ช่วงเวลาแด่นี้  มาจากความคลั่งไคล้ และเพิ่งรับรู้สิ่งใหม่ สดสดร้อนร้อน  แรงบันดาลใจกระตุ้นเพื่อตัวเอง และบ่นให้เหล่ามนุษย์

"แด่กันและกัน" และ

แด่....

มนุษย์ที่กำลังค้นหาสิ่งใหม่ๆ  ในจักรวาลไพศาลนี้ 

- ถ้าหากความดีความชั่ว ที่ไม่สามารถวัดกันได้มีจริง ขอให้สิ่งใหม่ที่ค้นพบได้ บอกกับเราว่ามันช่วยให้เรา (จิต ความรู้สึก...ถ้ามีจริง...หรือถ้าเชื่อว่ามีจริง) ดีขึ้นหรือไม่ทำให้เราชั่วลงไปได้

มนุษย์ที่กำลังรอสิ่งใหม่ๆ ในจักรวาลไพศาลนี้

- ถ้าหากความดีความชั่ว ที่ไม่สามารถวัดกันได้มีจริง ขอให้การรอสิ่งใหม่นั้น ช่วยให้เรา (จิต ความรู้สึก...ถ้ามีจริง...หรือถ้าเชื่อว่ามีจริง) ดีขึ้นหรือไม่ทำให้เราชั่วลงไปได้

มนุษย์ที่กำลังต่อต้านสิ่งใหม่ๆ ในจักรวาลไพศาลนี้

- สิ่งใหม่ที่ค้นพบ ดีไม่ดี ขึ้นอยู่กับความดีความชั่ว ที่ไม่สามารถวัดกันได้มีจริง หากไม่ดี ก็อย่าได้ต่อต้านมากมาย ขอให้รับรู้ว่ามีสิ่งไม่ดีเพิ่มมา และยึดมั่นในความดี ซึ่งประเมิณค่าหรือวัดกันไม่ได้ ต่อไป

มนุษย์ที่กำลังละเลยต่อความรับผิดชอบ ในจักรวาลไพศาลนี้

-  มนุษย์มีความรับผิดชอบด้วยเหรอ?  อะไรบ้าง?

มนุษย์ที่กำลังสบายใจในความมืดบอดต่อการรับสิ่งใหม่ๆ ในจักรวาลไพศาลนี้

- สบายใจแบบนี้ก็ดี

มนุษย์ที่กำลังขาดสิ่งที่แตกหน่อทางความคิด ในจักรวาลไพศาลนี้

- เป็นโชคร้ายและโชคดีของเขา

มนุษย์ที่กำลังคิดว่าโง่เขลา ในจักรวาลไพศาลนี้

- ไม่มีตัวตน มีทั้งดีและไม่ดี ที่ไม่สามารถวัดกันได้มีจริง

ดี คือ เขานั้นแหละคือผู้ค้นพบสิ่งใหม่

ไม่ดี คือ เขานั้นแหละคือผู้ไม่มีตัวตน

มนุษย์ที่กำลังคิดว่าฉลาดล้ำเลิศ ในจักรวาลไพศาลนี้

- ตลกนัก

มนุษย์ที่กำลังขาดโอกาสในการรับรู้  ในจักรวาลไพศาลนี้

- ถมเถ

มนุษย์สามารถมองในสิ่งที่ตนเห็น และสามารถพูดในสิ่งที่ตนเห็น

มนุษย์ไม่สามารถมองในสิ่งที่ตนไม่เห็น และไม่สามารถพูดในสิ่งที่ตนไม่เห็น

มนุษย์ผู้ไม่เห็นแต่มีความเชื่อและศรัทธาอันแรงกล้า  จะเห็น แม้เป็นจินตนาการ และแม้ว่าจินตนาการเป็นสิ่งที่เคยเห็นในกาลอดีต หรือประสบการณ์ จนหลอมรวมด้วยวิธีการกลไกใดของสมองจนคิดว่าเป็นจินตนาการ

มนุษย์ผู้ค้นหาสิ่งใหม่ๆ โดยไม่นึกถึงว่ามีพระเจ้า....เปล่าประโยชน์

พระเจ้าคือทุกสิ่งที่มนุษย์กำลังเรียนรู้ซึ่งเป็นแค่ 1 ในสิ่งที่ไม่รู้จบ

มนุษย์...หากมีความดีความชั่ว ซึ่งไม่สามารถวัดกันได้มีจริง

นำสิ่งที่ค้นหามาใหม่ได้นั้นพัฒนามนุษย์ด้วยสิ่งใหม่ๆนั้น ในด้านดีๆ หากผู้นำมาใช้รู้จักความดี

ก็คงดี

แด่สุดท้าย... มนุษย์ผู้ขาดความรักและความอบอุ่น

ธรรมชาตินั้นแลให้ความอบอุ่น

แลมนุษย์ด้วยกันนั้นให้ความรัก

จาก มั่วนิรันดร์

ปล. แด่ผู้มั่วนิรันดร์ ขอให้มั่วแล้วเป็นด้านดี นิรันดร์ หากว่าความดีความชั่ว ซึ่งไม่สามารถวัดกันได้มีจริง