มันเป็นการเริ่มต้นเขียนไดอารี่ขึ้นครั้งแรกของแป้ง แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้เริ่มเพราะความตั้งใจ และรู้สึกดีเลย มันเป็นเพียงเพราะความชอบในการเขียน และอยากระบายความรู้สึกทั้งหมดในตอนนี้ก็เท่านั้น มันคงเป็นเรื่องน่าเบื่อสำหรับความรักที่คงไม่มีวันจบสิ้น.....เพราะทุกอยางที่เริ่มจากคำว่ารัก มักจะรวมถึงความเจ็บปวดไว้ด้วยเสมอ แต่ทำไมนะ ทำไมเรามองไม่เห็นมันตั้งแต่ครั้งแรก ที่เราจะทำความรู้จักกับคำว่า  รัก
    แป้งไม่ได้คาดหวังอะไรกับไดอารี่นี้ เพียงแค่อยากบอกความรู้สึกที่มีผ่านไปให้ถึงคที่เรารัก หรืออย่างน้อย ก็แค่หาคนที่พูดคุยเรื่องราวต่างๆได้ เพราะมันอึดอัดเหลือเกิน

   ความรู้สึกทั้งหมดตอนนี้มันเริ่มจากประมาณ 2 สัปห์ดาก่อน แป้งมีคนรักแล้ว เราคบกันมา 4 ปี แต่ทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะตัวแป้งเอง และเรื่อองราวมันเริ่มจากคำว่า "พลาด"  แต่เราก็ก็พยายามทำให้มันมีวันนี้มาจน เมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน น้องพยายามติดต่อปะป๊าทุกทางแต่ก็ไม่สามารถติอต่อได้ ทั้งโทรศัพท์ ป๊าก็ไม่รับ โทรเข้าบ้านก็ไม่รับ เอ็มก็ไม่ออน เมลล์ก็ไม่ตอบ จนแป้งรู้สึกว่าทำไมมันเป็นแบบนี้ และแป้งก็รู้ดีว่าปะป๊ารับรู้ทุกอย่างที่แป้งติดต่อไป แต่ ทำไม น้องทำอะไรผิด ทั้งๆที่ครั้งสุดท้ายที่เราคุยกันทุกอย่างมันยังปกติอยู่ จนวันนึงแปงรู้ว่าป๊ากลับเมืองเลย แป้งโทรเข้าบ้านที่เมืองเลยก็ไม่ติด มือถือก็ไม่ติด โทรทุกวัน จนวันที่ป๊ากลับอุดดิด ก็ไม่ติดต่อน้อง วันนั้นที่แป้งทนไม่ไหว จนต้องไปขอร้องจิ๊บให้ไปตามหาปะป๊าให้ ปะป๊ารู้มั้ยว่าน้องรู้สึกยังไง กับสองอาทิตย์ที่มันทรมานเหลือเกิน แป้งได้คุยกับป๊า และรับรู้เหตุผลที่งี่เง่ามากที่สุด คือ ย่าพี่ไม่ชอบเรา ทั้งๆที่น่าจะบอกตั้งแต่ สี่ปีที่แล้ว เพราะเหตุผลแค่นี้เองที่ทำให้ปะป๊าทิ้งน้อง มันเป็นเหตุผลที่สมกับลูกผู้ชายมาก หลังจากคุยกันแล้ว ความรู้สึกที่แป้งได้รับคือป๊าเปลี่ยนไป ป๊าบอกว่าติดเพื่อน ป๊าให้ทุกเหตุผลที่มันไม่ใช่เลย แป้งไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ว่าทำไม ทำไมเราต้องรักกัน ทั้งๆที่ ห่างกันขนาดนี้ ทุกอย่างมันเพราะความห่างใช่มั้ย หรือเพราะป๊าไม่รักน้องแล้ว ป๊าถึงไม่รู้สึกอะไร ไม่เสียใจ ทั้งๆที่ป๊าบอกให้เรากลับไปเหมือนเดิม แต่แป้งก็รู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม แป้งทำใจไม่ได้ รับไม่ได้ ไม่รู้จะทำไงดี

  ใครรู้ว่าควรทำยังไงช่วยแป้งทีได้มั้ยคะ ตอนนี้แป้งนอนไม่เคยหลับเลย ร้องไห้ทุกวัน กินข้าวไม่ได้ เหมือนคนบ้า ฟุ้งซ่าน ไร้สาระ ไม่เป็นอันอ่านหนังสือทั้งที่สอบ มันโง่มากใช่มั้ย แต่มันไม่รู้จะทำยังไง มันทำอะไรไม่ถูก มันเหนื่อยเหลือเกินกับความพยายามที่ต้องทำคนเดียวเพื่อนคนสองคน ทำไมแป้งต้องรักป๊า แล้วทำไมป๊าไม่รักแป้ง แล้วป๊ามาให้เรากลับเป็นเหมือนเดิมทำไม ทั้งๆที่ป๊าก็รู้ว่ามันแย่มากสำหรับเรา แต่แป้งก็โง่ที่เชื่อทุกอย่างที่ป๊าบอกกว่าเพื่อเรา ทั้งๆที่มันเพื่อป๊าคนเดียว

    แป้งต้องทำยังไง ใครรู้บอกได้มั้ย ทำไมต้องมีความรัก ทำยังไงให้ไม่ต้องรักมากมาย ทำยังไงดี