“เซี่ยม” เป็นชื่อของชายวัยกลางคน สูงประมาณ ๑๖๐ เซนติเมตร หนักก็ซักประมาณ ๖๐ กิโลกรัม เสื้อผ้าที่ใส่ก็จะชุดเดิมใส่ซ้ำๆ นานๆ สองสามวันพระจะเปลี่ยนซะที ก็หลากสีหลากแบบแล้วแต่ว่าใครจะให้มา หรือเก็บได้จากถังขยะและที่ใดๆ ซึ่งก็จะหาได้ไม่ยากเพราะที่เขาพักแม้จะเป็นบ้านเล็กๆ ฝาบ้านเก่าๆ หลังคาสังกะสีขึ้นสนิม แต่ก็อยู่ในเขตเทศบาลตำบล จึงมีของให้เลือกหาเลือกคุ้ยก่อนที่พนักงานเทศบาลจะมาขนไปทิ้ง

หลายๆคนแถวนั้นรู้จัก “เซี่ยม” ดี แม้แต่ลูกเด็กเล็กแดง บางคนก็ชอบมาเย้าแหย่ สนุกสนาน เด็กบางคนก็กลัวจนร้องให้ขี้มูกโป่ง ก็แกแต่งตัวพะลุงพะรัง สะพายย่ามพระเก่าๆ วิทยุเก่าๆ แต่ก็พอฟังได้ สถานีที่ชอบฟังเห็นเปิดบ่อยๆ ก็ของ กรป.กลาง ฟังทุกรายการไม่เคยหมุนหนี กลิ่นตัวของเซี่ยม เป็นกลิ่นอมตะ เดินผ่านแม้ไม่เห็นก็รู้ว่าเซี่ยมแล้ว กลิ่นนี้โชยมาตามลมแต่ไกล

ชีวิตเขาอยู่ตัวคนเดียว อาศัยคนข้างๆบ้านนำอาหารที่พอแบ่งปันได้มาให้ แต่ส่วนมากชอบมาเล่นที่วัดที่ผมบวชอยู่ เพราะมาวัดต่างจากอยู่ที่บ้าน ที่ไม่ค่อยมีใครคุยด้วย ต่างคนต่างทำงานหรือรวมถึงรังเกียจด้วยหรือเปล่าไม่มั่นใจ เพราะลักษณะของเขาทุกคนสรุปว่าเป็นคนบ้า  งานการไม่ต้องถามถึงแค่มีชีวิตอยู่รอดก็บุญแล้วสำหรับเซี่ยม

แต่มาวัด โยมที่มาจำศีล พ่อออก แม่ออก ล้วนเป็นมิตรกับเซี่ยม หาข้าวหาน้ำ ขนมให้เซี่ยมกินอิ่มหมีพีมัน หลังพระเณรฉันเสร็จ บางคราวเขาก็จะหาเองด้วยซ้ำ มานั่งรอระหว่างพระฉัน ซึ่งพระเณรก็จะนำมาวางให้เขาโดยเฉพาะ  คงเป็นอย่างนี้เซี่ยมถึงชอบมาวัดเกือบทุกๆวัน

เซี่ยมมีนิสัยที่หลายคนรู้ดี คือเมื่อใดที่ใครพูดขัดใจ ไม่ไปในทางเดียวกับเขาละก้อ มีสองอย่างใหญ่ๆที่จะทำประการแรกจะกัดแขนตัวเองทั้งซ้ายขวาด้วยความโมโห แขนเขาทั้งสองข้างจึงเต็มไปด้วยแผลที่เขากัดเอง เป็นมาแล้วหลายปี อาการนี้เกิดมาพร้อมกับการป่วยทางจิตหรือเปล่าไม่รู้ ทุกคนจึงพยายามรักษาน้ำใจแม้จะต้องพูดโกหก เพื่อไม่ให้เซี่ยม ที่ทุกคนล้วนมั่นใจว่าเขา “บ้า” ต้องเจ็บไปมากกว่านี้

และอีกอาการหนึ่ง อาการนี้รุนแรง ถ้าโมโหมากๆ มากกว่าระดับแรก กัดแขนตัวเองแล้วไม่หาย ยิ่งถ้ายังโดนยั่วยุอยู่ ก็จะเลิกจากกัดแขน หันมาเอาศีรษะตนเองชนข้างฝา ไม่ว่าฝานั้นจะเป็นปูนหรือไม้ที่อยู่ใกล้ๆ ตนไม้ก็เอา ชนตุ๊บๆ หลายทีทีเดียว เหมือนเดิมศีรษะเขาไม่ต่างจากกับแขน มีรอยโน บวม และเป็นแผล ทั้งแผลสด แผลเปื่อย มีน้ำหนอง เก่าใหม่เต็มศีรษะ

ช่างเป็นเวรเป็นกรรมอะไรของแกก็ไม่รู้ ความจริง ความถูกต้อง ไม่ยอมรับ จะรับฟังแต่ที่ตนเองพอใจ ซ้ำยังทำร้ายตนเองอยู่ทุกๆวัน ทำร้ายทั้งปัญญา และร่างกายตนเอง นี่ก็รวมถึงคนรอบๆข้างด้วย ที่มีอยู่บ่อยๆหลอกให้เซี่ยมทำร้ายตนเอง เพื่อความสะใจหรือกระไรมิทราบ ไม่เว้นแม้แต่พระหนุ่มเณรน้อย ในนั้นก็มีผมอยู่ด้วย

