ทำไมประเทศชาติของเราดูชะงักงัน ไม่เดินหน้าพัฒนาไปอย่างราบรื่น ดังนานาประเทศที่เป็นอยู่ขณะนี้ ทั้งๆที่ภูมิปัญญาของคนไทยเราก็มิได้น้อยไปกว่าใคร โดยเฉพาะภูมิภาคเดียวกันนี้ ที่เราเคยภูมิใจในโอกาสจะก้าวสู่ความรุ่งโรจน์เป็นผู้นำ

หรือว่าสภาวะ บรรยากาศที่รับรู้กันอยู่ปัจจุบัน เราได้ย่างก้าวมาอยู่ในห้วงวงของ “กลียุค” มีแต่ ความโหด ป่าเถื่อน ถ่อย จิตใจไร้คุณธรรม คนส่วนใหญ่มัวเมาอยู่ในอกุศลกรรม หมกมุ่นในอบายมุข คนดีมีอยู่เพียง ๑ ใน ๔ เท่านั้น

จึงทำให้น้ำดีๆ มากกว่าน้ำเสียๆ คนดีๆมีภูมิปัญญาไม่สามารถเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารบ้านเมือง หรือมีโอกาส ก็เข้ามาเป็นแกะดำ คนดีในหมู่ชนพาล จนไม่พอจะมีแรงให้น้ำเสียเจือจางลงได้

ถ้าถึงกลียุคจริง เราจะยืนดูโดยไม่ทำอะไรเลยหรือ? เช่นนั้นแม้ยังไม่ถึงก็ยิ่งกว่ากลียุคเสียอีก ถ้านิยามของกลียุคคือ คนดีมีอยู่น้อยเพียงเศษหนึ่งส่วนสี่ แต่ถ้าคนดีๆทำตามหน้าที่ของตนเองอย่างเต็มที่ เชื่อว่าจะสามารถดึงอีกสามส่วนมาเป็นพวกเพิ่มได้ จนอัตราส่วนฝ่ายดีมากกว่า

ผู้ที่ต้องเป็นผู้เริ่มนำในการทำหน้าที่คือ “ผู้นำทางจิตวิญญาณ” และ “ผู้นำทางการบริหารชาติ” ท่านเหล่านี้หมายถึง พระ และ นายกรัฐมนตรี

. 

.

พระ  พระกับวัดเป็นสิ่งมีค่าคู่สังคมไทยมาช้านาน ใกล้ชิดกับฆราวาสผู้ครองเรือน หากศึกษาพุทธศาสนานำหลักธรรมที่ถูกต้องตามพุทธิปัญญามาถ่ายทอด ก็จะทำให้ประชาชนทั่วไปเกิดปัญญา มีหลักโดยอาศัยแสงธรรมเป็นประทีปส่องทางชีวิต ไม่ให้หลงผิดไปสู่อบายภูมิ มีกำลังกายใจร่วมพัฒนาชาติ

.

หน้าที่ของพระต้องศึกษาหลักแท้ในศาสนา ชีนำคนให้ “ทำความดี ละเว้นชั่ว ทำจิตใจให้ผ่องใส” เป็นตัวอย่างที่ถูกต้อง มิใช่มัวเมาในลาภสักการะ เป็นกาฝากศาสนา ดังเป็นข่าวแม้จะมีส่วนน้อยก็มิควรให้เกิดอาทิ กราบฤๅษี ธุดงค์กาม ธุดงค์สุรา ผิดศีลผิดวินัย จนเป็นโลกวัชชะไปทั่วตามสื่อ

ผู้นำประเทศ  นายกรัฐมนตรี ต้องประกอบไปด้วยกายกิริยาแห่งภูมิปัญญา ความใส่ใจที่จะแก้ไขปัญหา ลดละเลิกความอาฆาตส่วนตนให้อภัย ไม่เชื่อโชคลางมากกว่าความจริงถึงขนาดไปอิงกับราหู  มุ่งทำงานสนองนโยบายไม่ละเมิดนิติธรรม ไม่หวังผลระยะสั้นเพียงเพื่อตนและพวกพ้อง ทั้งนี้ก็เพื่อชาติและประชาชนเป็นสุข

คำพูดของผู้นำประเทศ ต้องเป็นไปเพื่อสมานฉันท์ สร้างสรรค์ให้คนดีๆมีกำลังใจ ที่จะให้ทุกภาคส่วนประสานงานกันได้อย่างสนิทมากกว่าลักษณะประสานงาดังที่เห็นๆ

ถ้าทั้งพระและนายกรัฐมนตรีรู้บทบาทหน้าที่ ชาติและประชาชนก็จะไม่ก้าวล่วงไปสู่ประตูแห่งความเสื่อม ไร้ทัศนะอับปัญญาดังที่มีให้เห็นเช่นกันอยู่เนื่องๆ ทั้งเรื่องงูๆ  ราหู และปลาไหล เป็นต้น

.

.

.

สิ่งใดเกิดแต่เหตุสิ่งนั้นย่อมดับไปเพราะเหตุ  กลียุคเกิดได้เพราะไม่ทำตามหน้าที่ดังกล่าวมา เราก็ต้องมี “ธรรม” โดยไม่ต้องไปนำธรรมอะไรมาเลย หน้าที่นั่นเอง “ธรรมคือหน้าที่”

มาร่วมกันสำรวจกันดีไหมครับว่า เราหรือใครๆทำหน้าทีกันดีหรือยัง ก้าวก่ายหรือออกนอกกรอบไปมากเพียงใดแล้ว ทั้งรัฐบาล ฝ่ายค้าน ทหาร องค์กรภาคเอกชน พระ และประชาน ถ้ามีก็เตือนสติกัน ยอมรับฟังซึ่งกันและกันจะทำให้สิ่งร้ายๆกลายเป็นดีขึ้นมาได้.

.

ผมเชื่อครับ “หน้าที่” ถ้าทุกคนรู้และทำตามหน้าที่อย่างสมบูรณ์เราจะพัฒนาไปสู่โลกาภิวัตฒน์ภายใต้พื้นฐานธรรมาภิวัตฒน์ “กลียุค” ก็ไม่กล้าถามหาประเทศไทย

ภาพจากอินเตอร์เน็ต  (ขอบคุณทุกแหล่งที่มา)