ได้ติดตามพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิประไตยมาโดยตลอด ตั้งแต่วันที่ ๒๕ พ.ค.๒๕๕๑ จนถึงปัจจุบัน สาเหตุที่เกิดพันธมิตรฯ เพราะนักการเมือง หรือนักเลือกตั้ง ที่บอกตนเองว่าเป็นนักประชาธิปไตย มาจากการเลือกตั้งของประชาชน หรือว่าประชาชนเลือกผมมา นักการเมืองเป็นจำนวนมากในปัจจุบัน ไม่มีคุณธรรม และจริยธรรมเลย

   เมื่อปี ๒๕๓๕ - ๒๕๔๑ เคยได้รับใช้นักการเมืองในภาคอีสาน โดยเป็นผู้ติดตามทุกอย่าง ข่าวสารข้อมูล ทุกครั้งเมื่อมีการเลือกตั้ง บอกตรงๆๆว่า ในสมัยนั้น แบงค์ ๒๐ ๕๐ ๑๐๐ ขาดธนาคารเป็นว่าเล่น นักการเมืองท่านนี้ในสายตาเป็นคนดีท่านหนึ่ง แต่ก็ต้องซื้อเสียงเหมือนกับคนอื่นๆๆ หมดศรัทธาเลยย เลือกตั้งครั้งหนึ่งๆๆ หมดไปประมาณ ๔๐ - ๕๐ กว่าล้านบาท พอหลังเลือกตั้งลูกน้องแทบไม่มีเงินเดือนใช้กัน ต้องทนไปจนกว่าจะได้รู้ว่าเจ้านายได้รับตำแหน่ง หรือว่าพรรคได้เข้าร่วมรัฐบาล เป็นสาเหตุให้รู้เบื่อมาก ต้องอำลาวงการ..

   นี่แหละ...เป็นเรื่องที่พันธมิตรฯ กล้าต่อสู้กับนักเลือกตั้งทั้งหลาย หากพันธมิตรฯได้มีโอกาสอยากฝากธรรมะไปให้นักเลือกตั้งด้วย เพราะมีโอกาสสอนได้เฉพาะนักการเมืองในท้องถิ่นเท่านั้น และยังเป็นผู้น้อยอยู่ ก็พยายามปลูกฝังนักเรียนที่เข้าอบรมปฏิบัติธรรมเท่านั้น....

   ธรรมะสำหรับผู้ใหญ่(นักการเมือง) ๔ ประการ คือ

   นักการเมืองถือว่าเป็นผู้ใหญ่ เป็นต้นแบบ และเป็นผู้นำสำหรับชาวบ้าน ในฐานะตัวแทนของประชาชน ฉนั้นควรปฏิบัติตามธรรมะของพระพุทธองค์ ดังนี้

   ๑.เมตตา ได้แก่ ความรัก ความหวังดี ที่ปรารถนาให้ผู้อื่นมีความสุข

   นักการเมือง เป็นนักบริหารบ้านเมืองให้มีความเจริญรุ่งเรือง ต้องมีความรัก และความหวังดีแก่เพื่อนร่วมงาน ประชาชน ความรักจะเกิดได้ถ้านักการเมืองรู้จักมองบ้านเมือง ประชาชนในแง่ดี หรือส่วนที่ดีของเพื่อนร่วมงาน และประชาชน  ถ้าพบส่วนเสียในตัวเขา นักการเมืองต้องรู้จักมองข้ามและให้อภัย เมื่อพบส่วนดีก็จดจำไว้ เพื่อจะได้ใช้คนให้เหมาะสมกับลักษณะที่ดีของเขา ดังนั้น เมตตา หรือความรักจึงเกิดจากการมองแง่ดีของคนอื่น...หลวงพ่อพุทธทาสภิกขุประพันธ์ไว้ว่า...

            เขามีส่วน เลวบ้าง ช่างหัวเขา

          จงเลือกเอา ส่วนดี เขามีอยู่

          เป็นประโยชน์ โลกบ้าง ยังน่าดู

          ส่วนที่ชั่ว อย่าไปรู้ ของเขาเลย

            จะหา คนดี โดยส่วนเดียว

          อย่ามัวเที่ยว ค้นหา สหายเอ๋ย

          เหมือนมองหา หนวดเต่า ตายเปล่าเอย

          ฝึกให้เคย มองแต่ดี มีคุณจริง.