นี่ก็หลายปีแล้วที่ผมลาสิกขามา ก็ไม่ได้ข่าวของเซี่ยมอีกเลย  ไม่รู้ว่าอาการเป็นอย่างไรบ้าง จะมีชีวิตอยู่หรือไม่ และวัดที่เขาเข้าเกือบทุกวันจะทำให้เขาได้มีปัญญาขึ้นมาบ้างหรือเปล่า  ยอมรับความจริงบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้อีก

เอาเถอะ ถึงเซี่ยมจะเป็นอย่างไร แต่สิ่งที่ทำก็ไม่ได้ไปทำร้ายใคร  ความเท็จความหรอกลวง ที่ได้รับก็เพราะเขาเห็นว่าเซี่ยมจะเจ็บตัวจึงได้พูดอย่างนั้น จะว่าไปแล้วก็เป็น “โกหกขาว” ที่พูดไม่จริงก็ตามแต่ใครก็ไม่เดือดร้อน คนพูดรู้ มีปัญญา เซี่ยมรู้ เซี่ยมฟังก็ไม่เคยไปขยายต่อ บอกต่อให้ใครต้องเดือดร้อน กัดแขนเอาหัวชนฝาเช่นตนเลย

เซี่ยมบ้า...!!! ทุกคนให้อภัยและยอมรับได้ในพฤติกรรมแบบนั้น แต่ปัจจุบันกับคนที่ว่ามีการศึกษา มีปัญญา ไม่ค่อยจะยอมรับฟังในเรื่องที่เป็นความเห็นต่าง ยังยึดมั่นหัวปักหัวปำศรัทธาอยู่กับแนวคิดเดิม ไม่ยอมรับฟังความคิดความเห็นที่แตกต่าง

ผู้ที่เลื่อมใสศรัทธาต่อแนวทางการเมืองหนึ่งๆ บ้างก็ลุ่มหลงมัวเมา ให้เขาพูดกรอกหู ล้างสมอง เสพวาทศิลป์ จริงบ้างเท็จบ้าง โดยไม่ยอมรับฟังความคิดฝั่งตรงข้ามเลย ใครหลงเข้าไปมีหวังโดนยำเละ เพราะกลายเป็นแกะดำทันที กระดานสนทนาบางแห่งก็เชียร์อยู่ฝ่ายเดียว ใครพลัดหลงเข้าไปพูดขัดใจ โดนซัดหน้าหงายทันควัน

แล้วอย่างนี้บ้านเรา เมืองเรา จะเจริญได้อย่างไร ทำไมล่ะครับ ทำไม ทำไมไม่ยอมรับฟังเรื่องของเขาบ้างจำไม่ได้หรือ “รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง ชนะร้อยครั้ง” แค่จะเปิดไปในเว็บใดเว็บนึ่งที่ความเห็นต่างยังประโคมข่าวว่า “เว็บอัปรีย์” สรุปแล้วนี่อะไรที่ไม่เป็นตามใจตน พวกตน เลวหมดเลยหรือ

ไม่เห็นไม่ชอบยังไม่พอ ยังออกมากล่าวหา ดาทอให้ผู้ที่เห็นต่างต้องเจ็บใจ บางคนเจ็บกายแถมเข้าไปด้วย แบบนี้ไม่อายเซี่ยมหรือครับ เซี่ยมเขาไม่ชอบใจใคร ก็แค่กัดแขน กระแทกศีรษะตนเอง ทำซิครับทำแบบเซี่ยมนั่น ถ้าไม่ยอมรับฟังความเห็นใคร  คนอื่นจะได้ไม่เดือดร้อน

เซี่ยมนะเขาเป็นคนบ้า...!!! แต่ท่านๆที่ไม่ยอมรับฟังความใครเลยนะ ก็คงบ้า..!!! ไม่ต่างกัน หรือบ้ากว่าด้วยซ้ำ เพราะตนเองบ้า ก็ยังไม่รู้ตัวว่าบ้า แล้วอย่างนี้จะไปรู้ ไปพิจารณาอะไรได้

การเมืองบ้านเราจะไปสู่จุดของสันติได้ไม่ยาก หากได้หัดมองคนในแง่ดี นำความเห็นต่างมาพิจารณา หาเหตุหาผล หากโดนตำหนิว่ากล่าว ก็นำมาแก้ไขปรับปรุงให้จุดอ่อนเราเป็นจุดแข็ง นี่แหละชัยชนะ ถ้าคิดๆแต่ ข้าใหญ่ถือ ทิฐิ

มานะ อัตตาสูง ถอยไม่ได้แพ้ไม่เป็น นี่แหละคิดแบบนี้แหละ ความแพ้จะมาเยือน ไม่แพ้ธรรมดาด้วย ราบคาบครับ...!!!

“เขามีส่วน เลวบ้าง ช่างหัวเขา
จงเลือกเอา ส่วนที่ดี เขามีอยู่
เป็นประโยชน์ โลกบ้าง ยังน่าดู
ส่วนที่ชั่ว อย่าไปรู้ ของเขาเลย

จะหาคน มีดี โดยส่วนเดียว
อย่ามัวเที่ยว ค้นหา สหายเอ๋ย
เหมือนเที่ยวหา หนวดเต่า ตายเปล่าเลย
ฝึกให้เคย มองแต่ดี มีคุณจริง"

/////////////////////////////////////////

กลอนธรรมะ : ของพระพุทธทาส ภิกขุ

ภาพ : อินเตอร์เน็ต