“จันแดง” ครับๆใช่นามปากกาผมเองแหละครับ ไม่ได้ปิดบังอะไรครับคือนึกอยากจะเขียนแนวสยองขวัญน่ะครับ เอ้า หยองก็หยอง  ความจริงกะไว้นานแล้วแหละครับ นี่ก็เตรียมบล็อกไว้ก่อน คุณจะเข้าไปดูก็ได้นะครับ ซ้ายมือครับ นั่นแหละครับตรงลิ้งโปรด ใช่ๆครับ ใต้ “เนเน่” อ๋อ ไม่รู้จะเอาไว้ตรงไหนดีครับ เลยวางไว้ที่นี่ จริงๆก็ผมเองนั่นแหละครับ “เนเน่” เหรอครับ เอ้อ คนนี้เป็นเพื่อนครับไม่ใช่นามปากกาผม คลิกเข้าไปหรือยังครับ ครับๆ ที่เป็นโลโก้ผีหลอกตาเหลือกนั่นแหละครับ อ๋อ ให้เข้าไปดูเฉยๆครับ ยังไม่ได้เขียนเรื่อง

ผมมันนิสัยเสียอย่างครับ พออ่านติดใจเรื่องอะไรแล้วก็นึกว่าตัวเองก็น่าจะเขียนได้ คือมันอยากเขียนน่ะครับ หุย คุณอย่ากล่าวหารุนแรงขนาดนั้นซีครับ ผมน่ะแอนตี้มากนะครับพวกที่ชอบลอกเนี่ย เขาเรียกอะไรนะครับ แรงบันดาลใจ ใช่ๆครับ แรงบันดาลใจ

จะเล่าให้ฟังครับ คราวก่อนโน้นน่ะครับ อ่าน “พันธ์หมาบ้า” ครับๆ น้าชาติ “พันธุ์หมาบ้าๆบอๆ?”…. อืม… ของธราธิปนี่ คนละเล่มครับ

 ก็อย่างว่านั่นแหละครับอยากเขียนอย่างเขาบ้าง อ่านพันธุ์หมาบ้าจบแล้วแม่ง…อยากเขียน แม่ง…ก็เลยเขียนครับ แม่ง..ก็ชีวิตตัวเองรุ่นๆตอนเรียนช่างกลครับ เขียนได้สามบรรทัดแม่งตันครับ แม่ง..จะไม่ตันได้ไงครับ ชีวิตตอนนั้นแม่งไม่มีสาระห่าอะไรเลย แม่งวันๆแดกแต่เหล้าแล้วแม่งจะเอาอะไรมาเขียนล่ะครับ ครับๆ แม่งผมเลยเลิกเขียนครับ

เอ้อ…ที่เขียนจบเหรอครับ อ๋อ…ผมอ่าน “สวนสัตว์” ครับ ก็เรื่องชุดไถดะที่คุณๆอ่านๆกันนั่นแหละครับ ครับๆ ชอบครับ รักและคิดถึงด้วย ผมว่าเรื่องของเธอเศร้าๆดีนะครับมีเสน่ห์ เศร้าแบบ…ไงล่ะครับ แบบไม่โฮกฮากน่ะครับ บอกไม่ถูกเหมือนกัน ใช่ๆครับ ผมพูดถึง “สุวรรณี” โอ้ย ผมไม่ใช่คนยุคนี้หรอกครับ ผมรุ่นหลังๆตั้งเยอะแต่ก็ได้รู้จักเธอผ่านตัวหนังสือนั่นแหละครับ ตอนอ่านบทกวี “สารภีเดือนกุมภา” น่ะครับ โฮย ผมเงี้ยน้ำตาคลอเลยครับ จริงๆครับไม่ได้ขี้ฉ้อตอแหล ให้ตายเถอะ.. อะไรนะครับ อ๋อ เรวัตร์ไงครับ "แม่น้ำรำลึก"

