| เยือนปราสาทหิน | ||
บทบันทึกการเดินทางสู่เมืองแห่งปราสาทหิน |
||
|
View All |
||
| ลูกผู้ชาย | ||
บทเพลงแห่งศิลปิน หงา ฅาราวาน |
||
|
View All |
||
| << | ตุลาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
พิมพ์หน้านี้
|
.
.
. ริ้วแสงส่องลอดพ่มไม้เป็นลำแสงและริ้วรอยของหยักใบไม้ อบอวลไปด้วยกลิ่นดอกไม้และเสียงร้องของนกไพร รวงรังที่ร่วมสร้างเพื่อสมาชิกใหม่อยู่ริมหน้าต่าง เจ้าของยังคงเฝ้ามองสมาชิกใหม่ที่ก่อเกิดรับแสงอรุณ แสง สี และเงาทาบทาอยู่ในหัวใจข้าฯเสมอ เมื่อวันวานข้าฯยังรับรู้มองเห็นสีสันแห่งโลกสีน้ำทะเล
. .
. เช้านี้ดวงตาข้าฯ เริ่มปรับเปลี่ยน มองไปทางไหนเห็นเพียง 'ขาวและดำ' สิ่งต่างๆที่อยู่รายรอบเปลี่ยนเป็น ดำ ขาว ข้าฯ ได้พูดคุยกับผองเพื่อนในเมืองใหญ่ เมืองที่มีสีสัน .
. . . . แต่เมื่อข้าฯ ผ่านไปในวันนี้ ดวงตาข้าฯ กลับมองเห็นเป็นเพียง ดำ-ขาว หรือว่าตาข้าฯจะบอดสีตลอดไป ในในใจ ข้าฯยังจำสีสันที่เคยปรากฏ มิตรภาพและความเป็นเพื่อนการพูดคุยแลกเปลี่ยน แต่เกรงว่าไม่ช้าไม่นาน ดำ - ขาว จะไปทั่วทุกที่
. . . . . . . . . . . . .
. .
|