ทุ่งข้าวไหวล้อลมเล่นระลอกคลื่น

ไหวไหวโบกโบยสายลมโชย

หอมกลิ่นท้องทุ่งดอกหญ้าปลิว

เหนือทุ่งเมื่อแสงอาทิตย์จะลับลา

เสียงหวีดหวิวเคล้ากลิ่นดิน

ระลอกข้าว ระลอกหญ้า พริ้วด้วยระลอกลม

บ้านหลังน้อย ชายคนนั้นยังนั่งอยู่

เฝ้าจ้องดูระลอกข้าวเหนือทุ่งกว้าง

ล่องลอยผ่านหน้าชายชรา

ไปตกลงตรงถิ่นใกล้หรือถิ่นไกล

กลับงอกงามกลายเป็นทุ่งข้าวแน่นขนัด

ฟังสายลมหยอกล้อต้นข้าวเขียว

เป็นเสียงสำเนียงเฉพาะแห่งสายลมกับรวงข้าว

ผู้เฒ่ายังคงนั่งอยู่ที่เดิม

เฝ้ามองการล้อลมของทุ่งข้าวหอมกลิ่นดิน เย็นสายลม อุ่นแดดยามพลบ

ผู้เฒ่านั่งอยู่ริมหน้าต่าง

คงรอคอยการกลับมาของใครสักคน

กลับมาพร้อมสายลมที่พัดมาหยอกล้อกับทุ่งข้าวเขียว