยภาระ            เป็นพันธะยุคสมัยดิ้นไม่หลุดสองบ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 27 พฤษภาคม 2551
บทกวีวิพากษ์ "ธุรกิจ"
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 260 , 15:16:32 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ สุดสังข์บทที่ ๑๗ธุรกิจธุรกิจ คิดอะไรก็ให้ชนะ เมื่อปะทะแข่งขันขยันยิ่งกลเม็ดล่อลวง เล่นช่วงชิง ทำทุกสิ่งเพื่อคำว่ากำไรหลงกำไร, ใจจึงดำอำมหิต ซื้อชีวิตขายชีวิตก็คิดได้อยากเป็นยอดนักขายทุกรายไป เป็นเศรษฐีรายใหม่ในกลยุทธ์สู้แล้วรวย, รวยทำไมก็ไม่รู้ ต้องมีอยู่แค่ไหนจึงใหญ่สุดความมั่งมีเหลือเฟือเหนือมนุษย์ คือไฟจุดชีวิตสว่างหรืออย่างไรจึงไม่เคยรู้พอ บริษัท ว่าจำ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 6 พฤษภาคม 2551
บทกวีวิพากษ์ - อสรพิษ
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 273 , 10:41:02 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์ บทที่  ๑๖อสรพิษ มุดหัวเลื้อย, ชูคอแล้วก็ฉก               มันซ่อนใจในที่รก แล้วลอบกัด อสรพิษ  ซ่อนเร้นไม่เห็นชัด             มันคือสัตว์เหลี่ยมเล่ห์เนรคุณ โลกใบนี้กว้างใหญ่ให้ที่พัก               มันไม่รักดินดอนที่นอนอุ่นแผ่นดินเลี้ยงข้าวเกลือเข้าเจือจุน       เหมือนให้รักตักหนุนคุณธรรม แต่มันฉก แต่มันฉวยด้วยโอกาส        ทำลายชาติ  ถือดีตีกระหน่ำม....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 13 เมษายน 2551
บทกวีวิพากษ์ - ที่สุดของวุฒิ
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 757 , 12:15:07 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์  บทที่  ๑๓ที่สุดของวุฒิ  บางที,  ที่สุดของวุฒิ                     ใช่ชนะอคติสิทธิศักดิ์มันเหนือกว่าวุฒิอภิรักษ์                  มันยอมหักไม่ยอมงอต่อใครๆ แม้วัยวุฒิพอกพูนคุณวุฒิ                 เมื่อสูงสุดก็ต่ำสุด  ชำรุดได้ยิ่งประโยชน์แวดล้อมมันพร้อมใจ      ก็เป็นไปตามอคติ  ทิฐิทุกข์ อคติ คือ มนต์ดำอมตะ                   แฝงพละเต็มแก่นใจเผาไม่สุ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 13 มีนาคม 2551
บทกวีวิพากษ์ - ชีวิตโลกอ่อนล้าทุกวาระ
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 218 , 14:08:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์ บทที่  ๑๒ชีวิตโลกอ่อนล้าทุกวาระ  เราถามหาความรักด้วยตรรกะ           ถามวุฒิภาวะ  รติค่าโดยมโนคติ  พิจารณา                    ชีวิตโลกอ่อนล้า ทุกวาระ ย่อยยับ, อัปยศแล้วหย่อมหญ้า         ไฟร้อนลามมา  ทุกขณะลุกโถม โรมแรง  เป็นระยะ               ไฟปะทุแตกปะทะก็ประลัย ทรยุค ลั่นประโคมโหมระทึก             ยิ่งรู้สึกตื่นตระหนกสะทกไหวเห็นตัวเอง,แต่ไม่เห็....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2551
บทกวีวิพากษ์ "โทสะ"
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 282 , 11:43:42 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์  บทที่  ๙โทสะ เรื่องเล็กๆก็ระอุลุโทสะ                         พร้อมปะทะพิพาทประกาศลั่นไม่ยอมแพ้  ไม่อภัย  ใจตีบตัน                ผู้ชนะหนึ่งเดียวนั้น  คือฉันเอง หากฝ่ายใดยอมเสียเปรียบก็เรียบร้อย        เรื่องเล็กน้อยใช้อารมณ์เข้าข่มเหงเป็นเรื่องใหญ่  ไม่ยอมหักทางนักเลง        วางกล้ามเบ่งใส่กันน่าขันนัก ยิ่งมีฝ่ายอื่นแทรกมาแยกยุ                 ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2551
บทกวีวิพากษ์ - ฤดูชีวิต
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 307 , 13:45:57 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ  สุดสังข์ บทที่  ๗ฤดูชีวิต ฤดูหนาวหมอกห่มลมระริก               ใบไม้พลิกพลิ้วมาใบหญ้าไหวหนาวสะทกอกสะท้านทุกก้านใจ        ตระหนกในลมฤดูอยู่ระทึก ธรรมชาติวาดฤดูอยู่ปรกติ                ใบไม้ผลิใบไม้ร่วงช่วงรู้สึกฤดูร้อน ฤดูน้ำก็สำนึก                     เป็นการฝึกผ่านช่วงห้วงฤดู แต่ฤดูชีวิตผิดปรกติ                        โดยมนุษย์อุตริ ยังคงอยู่ลมร้อน ลมร้าย....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2551
อัปลักษณ์
Posted by เสือยอด , ผู้อ่าน : 223 , 09:07:22 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทกวีวิพากษ์ไม่ดีเด่นกว่าบรรดาต้นหญ้าเลยวีระ สุดสังข์บทที่ ๖ ดวงแก้วใสแต่ใจไม่วิสุทธิ์     แม้พระพุทธและพระธรรมงามหมดจดแต่พระสงฆ์และมนุษย์สุดอัปยศ     ยังไม่ยอมละลดภาพอัปลักษณ์เรามิได้ยึดพระธรรมตามพระพุทธ     แต่เราหยุดที่อัตตาตัณหาหลักนำรูปแบบดับทุกข์กรรมทุกสำนัก     แยกนิกายขยายพรรค เป็นหมู่คณะเหมือนคณะศิลปินที่รินโลกย์     ยิ่งดับทุกข์ยิ่งโศกในโลกขยะจึงกำเนิดแล้วก็มรณะ     มิเคยพบสัจจะจากพระธรรมดว....

อ่านต่อ


/2