หลังจากผ่านการลงมติเลือกประธานสภาผู้แทนราษฏร เมื่อวันที่ ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๕๑ สื่อมวลชนได้นำเสนอความคิดเห็นทั้งจากผู้ที่ได้รับเลือก ผู้ไม่ได้รับเลือก ผู้เลือก และผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียกับกิจกรรมนี้โดยถ้วนทั่ว

คำพูดของ “ว่าที่ประธานสภาผู้แทนราษฏร” คนใหม่ นายชัย ชิดชอบ หากฟังผ่านๆไปก็จะดูเหมือนเป็นคำชมอย่างเดียวที่มอบให้นายบรรหาร ศิลปอาชา หัวหน้าพรรคชาติไทย อดีตนายกรัฐมนตรี ว่าเป็นผู้มีความรู้ความสามารถมาก ถึงได้เป็นหัวหน้าพรรคมาอย่างยาวนาน และก็รู้จักนิสัยกันดี ด้วยเคยอยู่เป็นลูกพรรคมาก่อน

แต่มีอยู่ช่วงหนึ่งของคำพูดที่ดูจะเป็นทั้งคำตำหนิและคำด่าอย่างสุภาพที่มีเจตนาส่งตรงถึงหลายๆคนโดยเฉพาะ “นายบรรหาร”

เขาได้ตอบคำถามถึงความเหมาะสมที่ได้มาเป็นว่าที่ประธานสภาฯ ก็เพราะมีความซื่อสัตย์สุจริต ผลงานเป็นที่ประจักษ์มานาน นับแต่เริ่มเป็น ส.ส. สมัยแรกๆ เมื่อปี ๒๕๑๒  โดยเฉพาะการประชุมสภาฯแต่ละครั้ง “ไม่เคยขาดการประชุม”

จะด้วยเจตนาหรือไม่ก็ตาม นี้ถือเป็นคำตำหนิและคำด่าอย่างสุภาพแรกที่ออกมาจากว่าที่ประธานสภาฯ ถึงบรรดาสมาชิกสภาฯ กับลักษณะนิสัยไม่ทำตามหน้าที่หนีประชุมอยู่บ่อยๆ

บ้างมาแล้วอยู่ไม่ตลอดดอดหนีไปธุระที่อื่นก่อนจบวาระ ก็ถือว่าทำหน้าที่ไม่สมบูรณ์ ขาดภาวะผู้นำ ไม่ให้ความสำคัญของของสภา ก็เท่ากับไม่ให้ความสำคัญต่อประชาชนด้วยเช่นกัน

คนแรกที่ควรได้รับเจตนาตำหนิและด่าอย่างสุภาพนั้นคือ นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี และรมว.กลาโหม ที่วันลงมติเลือกประธานสภาผู้แทนราฏร นายกฯไม่ได้อยู่ใช้สิทธิ์  แถมทำผิดระเบียบฝากซองคะแนนให้นายพิฑูรย์ พุ่มหิรัญ เลขาธิการสภา ไปลงคะแนนแทน เมื่อถูกปฏิเสธและรู้ว่าผิดก็ยังดื้อดึงไปฝากต่อให้กับ นายแพทย์สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี รมว. การคลัง สุดท้ายก็ลงคะแนนไม่ได้เพราะผิดระเบียบที่เจ้าตัวต้องดำเนินกาเองเพราะเป็นความลับ

คนต่อมาคือ นายบรรหาร ศิลปอาชา หัวหน้าพรรคชาติไทย ที่อ้างติดภารกิจ ไม่สามารถเข้าร่วมประชุมได้ในวาระสำคัญนี้ ก็แสดงให้เห็นความ “เห็นแก่ตัว” ที่มองการประชุมสภาเป็นเรื่องรอง แม้จะไม่ออกเสียงตามมติของพรรคร่วมรัฐบาลที่ตกลงกันใว้ ก็ควรต้องเข้าร่วมประชุม เพราะเป็น “หน้าที่”

กลุ่มต่อมาคือ ส.ส. ของพรรคประชาธิปัตย์ ฝ่ายค้านที่มี ๑๖๔ คน แต่มาร่วมประชุมเพียง ๑๕๖ คน แล้วอีก ๘ คนไปทำอะไรที่ไหน สำคัญมากฉะนั้นหรือ และรวมถึงอีกหลายๆ ส.ส. ที่มีพฤติกรรมเช่นเดียวกันนี้

ผู้แทนราษฏร งานสำคัญหนึ่งที่ไม่ยิ่งหย่อนกว่างานใดคือ “การเข้าร่วมประชุมสภาฯ” ให้ครบทุกครั้งและอยู่ร่วมตลอดแต่ต้นจนจบ หากละเลยแล้วจะทำงานใหญ่ให้กับพี่น้องประชาชนได้อย่างสมบูรณ์ได้อย่างไร จึงต้องควรให้ความสำคัญกับงานในสภามากกว่านอกสภา หรือว่างานนอกสภาเป็นงานถนัดและดังไวกว่า

ดังกล่าวมาแล้วว่า จะด้วยเจตนาหรือไม่ที่ออกมาจากปากของ นายชัย ชิดชอบ หากเป็นข้อมูลจริงตามที่เจ้าตัวกล่าวอ้างว่าไม่เคยขาดประชุมสภาฯเลย ก็ถือว่า “ว่าที่ประธานสภาฯ” คนนี้ดีกว่าหลายๆคนที่ตำหนิเขา บ้างก็ว่า “จะคุมสภาไม่อยู่” 

เขาผู้นั้นคือ “นายบรรหาร” เพราะวันนั้นเขาออกมาวิพากษ์คนอื่นแต่ตัวเองมิได้เข้าร่วมประชุมสภาฯ

เขาก็ยังดีกว่านายกรัฐมนตรี สมัคร สุนทรเวช ที่ไม่ได้อยู่ลงคะแนนเสียง แต่ก็ไม่เคยขาดที่จะออกอากาศรายการ “สนทนาประสาสมัคร” ทุกเช้าวันอาทิตย์ รายการที่บางคนบ่นว่าปากท่านนายกฯ ร้ายกว่า “นาร์กีส”

ดีกว่า ส.ส. ลูกหาบ ที่ไม่มีงานอะไรที่เป็นประโยชน์กับสังคมประชาชนแล้วยังมาขาดไม่ร่วมประชุมอีก

ส.ส. แบบนี้ผมขอเรียกว่า “ส.ส. บาป” เพราะไม่มีธรรมะ คือไม่ทำตามหน้าที่ให้สมบูรณ์

และผมก็ขอตำหนิท่านว่าที่ประธานสภาผู้แทนราษฏรคนใหม่ไว้ด้วยความเคารพครับว่า จะดีหรือไม่ดีอย่างไรต้องให้คนอื่นเขายกย่องประกาศสรรเสริญ ด้วยผลงานที่เขาประจักษ์ประทับใจ มิใช่ท่านนำความดีของท่านมาป่าวประกาศยกยอตนเองแบบนั้นตามที่กล่าวเบื้องต้น

ท่านก็อายุมากเป็นผู้ใหญ่เป็นบิดาของอดีตรัฐมนตรี “เนวิน ชิดชอบ” และยังเป็นว่าที่ประธานสภาอันทรงเกียรติอีกด้วย คงจะจำและเข้าใจกับคำนี้ได้เป็นอย่างดี

“กลองดีต้องมีคนตีให้ดัง กลองดังเองโบราณเขาถือว่า อัปมงคล”