.

ถ้าไฟโอลิมปิก เป็นอมตะไม่มีวันดับ ก็จะไม่มีวันจุดขึ้นมาใหม่  แต่นี่เป็นสัจจะธรรม มีจุดมีดับทุกครั้งของเทศกาลไฟโอลิมปิกได้สอนอะไรหลายๆอย่างให้กับมวลมนุษยชาติ นอกไปจากการกีฬานั่นคือการสอนให้เห็นถึง “เกิด แก่ เจ็บ ตาย” ว่าเป็นเรื่องธรรมดา

การเกิดแก่เจ็บตาย  ทุกช่วงของชีวิตล้วนมีความสำคัญ แต่ที่สำคัญมากกว่า ก็เห็นจะเป็นช่วงของการมีชีวิตอยู่ นับตั้งแต่ปฏิสนธิจนถึงลมหายใจสุดท้าย ก็คล้ายๆกับไฟที่จุดแล้วต้องดูแลอย่าให้ดับเมื่อไม่ถึงเวลา

ช่วงของการมีชีวิต ต้องทนอยู่กับโลกธรรม๘ ทั้งส่วนที่พอใจและไม่พอใจ มากบ้างน้อยบ้างตามแต่ใครจะประสบไวหรือช้า ทุกคนต้องพบครบแน่นอน นี่คือความจริงทั้ง ๒ ส่วน

๑. โลกธรรมฝ่ายอิฏฐารมณ์ คือ ฝ่ายที่มนุษย์พอใจมี  ๔ เรื่อง คือ
- ได้ลาภ หมายความว่า ได้ผลประโยชน์ ได้ทรัพย์สินเงินทอง ได้บ้านเรือนหรือที่สวน ไร่นา
- ได้ยศ หมายความว่า ได้รับแต่งตั้งให้มีฐานันดรสูงขึ้น ได้ตำแหน่ง ได้อำนาจเป็นใหญ่เป็นโต
- ได้รับสรรเสริญ คือ ได้ยิน ได้ฟัง คำสรรเสริญคำชมเชย คำยกยอ
- ได้สุข คือ ได้ความสบายกาย สบายใจ ได้ความเบิกบาน ร่าเริง ได้ความบันเทิงใจ

๒. โลกธรรมฝ่ายอนิฏฐารมณ์ คือ ฝ่ายที่มนุษย์ไม่พอใจมี  ๔ เรื่อง คือ
- เสียลาภ หมายความว่า ลาภที่ได้มาแล้วเสียไป
- เสื่อมยศ หมายถึง ถูกลดความเป็นใหญ่ ถูกถอดออกจากตำแหน่ง ถูกถอดอำนาจ
- ถูกนินทา หมายถึง ถูกตำหนิติเตียนว่าไม่ดี มีใครพูดถึง ความไม่ดีของเราในที่ลับหลังเรียกว่าถูกนินทา
- ตกทุกข์ คือ ได้รับความทุกข์ทรมานกายทรมานใจ

จึงควรที่ทุกคนจะได้พิจารณาในวันนี้ว่า สิ่งที่เกิดอยู่ขณะนี้ มิได้เป็นเช่นนี้ตลอดไป มีได้ก็ต้องมีเสีย มีเสียก็ต้องมีได้ ไม่ควรประมาท อยู่ที่ว่าเราจะให้ช่วงเวลาที่เราต้องการอยู่กับเรานานๆได้อย่างไร

เมื่อได้เห็นถึงความไม่เที่ยงดังนี้แล้ว นักการเมืองทั้งหลายจะมัวทะเลาะ กันอยู่ทำไม น่าจะหันหน้ามาพิจารณาร่วมกัน เพื่อให้โลกธรรมฝ่ายดีได้เกิดขึ้นในประเทศไทย  ประเทศไทยเกิดขึ้นมาแล้วก็มีโอกาสดับได้ไม่ต่างอะไรกับไฟโอลิมปิก แต่ช่วงที่อยู่นี้เป็นหน้าที่ของเรามิใช่หรือที่จะประคองไม่ให้ประเทศไทยดับ

เพราะไฟโอลิมปิกจะดับ  ทุกคนรู้  แต่การดับของไฟโอลิมปิกถือเป็นเรื่องสำคัญดับไม่ได้ ถ้าจะมาดับในประเทศไทยก็จะทำให้ชาวโลกมองในแง่ลบทันที  ไฟนั้นจึงไม่ดับที่ประเทศไทยและผ่านไปด้วยดี ด้วยความร่วมมือของทุกฝ่าย แต่ถ้าไฟโอลิมปิกเป็นอมตะไม่ไม่วันดับ ก็คงไม่เห็นภาพความร่วมมือกันดังที่ผ่านไป

นักการเมืองก็อย่ามองประเทศไทยแคบๆ มองให้กว้าง มองให้เหมือนโอลิมปิก ว่าตอนนี้ทั่วโลกเขากำลังมองเราอยู่เช่นกัน เราลองมาร่วมมือกันประคับประคองประเทศให้ก้าวหน้ามิให้ดับ ให้เหมือนกับที่เราประคับประคองมิให้ไฟโอลิมปิกดับจะไม่ได้เชียวหรือ ประเทศไทยก็ไม่ได้เป็นอมตะเหมือนกัน

ดีแล้วที่ไฟโอลิมปิกจะดับ  เราจึงได้เห็นความรักความสามัคคีของคนไทยที่ดูแลไม่ให้ดับ

นักการเมืองก็อย่าคิดว่าประเทศไทยจะไม่ดับ มิฉะนั้นก็จะประมาทไม่สนใจดูแลประเทศ คงจะปล่อยไปตามยถากรรม

ภาพจาก    สถานีวิทยุซี.อาร์.ไอ ปักกิ่งภาคภาษาไทย