| เยือนปราสาทหิน | ||
บทบันทึกการเดินทางสู่เมืองแห่งปราสาทหิน |
||
|
View All |
||
| ลูกผู้ชาย | ||
บทเพลงแห่งศิลปิน หงา ฅาราวาน |
||
|
View All |
||
| << | ตุลาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||
พิมพ์หน้านี้
|
เช้าวันที่ไม่มีสายหมอกโปรย มีแต่ความหนาวผ่านหน้า บนถนนสายหลักของเมืองบนภูดอย พริ้วเหลืองเดินมาตามเส้นทาง ข้างกายมีผู้ติดตาม เป็นเส้นทางที่ผ่านด้านหน้าที่เรานั่งจิบชา และเฝ้ามองเรื่องราว เรื่องราวบนถนนสายหลักที่มีความเคลื่อนไหวในยามเช้า
ผ่านเสี้ยวเวลา ชีวิตดำเนินไปตามวิถี ผู้คนเริ่มดำเนินไปตามวันเวลาเช่นเดิม ขณะที่ซึมซับทั้งบรรยากาศและความงามที่โลดแล่นผ่านสายตา
หญิงผู้หนึ่งเดินตามหมูอ้วนมาตามถนนสายหลัก ในความคิดแรก ช่างโรแมนติก เอาหมูมาเดินออกกำลังกาย หลายๆคนมองอย่างยิ้มแย้ม
ถนนสายหลัก ต่างเพียงเสี้ยวเวลา ในสายเดียวกัน ผู้ศึกษาธรรมเดินทางผ่าน หมูอ้วนๆตัวหนึ่งเดินสวนทาง ต่างเพียงเวลา ก่อนที่จะลับหายไป ชายเจ้าของร้านบอกกับเราว่า เขาเอามันไปฆ่า มันจึงเป็นนาฏกรรมแห่งความโรแมนติก
เส้นทางเดียวกัน เมื่อซ้อนเวลาเป็นเวลาเดียวกัน สวนทางกันในมิติแห่งเวลา |