.

ต้องขอแสดงความดีใจและเสียใจ ไปพร้อมกันกับพี่น้องชาวจังหวัดระยอง และทุกคนที่เป็นห่วง “ปี่” ที่หายไปจากรูปปั้นของพระอภัยมณี บริเวณอนุสาวรีย์สุนทรภู่ หมู่ ๑ ต.กร่ำ อ. แกลง เมื่อวันที่ ๑๙ พฤษภาคม ๒๕๕๑ ที่ผ่านไป

ผมมีทั้งสองอารมณ์ ในเรื่องเดียวกันโดยเริ่มจาก “ดีใจ” ต่อด้วย “เสียใจ” ไปตามลำดับ

“ดีใจ” ที่ได้ “ปี่ของเดิม” ซึ่งสร้างมาตั้งแต่วันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๑๒ เป็นเวลาเกือบจะสี่สิบปี กลับคืนมาภายในระยะเวลาเพียงสามวันแม้จะด้วยเหตุบังเอิญจากการพบของชายผู้ยึดอาชีพขี่ซาเล้งเก็บของเก่าขาย โดยอ้างว่าพบจากกองขยะที่อยู่ห่างอนุสาวรีย์เพียง ๓ กิโลเมตร นำมามอบให้กับตำรวจ

“ดีใจ” กับผู้พบปี่พระอภัยในกองขยะ “นายสมบูรณ์ ใสแสง” ที่แม้จะเป็นชาวกบินทร์บุรี ปราจีนบุรี ผู้มีอาชีพหาของเก่า ก็ยังได้มีโอกาสสร้างความดี ซึ่งจะได้รับเงิน ๒ หมื่นบาทเป็นรางวัลชี้เบาะแสพร้อมกับประกาศนียบัตรให้อีกด้วย

“ดีใจ” กับพี่น้องชาวจังหวัดระยอง ที่หลายๆภาคส่วนหันมาให้ความสนใจ “อนุสาวรีย์สุนทรภู่” แถมได้รับการโฆษณาฟรีเกือบทุกสื่ออย่างกว้างขวาง จากที่บางคนรู้สึกเฉยๆกับวัน “พิธีบวงสรวง ดวงวิญญาณสุนทรภู่” ที่จะมีขึ้นในวันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๕๕๑ นี้ จนได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นอย่างกว้างขวางโดยไม่ต้องจ้างโฆษณา

“ดีใจ” กับผู้ดูแลอนุสาวรีย์และผู้เกี่ยวข้องที่เทศบาลจะได้นำกล้องวงจรปิดพร้อมไฟฟ้าไปติดตั้งให้ ต่อไปก็จะได้มีตาวิเศษของช่วยบันทึกตรวจสอบ พร้อมให้แสงสว่างยามค่ำคืน

“ดีใจ” ที่กรมศิลปากรจะได้หันมาให้ความสนใจสถานที่สำคัญๆ แม้จะไม่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เพื่อให้รอดพ้นการทำลายของผู้เห็นแก่ตัวหรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์

“เสียใจ” และ “เสียดาย” ถ้าหากปี่นั้นไม่ได้กลับคืนมา…ย้ำ...ถ้า...!!!

“เสียใจ” และจะยิ่งเสียใจ ถ้ากรณี “ปี่พระอภัยมณีหาย” ครั้งนี้เป็นการจัดฉาก เพื่อสร้างสถานการณ์ หวังการโฆษณาฟรี ซึ่งก็ได้ผลไปแล้ว

สิ่งที่จะทำให้เชื่อได้ว่าเป็นการจัดฉาก ซึ่งอาจจะเป็นการกระทำของคนบางกลุ่มที่หวังดีประสงค์ร้ายก็ได้โดยที่ผู้หลักผู้ใหญ่ไม่รู้เรื่องด้วย (ถ้ารู้ก็แย่ล่ะ)

