ใครบ้างไม่ต้องการความสุข?....ยกมือขึ้น

,,,,ไม่มีเลยเหรอ,,,,

ใครบ้างต้องการความทุกข์?...ยกมือขึ้น

,,,,ไม่มีคนยกมืออีกแล้ว

คนเราล้วนแต่รัก-ชอบความสุข     และเกลียด-ไม่ชอบความทุกข์

พอเกิดทุกก็ยินดีพอใจ หวงความสุข ต้องการให้ความสุขคงอยู่ตลอดไป

พอความสุขมลายหายไป ก็เสียใจ หาทางให้ความสุขเกิดอีก

พอมีความสุข ก็อยากให้สุขขึ้นไปอีก ดิ้นรน แสวงหาความสุขที่ยังไม่เกิดลงมือทำอะไรต่อมิอะไร

สารพัดเพียงเพื่อให้มีความสุขตามที่ตนเองต้องการ

พอเกิดความทุกข์ก็ไม่ยินดีไม่พอใจ อยากให้หายทุกข์หาทางผลักใส

ทำลายความทุกข์ ให้ดับสิ้นไป

ไม่น่าเชื่อเลยว่า บางคนลงมือทำสิ่งที่เลวร้ายที่สุด เพียงเพื่อให้ตัวได้รับความสุข

เพียงเพื่อตัวเองหายจากทุกข์ เพราะคนเราไม่รู้ว่า

...ที่จริงแล้วความสุขนั้น ไม่อาจเกิดขึ้นกับเราตลอดเวลา

ไม่รู้ว่า...มีจริงแล้วความสุขนั้นล้วนแต่ทำให้เราต้องรนเพื่อให้ได้สุข เพื่อหนีทุกข์

ไม่รู้ว่า...ที่จริงแล้วทุกสิ่งทุกอย่างที่เราเห็นว่าเป็นสุขนั้น จะไปเจอลงเป็นทุกข์

ไม่รู้ว่า...ที่จริงเรากำลังถูกความสุขหลอกลวง จนในที่สุดเราต้องตกลงไปอยู่ในความทุกข์

ตราบนานแสนนาน

ไม่รู้ว่า...ความสุขที่แท้จริง ที่ไม่หลอกลวงให้เราตกลงไปอยู่ในวังวนของ

ความสุข ความทุกข์ไม่รู้จักจบจักสิ้น

เมื่อ2-3 วันที่ผ่านมา วิวได้มีโอกาสไปจำศีล ที่วัดเขาแตงอ่อน อำเภอศรีราชา  ก้าวแรกที่เดินเข้าไป

เราก็ได้สัมผัสกับบรรยาอันรกาศอันร่มรื่น และร่มเย็น วัดนี้เป็นวัด

ที่สวยงามตามธรรมชาติ เหมาะแก่การเป็นที่พึ่งพิงทางใจ

แต่ที่วิวเข้าวัดนั้นไม่ได้เป็นเพราะวิวทุกข์ร้อนใจอะไรหรอก

นะคะ แต่ วิวแค่ต้องการความสงบกายสงบใจ

การปฏิบัติตน ณ ที่แห่งนี้ก็เหมือนๆกับการจำศีลที่วัดอื่นๆทั่วไป

วิวต้องนุ่งขาว ห่มขาว กินข้าวเอเดียว

ละซึ่งความสบายทั้งปวง ต้องทำวัติเย็นตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ถึงสามทุ่ม

ทำวัติเช้าตั้งแต่ตีสี่ ถึงตีห้าครึ่ง และกวาดลานวันตอนหกโมงเช้า ฉันข้าว เก้าโมง ทำวัติเท่ยงอีกสองชั่วโมง

แล้วกวาดลานวัดอีกทีตอนบ่ายสามโมงครึ่ง แล้วจึงรับนำปาณะได้ตอนบ่ายสี่โมง

หลังจากนั้นก็เป็นเวลาทำวัติเย็นหนึ่งทุ่ม

และทุกๆครั้งที่ทำวัติก็จะมีการนั่งสมาธิเพื่อพึ่งระรึกถึงตัวถึงตนของตนเอง

นี่แหละเป็นขั้นตอนที่ทำให้มนุษย์เรารู้จักปล่อยวาง

ทุกอย่างที่วิวได้ทำวิวไม่รู้หรอก ว่าวิวได้บุญหรือไม่ และได้มากน้อยแค่ไหน

แต่วิวรู้แค่ว่าวิวทำแล้ววิวสุขใจ รู้สึกตัวเบาอย่างบอกไม่ถูก

งั้นวันนี้วิวก็ขอเอาบุญมาฝากเพื่อนๆทุกคนเลยนะค่ะ

หากเพื่อนๆพอจะมีเวลาว่างก็ลองเข้าวัดจำศีล ทำสมาธิดู รับรองได้เลยว่า

เพื่อนๆจะได้รับความสุข อย่างอิ่มเอม

การลงทุนที่สำคัญของชีวิตก็คือ “การเจริญสติ” ที่หากหวังจะได้มาซึ่งกำไรก็จะต้องทำอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ ด้วยการรู้เท่าทันกายใจในทุกขณะ รู้เท่าทันชีวิตไม่ประมาทในเหตุ

หากเราลงทุนด้วยการเจริญสติอย่างสม่ำเสมอ เราก็จะได้รับกำไรจากการลงทุนเป็น “บารมี” ที่สะสมเพิ่มขึ้นทีละน้อย และการมีชีวิตอยู่กับปัจุจุบัน มีใจรู้ตื่นและเบิกบานก็จะไม่พบกับการขาดทุน