วันอาทิตย์ ที่ 23 ธันวาคม 2550
นวนิยายเรื่องเติมใจในช่องว่างบทแรก หน้า6-11
Posted by
วินนา
,
ผู้อ่าน : 149
, 20:13:59 น.
พิมพ์หน้านี้
|
หนุ่มผมยาวดูดีกว่าน้องชายมากมายหลายเท่านัก สองคนพี่น้องต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่สาวสวยคนพี่ไม่ค่อยอยู่บ้าน ทุกครั้งที่เห็นสาวสวยคนนี้ ก็มักจะเป็นภาพซ้ำๆเดิมๆของหล่อนที่ลากกระเป๋ามีล้อ เดินเชิดหน้าออกมาขึ้นแท็กซี่ที่หน้าบ้านแล้วหายออกไป บางครั้งย่าหลานบ้านตรงข้ามก็ได้เห็นหน้าเพื่อนบ้านสาวสวยคนนี้อีกครั้ง เมื่อเจ้าหล่อนลากกระเป๋ามีล้อเหมือนเดิม และคงจะเป็นใบเดิมด้วย ลงมาจากรถแท็กซี่ที่มาส่....
|
วันเสาร์ ที่ 22 ธันวาคม 2550
นวนิยายเรื่องเติมใจใจช่องว่างบทแรก หน้า4-5
Posted by
วินนา
,
ผู้อ่าน : 113
, 14:44:07 น.
พิมพ์หน้านี้
|
คราวนี้ไม่เหมือนกับคราวก่อน ที่ไข่หวานไม่รู้ว่าพ่อกับย่านวลของแกเศร้ากันเรื่องอะไร คำว่า บ้านแตก ที่ได้ยินเมื่อครู่ ทำให้เด็กหญิงเข้าใจไปว่า แม่กับย่าของแกกำลังเศร้ากันเรื่องบ้านแตกนี่เอง เด็กน้อยจึงหาข้อสรุปแก้ข้อสงสัยให้ตัวเองได้ว่า มิน่า
.ไข่หวานถึงอยู่ที่บ้านไม่ได้ เพราะบ้านไข่หวานแตกไปแล้ว พ่อถึงต้องพาไข่หวานมาอยู่กับย่านวลที่นี่ ....
|
วันศุกร์ ที่ 21 ธันวาคม 2550
นวนิยายเรื่องเติมใจในช่องว่างบทนำหน้า3-4
Posted by
วินนา
,
ผู้อ่าน : 161
, 16:32:03 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ไม่เป็นไรหรอก ให้ลูกอยู่กับน้าไปก่อนก็ได้ ไม่มีปัญหาหรอก
..เฮ่อ หญิงกลางคนถอนใจอีก คราวนี้เสียงถอนใจดังกว่าเมื่อครู่ นี่จะเอาจริงกันเลยหรือคราวนี้ น่าจะคิดถึงลูกมันบ้างนะ ทั้งคู่แหละ เป็นพ่อเป็นแม่คนแล้ว มันควรจะมีความคิด นี่น้าไม่ได้ว่านะ แต่อยากจะเตือนสติ จะทำอะไรลงไปก็ควรจะคิดถึงลูกบ้าง เด็กมันไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรด้วย ไม่เวทนาลูกมันบ้างหรือยัง....
|
นวนิยายเรื่องเติมใจในช่องว่างบทแรก หน้า1-2
Posted by
วินนา
,
ผู้อ่าน : 149
, 16:17:25 น.
พิมพ์หน้านี้
|
1 ตอนแรกที่ไข่หวานมาอยู่ที่บ้านย่านวล เด็กหญิงนึกว่าคงจะมาอยู่แค่สองสามวัน เหมือนทุกครั้งที่แกได้ยินพ่อกับแม่พูดกันเสียงดังๆ หลังจากนั้นแม่ก็จะพาแกไปอยู่กับญาติๆอย่างยายแก้ว บางทีก็ไปอยู่กับลุงเดช หรือไม่ก็บ้านน้าแหวน หรือบ้านป้าหญิง และบ้านใครต่อใครอีกหลายคนที่เด็กหญิงเล็กๆคนนี้ไม่สามารถจะจดจำชื่อได้แล้ว เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นบ่อยเสียจนทำให้เดี๋ยวนี้เด็กหญิงไข่หวานกลายเป็นเด็กรู้....
|