ประการแรก เหตุการณ์เกิดก่อนที่จะถึงวันพิธีบวงสรวงในเดือนมิถุนายน ๑ เดือน โดยระยะเวลาดังกล่าวผู้กระทำได้วางแผนไว้แล้วว่าถ้าไม่เกิดข่าวครึกโครมอย่างกว้างขวางก็จะยืดระยะเวลาการได้มาซึ่งปี่ออกไปอีกระยะหนึ่งแต่นี้ได้ผลเกิดคาดจึงได้ปี่คืนมาภายใน ๓ วัน เพราะระยะเวลา ๑ เดือนเป็นระยะเวลาที่จะให้กรมศิลปากรสามารถสร้างปี่ขึ้นมาทดแทนได้ ซึ่งนั่นหมายถึงว่าพอถึงวันก็อาจจัดการแสดงใหม่โดยให้เกิดการพบโดยอัศจรรย์ แต่เมื่อได้ผลการโฆษณาออกมาอย่างกว้างขวางเกินคาด ทั้งโทรทัศน์  หนังสือพิมพ์ วิทยุ โดยเฉพาะสื่ออินเตอร์เน็ต  ก็พอใจ จึงล้มเลิกไปเพราะอาจดูไม่สมจริง

ประการต่อมา การฉกปี่ครั้งนี้ ไม่มีจุดใดเสียหายมากนักนอกจากนิ้วของพระอภัยซึ่งเป็นความจำเป็นต้องทำเพราะยึดปี่อยู่ แต่ก็ได้พยายามทำให้เสียหายน้อยที่สุด ถ้าเป็นโจรจริงจะไม่ได้สนใจในรายละเอียดตรงนี้ นิ้วและบริเวณนั้นต้องเสียหายหนักกว่าหลายเท่า รวมถึงวัตถุเป้าหมายก็มุ่งไปที่ “ปี่” อย่างเดียวเพราะเป็นจุดสนใจมากพอสมควรในวรรณคดี

อีกประการหนึ่ง “การขยายผลการสืบสวนค้นหา” มิได้มุ่งไปที่พวกซาเล้ง หรือนักสะสมของเก่าที่ได้ตั้งขอสงสัยใว้แต่แรก แต่กลับมาค้นหาในที่ใกล้ๆอนุสาวรีย์ คือการให้เจ้าหน้าที่ลงค้นหาในสระน้ำหน้าอนุสาวรีย์ จนในที่สุดก็ไม่พบทั้งที่สูบน้ำออกด้วยรถดับเพลิงพร้อมถือโอกาสนี้ล้างสระเพื่อเตรียมงานไปถือว่าคุ้มที่ได้ทั้งหาและทำความสะอาด ถ้ารูปการณ์แล้วเป็นไปไม่ได้หรอกที่โจรตั้งใจมาลักแล้วจับโยนลงสระแถวๆนั้น เว้นเสียแต่

พระอภัยมณีจะเบื่อปี่แล้วโยนทิ้งเองเพื่อหวังได้ของใหม่

ทั้งหมดทั้งสิ้นที่ผมได้แสดงทัศนะมา ก็อยู่ที่ดุลพินิจของแต่ละท่านจะเชื่อตามหรือไม่ อยู่ที่ข้อมูลแวดล้อมเพื่อประกอบการพิจารณาอย่างถี่ถ้วน

หวังว่ากรณีนี้คงไม่ใช่ หนึ่งในหลายร้อยเหตุการณ์ที่ใครจะเตรียมไว้เพื่อเบี่ยงเบนประเด็นทางการเมืองและหรือเพื่อผลประโยชน์อื่น

จนนำไปสู่ความเมามันในอารมณ์นิยมคนสร้างความดีโดยไม่มิได้สืบตรวจให้ถี่ถ้วน กับการมอบรางวัลและสิ่งเชิดชูเกียรติ์ใดๆ อันอาจจะซ้ำรอยเข้าข่าย  “สมพงษ์ เลือดทหาร” ตำนานแท็กซี่ผู้ลวงโลก

แต่ถ้าปี่นั้น “เป็นปี่ปลอม” ที่ได้คืนมา เพียงหวังไม่ให้เสียหน้า ที่รักษาปี่อันเดียวไม่ได้ ระวังน๊า...!!! จะยิ่งกว่า “สมพงษ์”

ภาพจากอินเตอร์เน็ต

เรื่องที่เกี่ยวข้อง : “สมพงษ์ เลือดทหาร” ตำนานแท็กซี่ผู้ลวงโลก

http://www.police4.go.th/info_a/showpage.php?info_id=01402