ความเบื่อ...!!! บางทีก็เกิดขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ อยู่ๆก็รู้สึกเบื่อ และเบื่อๆขึ้นมาเฉยๆ หรือบางครั้งก็ไม่ทราบได้ว่าความเบื่อที่เป็นอยู่มาจากสาเหตุใด และแม้จะรู้ว่ามาจากสาเหตุใด ก็ยังไม่แน่ใจว่าใช่หรือไม่

แต่ก็เอาเถอะ ถ้าหากพอรู้ว่าเบื่ออะไร อย่างน้อยๆก็จะได้คลำทางถูกเพื่อแก้ปัญหา ถ้าบอกไม่ได้เลยนั่นแหละ  จะพาลให้เบื่อตัวเองเข้าไปอีก

วันนี้ ถ้าใครจะเบื่อการเมือง คงมีน้อยมากที่จะตอบไม่ได้ว่า ทำไมถึงเบื่อ ยิ่งเฉพาะกับผู้ติดตามข่าวบ้านการเมืองเสมอๆ คงบอกสาเหตุได้แน่นอน

“เบื่อ...!!! สนธิ  ลิ้มทองกุล” และ “เบื่อ...อดีตนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร”...!!!  ใครจะเบื่อใครก็ว่ากันไป นานา จิตตัง ต่างจิต ต่างใจ เรื่องแบบนี้ห้ามกันยาก

เบื่อใครก็ไม่ว่า ขออย่าเบื่อตัวเองก็แล้วกัน เพราะนับประสาอะไรตัวเองยังเบื่อ แล้วคนอื่นจะมาชอบเราได้อย่างไรกัน

แต่หากจะให้มีความสุข ก็ต้องทั้งไม่เบื่อตนเอง และไม่เบื่อใครๆ โดยเฉพาะกับ คุณสนธิ  ลิ้มทองกุล และ อดีตนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร

ด้วยเขาทั้งสอง ก็ไม่ต่างจากคู่เอกที่กำลังแสดงละครการเมืองให้พวกเราชม แสดงวิถีประชาธิปไตยแบบบ้านเรา ได้นำทฤษฎี รวมถึงการปฏิบัติ ข้อเท็จ ข้อจริงมาให้ปรากฏ ได้เห็นการทำงานของสื่อ ได้เห็นการแสดงพลังมวลชน ได้เห็นการโต้แย้งทางความคิด ได้เห็นกระบวนการต่างๆดำเนินไป เป็นต้น

ทำให้เรามีเรื่องสนทนาไม่ขาด เมื่อได้รวมวงกัน ทำให้เราได้เห็นแนวคิดของคนรอบข้าง ทำให้หลายภาคส่วนได้มาให้ความสนใจในหน้าที่ของตนเอง บทบาทของสถาบันตนเองที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ แทนที่จะอยู่นิ่งๆ

ผมถือว่า ทั้งสองเป็นผู้เสียสละเพื่อทุกคน แม้จะมีบ้างเพื่อประโยชน์ตนเองและพวกพ้อง ก็เป็นธรรมดา มนุษย์ยังมีกิเลส บางคนจะบอกว่าป่วนเมือง โกงชาติ ก็ต้องถามว่า ถ้าไม่มีตัวละครนี้แล้ว ใครจะอาสาแสดงแทน...!!!

ถึงแสดงแทนก็ไม่น่าจะตีบทแตกได้เท่านี้ เพราะนอกจากจะอ่านบทเองแล้ว ก็ยังได้เขียนบทเองด้วยในบางคราว ใครล่ะจะแสดงได้ดี ตีบทแตกเท่านี้อีก ถ้าบอกว่ามีแล้วไม่ออกมา ก็ไร้ประโยชน์

หากสองคนนี้ คิดสั้น ฆ่าตัวตาย...!!! ละครก็อาจจะจบ หรือไม่ฆ่าตัว ถ้าเขาจะคิดสนุกๆ ตื่นเช้ามานอนตื่นสาย จ่ายตลาด ดูโทรทัศน์ เข้าอินเตอร์เน็ต เพื่อเป็นผู้ชมเสียเอง ก็น่าจะทำได้ แต่ไม่ทำ

เมื่อเขาไม่ทำ ยังประสงค์แสดงด้วยความเต็มใจ ให้พวกเราๆได้ดู ได้ติดตาม ได้วิเคราะห์ ทั้งได้ข้อสรุป ทำไมเราไม่ดูด้วยใจเป็นสุข โดยคิดเสียว่า “คนไทยด้วยกันทั้งนั้น ไม่เอากันถึงตายหรอก”

ถ้าความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย อย่างไรเสียเราก็จะได้พบกับความจริง แต่คนไทยต้องไม่เบื่อและสิ้นหวังเสียก่อน ถึงตัวละครใดจะสูญสิ้นลมหายใจแล้วก็ตาม

และจะดีกว่าหรือไม่ ถ้าจะคิดเชิงบวกทางวิชาการว่า เหตุการณ์การเมืองไทยในขณะนี้ คือวิทยานิพนธ์การเมืองไทยที่เรียบเรียงโดยคนสองคนและกลุ่มก้อนที่มากมายของมวลชล จากฐานข้อมูลและเหตุการณ์จริงๆ ตัวเป็นๆ

วันข้างหน้า เราก็จะมีบทเรียนที่มีคุณค่าสำหรับให้ลูกหลานได้ศึกษาการเมืองไทยในเชิงทฤษฏี โดยมีวันนี้เป็นภาคปฏิบัติ

/////////////////////////////////////

ภาพ : อินเตอร์เน็ต