เที่ยงวันแดดจัดหลังหางพายุลูกใหญ่ผ่านภูเก็ตไปได้ไม่นาน ความรีบเร่งภายในเวลาจำกัดช่วงพักเที่ยงหนึ่งชั่วโมงนัดกับเพื่อนไปหาของอร่อย ๆ ในภูเก็ตกิน เนื่องจากร้านอร่อยในภูเก็ตมีน้อย(ที่จริงร้านขายอาหารมีเยอะแต่ร้านส่วนใหญ่ก็แค่พอแหลกล่ายเท่านั้น ขนาดผมเพื่อนเรียกว่าลิ้นตะเข้แล้วนะ) ร้านไหนที่ว่าอร่อย คนจากที่ไหนก็ไม่รู้จึงตะเกียกตะกายไปกินกันเนืองแน่น

ร้านหมี่อ่าวเก กลางเมืองภูเก็ต เป็นอีกร้านที่เข้าข่ายที่ว่านี้  เป็นร้านขายหมี่ผัดฮกเกี้ยน(ซึ่งก็มีหลายร้านมากในภูเก็ต) รวมทั้งหมี่อื่น ๆ คนแน่นยังกับขอกินฟรี แต่ขอโทษ สั่งอาหารนั่งรอก้นยังไม่ทันอุ่น ยกมาเสิร์ฟละ
"ทะไมมาไวจังวะแก?" กระซิบถามเพื่อนสงสัยว่าผัดสดหรือผัดเสร็จนานแล้ว

รสชาติไม่ขอพูดถึงครับ เพราะมาตรฐานคำว่าอร่อยของคนไม่เหมือนกัน แต่ถ้าใครมาภูเก็ตก็อย่าพลาดร้านนี้ก็แล้วกัน
ผมสั่งผัดหมี่ฮกเกี้ยน จะมีผักกวางตุ้งผัดพร้อมกับหมู หรือซีฟูด มีน้ำขลุกขลิกนิดหน่อยเพราะความอร่อยของมันอยู่ตรงนี้แล

อร่อยอิ่มท้องแล้ว ผีวิญญาณบลอกเกอร์ร้อยตนเข้าสิงภายในบัดดล หยิบกล้องไปคุยกับเจ้าของร้านท่าทางมั่นใจ(ก็กินอิ่มแล้วนี่) สืบถามเจ้าของร้านว่าตกลงอ่าวเกมันมีจริงหรือเปล่า?มันอยู่ตรงไหน? หรือเป็นแค่เรื่องเล่า? เพราะตั้งแต่มาเหยียบภูเก็ตก็เพิ่งจะเคยได้ยินเนี่ยแหละอ่าวเก อยู่ตรงไหนหว่าสงสัยเกย์จะเยอะแบบป่าตองหรือเปล่า?
คุณมาโนชเจ้าของร้านเล่าว่าร้านของแกขายมาตั้งแต่รุ่นคุณปู่ตอนนี้ก็เจ็ดสิบกว่าปีแล้ว แล้วอ่าวเกตอนนี้ไม่ได้เป็นอ่าวแล้วเพราะถมเป็นที่ดินปลูกบ้านของชาวบ้านเป็นชุมชนอ่าวเกนเรียบร้อยโรงเรียนภูเก็ตแล้ว จะเหลือก็เพียงร่องรอยของคลองบางใหญ่ สมัยก่อนเรือสินค้าและเรือประมงสามารถแล่นเข้ามาทางคลองบางใหญ่ ซึ่งอยู่ด้านหน้าชุมชนและจอดเทียบท่าที่หน้าโรงเรียนธรรมสุภาภักดี  (ปัจจุบันเลิกกิจการไปแล้ว)   พื้นที่บริเวณนั้นเป็นปากอ่าวจึงเรียกว่า “อ่าวเก” ส่วนที่ตั้งชุมชนเป็นพื้นที่ด้านตรงข้ามกับคลองบางใหญ่และอยู่ลึกเข้าไปจากแนวถนนตะกั่วป่า จึงใช้ชื่อว่า “ ชุมชนอ่าวเกใน ” ที่เป็นทางออกสู่ทะเลภูเก็ตทางสะพานหิน  แต่ตอนนี้คลองก็ตื้นเขินไม่เหมือนเมื่อนก่อนเหลือเป็นคลองแคบ ๆ มีร้านอาหารริมคลองเกิดขึ้นมากมาย

คุณมาโนช เจ้าของร้าน ชั่วคนที่สามนับจากคุณปู่ . . .

ขากลับก็ถ่ายรูปบรรยากาศร้านและร่องรอยอารยธรรมของข้าพเจ้าในถ้วยบะหมี่ไว้เป็นหลักฐาน ลูกค้ากำลังเริ่มทยอยเข้ามา เพราะตอนเที่ยงถึงบ่ายคนอาจเต็มมาช้าอาจต้องยืนรอนิดนึง หมดเวลาเม้าท์ได้เวลาทำงาน ขับรถกลับไปทำงานสบายอารมณ์ ทางผ่านถ้าเจอร้านโอ๊ะเอ๋ว(ขนมหวานชนิดหนึ่งของภูเก็ต) ว่าจะกินซักหน่อยแต่เวลาไม่พอ เอาไว้วันหลังค่อยไปกิน แล้วจะหิ้วโอ๊ะเอ๋วมาฝากชาวโอเคนะครับ

ร้านหมี่อ่าวเกนี้ อยู่ตรงมุมทางเข้าโรงแรมอินเตอร์ แถวพูลผล อยู่ใจกลางเมืองทางไปเจ้าฟ้า ดูที่แผนที่ก็แล้วกัน

 
ซาก. . . .