   ๒.กรุณา คือ ความสงสารเห็นใจ ปรารถนาให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ เมื่อเพื่อนร่วมงาน ประชาชนประสบเคราะห์กรรม

   นักการเมือง ซึ่งเป็นนักบริหารบ้านเมืองต้องมีความสงสาร หวั่นใจ และคิดหาทางช่วยให้เขาพ้นทุกข์นั้น ความสงสารจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อนักการเมืองทั้งหลายเปิดใจกว้าง รับปัญหาของคนอื่น

   กรุณาต่างจากเมตตาตรงที่ว่า กรุณาเกิดขึ้นเมื่อมองจุดด้อยของคนอื่นๆๆ ส่วนเมตตาเกิดขึ้นเมื่อมองจุดดีของเขา เช่น เราเห็นเด็กน้อยหน้าตาน่ารักเดินมา เรามีจิตเมตตาเขา เมื่อเด็กน้อยนั้นหกล้มปากแตก เท่าส้น เรามีจิตกรุณาเด็กน้อยคนนั้น

   ๓.มุทิตา คือ ความรู้สึกพลอยชื่นชมยินดี เมื่อผู้อื่นได้ดีมีสุข

   นักการเมืองทั้งหลายต้องส่งเสริมให้คนทำงาน ประชาชนนั้นมีโอกาสพัฒนาความรู้ ความสามารถจนได้เลื่อนตำแหน่งสูงขึ้น โดยไม่กลัวว่าลูกน้อง ประชาชนจะขึ้นมาทาบรัศมี เขาไม่กีดกันใคร แต่เปิดโอกาสให้ทุกคนได้ทำงาน แสดงความสามารถได้เต็มที่ และพลอยยินดี ชื่นชมในความก้าวหน้าของคนร่วมงาน ลูกน้อง และประชาชน มุทิตานั้นเป็นตัวทำลายความริษยาในใจนักการเมือง อย่าชื่นชมเพียงเพื่อต้องการคะแนนนิยมตอบแทน

   ถ้านักการเมืองมีจิตใจริษยาลูกน้อง ประชาชนเสียแล้ว ลูกน้อง ประชาชนก็จะรับรู้ความริษยานั้น และจะไม่ทุ่มเททำงานให้ หรือไม่เป็นกระบอกเสียงให้ๆได้รับความนิยมต่อไป ดังคำกลอนที่ว่า..

           อันเพื่อนดีมีหนึ่งถึงจะน้อย

         ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา

         แม้เกลือหยิบหนึ่งน้อยด้วยราคา

         ยังดีกว่าน้ำเค็มเต็มทะเล...

   ๔.อุเบกขา คือ ความรู้สึกวางเฉยเป็นกลาง ไม่ลำเอียงเข้าข้างคนใดคนหนึ่ง

   นั่น คือ มีความยุติธรรมในการให้รางวัลและลงโทษ ข้อสำคัญก็คือนักการเมืองต้องรู้เท่าทันคนร่วมงานทุกคน นักการเมืองที่ไม่รู้เท่าทันความต้องการผู้ร่วมงาน ประชาชน ไม่รู้เท่าทันสถานการณ์อาจวางเฉยได้เหมือนกัน แต่การวางเฉยเช่นนั้น เรียกว่า "อัญญาณุเบกขา" คือการวางเฉยเพราะโง่ๆๆๆๆๆ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ดีมีประโยชน์ต่อประชาชน

   นักการเมือง ต้องวางเฉยด้วยปัญญา คือ มีอุเบกขาอย่างรู้เท่าทันประชาชน เมื่อทุกคนทำงานในหน้าที่อย่างขยันขันแข็ง นักการเมืองก็มองดูพวกเขาเฉยๆๆ ถึงคราวให้บำเหน็จรางวัล ให้งบประมาณ ก็เฉลี่ยให้แก่ประชาชนทุกกลุ่มชนอย่างทั่วถ้วนหน้า ถ้ามีการทะเลาะเบาะแว้ง้กืดขึ้น นักการเมืองต้องไปห้ามทัพทันที่ และจัดการลงโทษคนผิดตามความเหมาะสม โดยไม่เลือกว่าคนๆนั้นเป็นคนของตนเอง นักการเมืองต้องไม่นั่งดูประชาชนทะเลาะกัน หรือเสี่ยมให้ประชาชนทะเลาะกัน แล้วเอาตัวรอดคนเดียว.....

   ต้องการให้เป็นบทบัญญัติในการประพฤติปฏิบัติของจริยธรรมทางการเมืองของนักการเมืองทั้งหลาย ตามความต้องการที่พี่น้องพันธมิตรฯต้องการ และขอเป็นกำลังใจให้ประสบความสำเร็จ นัการเมืองเป็นคนดี ไม่มีใครไล่ จริง...ไม่จริง?