เทื่อคราวที่เดินตามตะวัน
เดินผ่านหมู่บ้านและชุมชนของกระเหรี่ยงในทุ่งใหญ่
ในยามเย็นที่ผ่านทาง แวะหาที่พัก
มิทันได้พูดคุย ชาวบ้านหุ่งหาอาหารให้กิน
เราจึงเอาสเบียงที่แบกมาแบ่งปันให้กลับคืน
อาหารมื้อนั้นเป็นมื้อที่อร่อย
แม้มีเพียงข้าวร้อน พริกกับเกลือ และผักพื้นบ้าน
ลิ้มรสอาหารฝีมือที่ผสมด้วยน้ำใจได้อย่างเอร็ดอร่อย
ก่อนล้มตัวลงนอนหลังจากเมื่อยล้าจากการเดิน
ในค่ำคืนที่มีเสียงกบภูเขาขับขาน
แสงดาวส่องระยิบ บนฟากฟ้าดวงดาวมีมากมาย
ยามเช้าเด็กๆเริ่มขับขานเสียงเพลงแห่งความสนุกสนาน
หอมกลิ่นไม้ฟืนและข้าวสุก
นั่งดูเด็กๆเล่น บ้างก็หากล้วย(อาหารที่อร่อยสำหรับเด็ก)
พิมพ์หน้านี้ 