ผมพาคุณไปไหนนะเนี่ย อย่าถือสาผมนะครับ ปกติผมก็บ้าๆบอๆอย่างงี้แหละครับ  พูดถึง “จันแดง”  ดีกว่านะครับ พี่ตั้งให้ครับ ก่อนหน้านี้เหรอครับ มีๆครับ “วศค” ผมคิดเองแหละครับ ลางๆว่าจะหมายถึง ผู้อยู่ใต้อำนาจหรืออะไรสักอย่างนี้แหละครับ แต่นามปากกานี้ดูท่าจะไม่รุ่งน่ะครับ ผมเคยใช้เขียนเรื่องสยองอยู่ไม่กี่เรื่อง อ๋อ ลงตะกร้าบ.ก.หมดแหละครับ พี่ที่ตั้งนามปากกาให้เหรอครับ โอ้ย แกไม่ค่อยเปิดเผยตัวหรอกครับ 

พล็อตเรื่องเหรอครับ โฮย มีเป็นกระบุงครับตอนนี้น่ะ พล็อตไว้เรื่อยๆครับ เจออะไรก็เก็บมาคิดแล้วเขียนย่อๆไว้ครับ อ้าว บอกก่อนคุณก็รู้หมดซีครับแล้วเวลาอ่านจะสนุกเหร็อ เอาๆ..ก็ได้ๆครับ นิดหนึ่งเรื่องเดียวนะครับ “นางแบบ” ครับ เวลาเขียนเรื่องเนี่ยผมชอบตั้งชื่อเรื่องก่อนไม่รู้ไงเหมือนกันครับ คนอื่นๆเป็นอย่างผมหรือเปล่าก็ไม่รู้ บางทีนะครับ ผมตั้งชื่อเรื่องไว้ลอยๆแล้วค่อยคิดขยายออกไป ครับๆ แต่ละคนก็มีแนวทางไม่เหมือนกันแต่ก็คงไม่ทิ้งกันไกลเท่าไรหรอกครับ อย่างผมเวลาเขียนเรื่องต้องคิดในหัวให้มันเป็นภาพเคลื่อนไหว ครับๆ หลับตาแล้วมองให้เห็นเหมือนดูหนังนั้นแหละครับ ทักครับ ทักหลายคน พวกพี่ๆน่ะครับ บอกว่าเรื่องของผมมัน “ย้วย” เกินไป ก็พยายามปรับปรุงครับ แหม ก็เวลาเขียนผมเสียดายนี่ครับ ไม่อยากตัดไม่อยากทอนทิ้ง ไปๆมาๆ มันก็เลย “ย้วย” อย่างที่คุณเคยผ่านๆตามานั่นแหละครับ

พล็อตเรื่อง “นางแบบ” เหรอครับ เกี่ยวกับนางแบบปลุกใจเสือป่าครับ ครับๆสยองขวัญ ไม่มีลามกจกเปรตหรอกครับ เกี่ยวกับโลกออนไลน์ด้วยครับ ไซโคด้วย

ไม่รู้จะเล่าให้คุณฟังยังไงดีน่ะครับ จริงๆผมก็เขียนย่อๆไว้แล้วแหละครับ แต่ผมยังมึนๆงงๆ ครือๆว่ามันจะแตกออกไปอีกได้หลายแนว เอาเป็นว่ารออ่านดีกว่า นะครับ นะครับ

เอ้อ…ไม่กล้ารับปากนะครับแต่ไม่นานหรอกครับ ครับๆ ขอบคุณที่รอ…งั้นเห็นทีผมต้องขอตัวก่อนนะครับ อ๋อ ไม่ได้เขียนครับไว้พรุ่งนี้แล้วกันครับ ผมยังอ่านหนังสือค้างอยู่ครับ...แหม่…คุณนี่อยากรู้โน้นรู้นี่จริงๆ “ผีอยู่ในบ้าน” ครับ ใช่ๆครับ ของกนกพงศ์ เล่มที่ได้ซีไรท์นั่นแหละครับ…ขอตัวนะครับจะอ่านให้จบ ลางทีผมอาจจะได้แรงบันดาลใจ.