ในยามเช้าในขณะที่หลายๆคนยังคงหลับไหลไปกับความเย็นของเครื่องปรับอากาศ

เราไม่รอช้าที่จะตื่นมารับกับแสงแรกของวันที่อากาศสดชื่น หลังจากที่ไม่ได้รับแสงตะวันมานานเพราะวิถีชีวิตเมืองกรุง

วันนี้เรามานราธิวาส เมืองที่หลายๆคนบอกก่อนเราเดินทางว่า คุณกล้าไปเหรอ 

เรามีความกลัวอยู่บ้าง ที่จะเดินทาง  แต่สัจธรรมแห่งชีวิต ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน หากดวงชะตาของคุณไม่ถึงคลาดก็ไม่ต้องกลัว

เราบอกกับเพื่อนว่า อยู่ในกรุงอันตรายมากกว่าที่จะเดินทาง

เช้านี้เราเดินท่องไปในตลาด อย่างที่คนพื้นถิ่นไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แต่แววตาของพวกเขาแสดงถึงความโอบอ้อมอารี

เดินถ่ายรูปไปทั่วตลาด เพราะแสงยามเช้าที่สาดส่องลงมาช่างงามงด

เดินเจอะเจอแม่ค้าขาย บูดู เราเป็นคนถิ่นใต้ แต่ไม่เคยเห็นการขายบูดูที่มากขนาดนี้

ใหม่ๆ สดๆ ตักกันเห็นๆ

บูดูที่ทำนั้นเขาเอาปลาขนาดเล็กที่ติดอวนและแห เขาไม่ทิ้งเอาปลาหมักผสมเกลือ หมักในไหปากเล็ก (ไหนี้เรียกว่า “กูรี) ใช้ระยะเวลาหมักประมาณ 1 ปี น้ำหมักดังกล่าวเรียกว่า “น้ำบูดู”

 น้ำบูดูเป็นเครื่องชูรสในการรับประทานอาหารทุกมื้อ และสามารถทำเป็นเครื่องปรุง ในการประกอบอาหารคาว นิยมใช้ปลาไส้ตัน เพราะมีขนาดเล็ก เปื่อยเร็ว มีกลิ่นหอม สีสวย รสอร่อย 

   เห็นน็บูดู คิดถึง ข้าวยำ จึงซื้อข้าวยำกลับไปฝากเพื่อน

http://www.oknation.net/blog/wintawan/video/11225